Ja, je leest het goed.
Gisteren vlak voordat de twee minuten stilte begonnen, waren er jongens aan het belletje trekken. Blijkbaar hadden ze steeds succes, want ze belden ook bij ons aan.
Mijn moeder doet rustig de deur open, en zag niemand staan. Blijkbaar had Sascha het wel gezien, want ze ging met een bloedvaart door de voordeur, achter de jongens aan. Ze wilde alleen spelen, maar dat zagen die jongens anders.
We riepen haar op tijd terug, maar ooooh wat moesten die jongens hard de straat uitrennen!
Een half uurtje later stonden ze weer (met versterking) op het plein.
Ik was net van plan om Odi en Aiden uit te laten en hoorde een jongen zeggen: "En we werden achtervolgd door een enorm grote hond!"
Sascha is een miniatuurlabrador qua grootte, dus totaal niet eng.
Intussen liep Odi met zijn riem in zijn bek naar het hek, zo van "schiet nou eens op!"
Dus ik floep eruit: "Zal ik je toch maar vasthouden, schat? Anders eet je straks die jongens nog op!"
En met mijn twee mannen liep ik het pleintje op. De jongens keken ons glazig aan, en ik groette ze netjes. Maar hun antwoord kwam er benauwd uit.
Reageren
