Ik mis Balou, the love of my life! :'(

77 reacties · pagina 2 van 3

Susan H

9 juni 2015, 23:56
"  Oh meid, ik snap je zo. Ik zit nu al weer te brullen op de bank... Mijn hondje is een half jaar geleden heen gegaan. Zelfs nu in Morris heb, mis ik hem nog zo... mijn hondje is 15 jaar geworden... als morris geen huis nodig was geweest hadden we nu nog geen hond gehad. 
Ik weet zo goed hoe je je voelt, je moet hier echt doorheen. Maar dat doe zo veel pijn. Inderdaad dat definitieve, dat brak mij ook. Vooral als ik s'avonds alleen op de bank zat, kon alleen maar huilen. Ik kreeg weinig begrip in de omgeving, want "het was toch maar een hond" maar nee, het voelde alsof ik een heel heel groot deel van mijn leven kwijt was. Geen wandelingen meer,zelfs met die oude pootjes, geen knuffel momenten meer, geen hondje mee op visite naar mijn schoonouders. 
Heel heeel veel sterkte... en neem de tijd om dit te verwerken!  "

Geen knuffels meer... nooit meer knuffelen, kroelen en samen op de bank liggen. Het is een onverteerbaar idee, en toch is het zo... Het bijzondere van dit moment is wel dat ik zie dat het kaarsje wat ik zodra ik thuis kwam aan steek bij haar urn en foto nog steeds brandt: alsof ze wil zeggen dat ze toch op een of andere manier bij me is. Ik zou zo graag willen dat ze hier echt was. Bedankt voor je bericht en begrip.. 

Rianne ook btw, en jullie ook sterkte

Susan H schreef het onderwerp

10 juni 2015, 00:00

en nu, precies om 12u, gaat het kaarsje uit.... toch bijzonder he

Doberkiki

10 juni 2015, 00:01 2 doggies

Sterkte Suzan.

 

Die eerste dagen, weken gaan zo in een roes voorbij....niemand die je echt snapt, enkel andere hondeneigenaren kennen dat.

We kunnen ook niet zeggen 'het was maar een dier', laat los, nee, ze wandelen met ons mee....en ja, met sommigen is er die oerklik. Zonder woord, zonder taal, maar speciale communicatie. Op alle belangrijke momenten in je leven daar geweest.

Een zielemaat.

 

veel sterkte nogmaals (en toch ook een proficiat voor je verjaardag)

Susan H schreef het onderwerp

10 juni 2015, 00:13
" Sterkte Suzan.
 
Die eerste dagen, weken gaan zo in een roes voorbij....niemand die je echt snapt, enkel andere hondeneigenaren kennen dat.
We kunnen ook niet zeggen 'het was maar een dier', laat los, nee, ze wandelen met ons mee....en ja, met sommigen is er die oerklik. Zonder woord, zonder taal, maar speciale communicatie. Op alle belangrijke momenten in je leven daar geweest.
Een zielemaat.
 
veel sterkte nogmaals (en toch ook een proficiat voor je verjaardag)
  "

 Je hebt het mooi en passend verwoord kiki, wodan. De oerklik; dat was (en is) het. Bedankt, voor zowel de sterkte als de felicitatie x

Cgoedgekeurde fokker

10 juni 2015, 00:27 3 doggies

Zuur is dat he? De confrontatie, keihard komt dat binnen. Ik weet nog dat ik dat had iedere dag als ik wakker werd. Even een paar seconde niks en dan BAM het besef, de pijn en het verdriet. Niet wetende hoe je ooit weer je leven kunt leiden en gelukkig kunt zijn, soort gevoel van wanhoop is dat.

 

Dat is heel zwaar, ik zou willen dat ik iets kon zeggen wat het beter maakte voor je maar ben bang dat de enige weg de weg er doorheen is. Het word anders, wat je zegt is zo, het is definitief en geen nachtmerrie waar je uit wakker zult worden. Ikzelf voelde en voel wel nog steeds de band, dat gaat nooit weg. Er zijn gelukkig ook meerdere manieren om dat wat meer fysiek te maken in plaats van alleen gevoelsmatig, zoals een mooi assieraad of iets doen met een plukje haar, ga zo maar door.


Nog van harte gefeliciteerd en veel sterkte gewenst.

Susan H schreef het onderwerp

10 juni 2015, 00:40
" Zuur is dat he? De confrontatie, keihard komt dat binnen. Ik weet nog dat ik dat had iedere dag als ik wakker werd. Even een paar seconde niks en dan BAM het besef, de pijn en het verdriet. Niet wetende hoe je ooit weer je leven kunt leiden en gelukkig kunt zijn, soort gevoel van wanhoop is dat.
 
Dat is heel zwaar, ik zou willen dat ik iets kon zeggen wat het beter maakte voor je maar ben bang dat de enige weg de weg er doorheen is. Het word anders, wat je zegt is zo, het is definitief en geen nachtmerrie waar je uit wakker zult worden. Ikzelf voelde en voel wel nog steeds de band, dat gaat nooit weg. Er zijn gelukkig ook meerdere manieren om dat wat meer fysiek te maken in plaats van alleen gevoelsmatig, zoals een mooi assieraad of iets doen met een plukje haar, ga zo maar door. Nog van harte gefeliciteerd en veel sterkte gewenst. "

 Herkenbaar hoor... Ze was wat aan het ouder worden en sliep bij mij op de kamer ivm paniek s nachts. Iedere ochtend komt t gemis als een knal binnen en dan is t brullen onder de douche. ..

 

Van een fotografe die vorig jaar mooie foto's maakte van haar kreeg ik dit: 

Cgoedgekeurde fokker

10 juni 2015, 00:52 2 doggies

Wat lief en wat een mooie foto!! Heel sprekend, helemaal aan het genieten in de zon

Susan H schreef het onderwerp

10 juni 2015, 21:39

mooi he Caitlin: is gemaakt door diezelfde mevrouw die vorig jaar gratis aanbood om een fotoshoot van Balou te maken. Kadootje was dat! En een fantastische herinnering aan haar

Susan H schreef het onderwerp

11 juni 2015, 22:58

anneke

11 juni 2015, 23:17 3 doggies

 Ik voel de liefde. ..

rianne

12 juni 2015, 08:24 3 doggies

Wat mooi die foto,dat zegt genoeg over jullie band met elkaar.Veel sterkte en gun jezelf alle tijd om te rouwen,we weten hier allemaal hoe het is om je beste vriend te verliezen.

Anoniem (gast)

17 juni 2015, 09:32

Ik mis myn lieve kleine queenie enorm verdriet ga niet over 

rianne

17 juni 2015, 13:18 1 doggies
" Ik mis myn lieve kleine queenie enorm verdriet ga niet over  "

 Sterkte,ik weet wat je voelt,het valt niet mee om er mee om te gaan.

Susan H schreef het onderwerp

20 juni 2015, 10:24

Zo herkenbaar. .. wat een verdriet en een pijn zeg. Wat zou ik haar graag nog eens knuffelen en vast houden ????

Anoniem (gast)

21 juni 2015, 10:12

Ik ben in een depressie gevallen door de dood van myn hondje zo veel pyn vergeten doe ik nooit zo lief ze was

baloe

21 juni 2015, 11:14 1 doggies

mooi geschreven zeg!! veel sterkte 

Susan H schreef het onderwerp

22 juni 2015, 08:04

Vanochtend mis ik haar weer zo sterk! Tijdens t douchen likte ze altijd langs de deur t water weg. Bij t föhnen lag ze in de badkamer en dan lag ze zo heerlijk te zuchten... De gedachte dat ik haar nooit meer zal zien, knuffelen, ruiken of horen overvalt me enorm en ik kan niet stoppen met huilen. 

Vandaag is de moeder v e vriendin 6 jaar overleden, ik voel me schuldig dat ik nu hier zo verdrietig ben... kan er niks aan doen en misschien is dat ook maar beter... ik mis mijn lieve hondje xxx

Susan H schreef het onderwerp

22 juni 2015, 08:10

Marion&Morris

22 juni 2015, 10:07 3 doggies
" Vanochtend mis ik haar weer zo sterk! Tijdens t douchen likte ze altijd langs de deur t water weg. Bij t föhnen lag ze in de badkamer en dan lag ze zo heerlijk te zuchten... De gedachte dat ik haar nooit meer zal zien, knuffelen, ruiken of horen overvalt me enorm en ik kan niet stoppen met huilen. 
Vandaag is de moeder v e vriendin 6 jaar overleden, ik voel me schuldig dat ik nu hier zo verdrietig ben... kan er niks aan doen en misschien is dat ook maar beter... ik mis mijn lieve hondje xxx "

 Je hoeft je daar niet schuldig om te voelen hoor. Iedereen ervaart eigen verdriet.ik vind niet dat je pijn en pijn naast elkaar mag leggen, je mag niet zeggen "maar wat zij/ik heeft meegemaakt is veel erger" daarmee haal je het recht weg van een ander om ergens verdrietig om te zijn  

 

En ik denk ook nu nog aan mn hondje als ik mijn haar föhn. Hij vond de föhn heerlijk! Het liefst had ie dat ik de föhn over hem heen haalde hihi rare hond. 

 

Gewoon huilen als je dat wil. Je moet Door het proces heen. 

rianne

22 juni 2015, 10:09 3 doggies

Hoi,deel je verdriet hier en laat je tranen lopen,het doet nu eenmaal zo zeer.En voel je niet schuldig,iedereen heeft zijn eigen verdriet en voor jou was je hond nu eenmaal alles.Ik heb ook zoveel gehuild en nu nog geregeld,heel veel sterkte.Mijn dochter zegt altijd eens komt het goed en jij mag de tijd nemen,hoe lang het ook duurt.Sterkte.

Susan H schreef het onderwerp

25 juli 2015, 21:18

Weer even geleden dat ik hier was: best (relatief) goede dagen gehad en vandaag mis ik haar de hele dag door. .. ik voel haar aanwezigheid ofzo en mis haar dan enorm. 

Ben een weekje op vakantie geweest en enorm gehuild. Maar toen ik op een terrasje zat met een boek kwamen er 2 zwerfhonden om mee heen liggen;  zo'n teken van mijn allerliefste hondje ?

Marry, Catootje (RIP) en Lotje (RIP)

25 juli 2015, 21:53 3 doggies

Hoi Susan,

Ik lees nu pas je verdrietige bericht over het verlies van Balou.

Je verhaal heeft me zeer geraakt omdat het zo herkenbaar is. 

Ik wist niet, voordat mijn hond onverwachts overleed, hoe ontzettend zeer dit kon doen. Hoe intens het verdriet en het gemis zouden zijn. En hoe lang het zou duren voordat het gemis en de leegte minder zouden worden.

Ik kende mensen die geen nieuwe hond meer wilden hebben omdat ze het verdriet rond het overlijden van hun hond niet nog een keer wilden mee maken. Dit leek me toen wat overdreven. Maar na het overlijden van mijn hond begreep ik ineens zo ontzettend goed wat ze bedoelden.

Ik las laatst over een onderzoek waaruit naar voren kwam dat het verlies van een geliefd huisdier te vergelijken was met het verlies van een dierbaar mens. Dat het zeer emotioneel en intens is. Dus neem alle tijd om te rouwen, om verdrietig te zijn, om te huilen. Neem de tijd die nodig is om het een plaats te geven in je leven.

Zoals je de relatie tussen Balou en jezelf beschrijft, heb je het hier over zielsverwanten. Ik weet zeker dat ze in je buurt is en over je waakt. En via dat kaarsje laat ze dat weten.

rianne

26 juli 2015, 00:49 3 doggies

Hoi,het is logisch dat je haar nog zo mist en dat het nog pijn doet,bij mij is het 30 juli een jaar geleden,dat mijn dierbare bobby overleed,ik mis hem nog steeds,elke dag en een stukje van mijn hart is voorgoed kapot en ja ,ik heb hier misschien nog meer verdriet over dan bij iemand die ook overleden is en ook dierbaar was.

Anoniem (gast)

29 juli 2015, 09:36

Ja ik heb ze in mei moeten laten inslapen en k.ween nog elke dag vergeten kan ik niet myn kleine meid was zo lief ik begryp jullie en wens veel sterkte 

Susan H schreef het onderwerp

6 oktober 2015, 21:06

Lieve allemaal

het is enige tijd geleden dat ik hier was, maar het gemis is er nog iedere dag. Ik kan overvallen worden door een heel diep gevoel van gemis en word dan heel verdrietig. Maar het verdriet is ook oke; het is mooi eigenlijk, omdat het betekent dat ik heel veel van haar gehouden heb en ze veel voor mij betekend heeft. En nog steeds betekent!

 

Maar ik wilde jullie vandaag ook meteen deelgenoot maken van iets fijns, iets heel moois en goeds; ik krijg zondag een nieuw hondje in mijn huis! Het gaat om een 3 jarig Bullterrier Reutje genaamd Finn. Hij is een herplaatser (net zoals Balou), is wit (net als Balou) met zwarte oortjes en het voelt alsof hij bij mij hoort. 

Het delen van verdriet kon ik hier, dus het voelt ook niet meer dan normaal om ook dit met jullie te delen. Tot snel lieve medeforummers!

Kees

6 oktober 2015, 21:10 3 doggies

Ach wat fijn, gefeliciteerd en veel geluk met Finn!

Brigitte, Zebee & Zabaa

6 oktober 2015, 21:31 3 doggies

Wauw, dat is goed bericht !!   Ga ervan genieten !!

 

Heel veel plezier en geluk voor de toekomst met Finn

Indie

6 oktober 2015, 22:02 3 doggies

lees nu alles pas... wat een vreselijk lieve oogjes heeft Balou, zo wijs inderdaad. Finn is vast mede door haar op je pad gekomen en ze zal altijd in je hart zijn. Veel geluk en liefde gewenst met Finn! heel fijn weer zo'n nieuw vriendje, en op zijn eigen manier zal ook hij weer bij je horen!

^