Ik stap uit bed, pak een bak koffie, en ga naast mijn hondjes op de bank zitten. Die krullen zich nog even lekker op en doen hun oogjes dicht..
Ik kijk naar buiten en zwaai de zomer gedag. Een stortbui, gure wind en een flits onweer in de verte..
Het blijft regenen en ziet er niet naar uit dat het snel gaat stoppen. Met een lichte tegenzin pak ik de riemen van de 2 grootste honden, trek mijn herfst jas met dons aan en trek de kapuchon over mn lichtelijk chagrijnige hoofd.
We struinen zo'n 3 kwartier buiten, waarbij de 2 varkens Door de plassen baggeren, wild rond rennen en zich helemaal niks aan lijken te trekken van moeder natuur. Moe en voldaan weer naar binnen waarbij ik met een handdoek enigszins de modder poten en modderbuik probeer af te vegen. Ik heb het warm gekregen en ben toch lekker wakker van het frisse tochtje.
De 2 varkentjes gaan weer liggen en slaken een zuchtje.
Dan kijk ik naar mijn chihauhua en hij kijkt naar mij. Ik voel je pijn kleintje maar je moet plassen en poepen. Ik pak zijn riem en hij komt als een gebeten hondje naar me toe geschuifeld. Riempje om, kapuchon weer op en gaan.
Halverwege de straat wil hij weer terug. Nee liefje, je moet echt even een plas. Als een kind wat z'n zin niet krijgt slentert hij achter me aan. Staart laag, oortjes in z'n nek. Bij de bosrand doet hij een plas en een poep. Dan nog even los op het grasveld. Ik klik hem los, en hij gaat voor me staan. Kijkt me aan... Ik wil naar huis NU!! Dus slenteren we de straat weer in en 5 meter voor het huis trekt hij een sprintje. Naar binnen!! Ik droog hem af en doe zijn tuigje af.
Ik ga ontbijt maken en na het eten komt hij bij me met zijn flostouwtje. SPELEN???!!
Ik verheug me nu al op de volgende wandeling vanmiddag ![]()
Dag zomer... Hallo herfst.![]()
Hoe gaat dat bij jullie? Met tegenzin of vinden jullie (&de honden) het nog allemaal even leuk?

Reageren






















