Hoi Rosita,
Ik reageer vanuit 2 gegevens: Een pup in huis en: een burn-out.
Ook ik zit al meer dan een jaar thuis met een zware burn-out. En een jaar geleden is Teigetje hier erbij gekomen.
Invullend vanuit mezelf, gok ik dat jij de zorg voor je hond nu als één groot "moeten" voelt, terwijl je eigenlijk geen vut hebt. Je pup MOET wandelen, MOET aandacht, je MOET het goed doen, enzobla...
Je pup hoeft echter niet lang te wandelen (ik ga ervan uit dat ze een week of 9 à 10 is?). 5 minuten per maand dat de pup oud is, is het maximum (1 minuut per week dat ze oud is kan ook).
Dat hoeft ook niet elk uur, keertje of vijf per dag en tussen door is even buiten zetten voor een plas ook goed.
Daarnaast heeft ze ook slaap nodig, voor elk uur dat ze wakker is, heeft ze twee uur slaap nodig. Misschien kun je ook overdag samen met haar een dutje doen, zodat je een onderbroken nachtrust een beetje compenseert.
Leg de lat niet te hoog. Je hoeft niet continu druk met haar bezig te zijn om haar te laten weten dat je van haar houdt hè... Je bent veel thuis, das voor haar al een groot goed.
Het MOET ook niet continu leuk zijn hè, want met een burn-out kan dat niet...
Leg de lat wat lager, voor jezelf, je aanwezigheid is voor je pup nu echt al 80% van wat ze nodig heeft.... Tel daar rust, eten en drinken, poepjes en plasjes bij op en jij komt al gevaarlijk dicht bij 100%...
Komt wel goed dus...
Tip van mijn hondenschool (wel wat werk en dus weer een MOETEN erbij in je hoofd, maar levert ook veel op):
Hou een lijst bij waarop je bij houdt hoe laat zij eet, drinkt, plast en/of poept. Echt alles, met tijdstip erbij...
Je gaat een ritme ontdekken, waarop je kunt in spelen. En je ziet op enig moment dat ze minder vaak plast en poept en dus dat je eer hebt van je werk...
Je kunt zo ook een schema in je dag krijgen, waarin ook de rust momenten zitten voor je hondje en dus ook voor jou!!
Het wordt makkelijker!