Verlatingsangst

Hallo,

 

Ik heb een probleem met Dirk,

Nouja ik heb geen probleem met Dirk, Dirk eerder met mij :)

 

Dirk is een Jack Russel van 13 januari 2013, dus hij is net 2.

Dirk was pas met 1,5 jaar echt goed zindelijk.

 

Het probleem van Dirk is , dat ik soms een uurtje weg ben. En hij dan erg bang is en gaat poepen.

 

Ik heb al erg veel geprobeerd.

 

De Dierenarts rade mij zo een DAP ding aan, hebben we geprobeerd, maar het helpt niet.

Een GT kwam en daarvan moesten we alles qua alleen blijven opnieuw opbouwen. Dat gedaan, maar je kan de klok er op gelijk zetten..... 45 minuten en dan is hij zo angstig dat hij gaat poepen.

 

Dit bovenstaande was in een tijdsbestek van een maand of 6.

 

Nu, als ik even een boodschap moet doen. ( Hij kan niet meer, want hij bijt zijn riem stuk en staat dan ook in de winkel) zit hij in de keuken en dat gaat goed. Hij poept niet meer, maar ik geloof niet dat de angst voor het alleen zijn opeens over is.

 

Verder is het een vrolijk hondje, niet extreem angstig of druk.

Eten gaat nu eindelijk goed ( zie mijn vorige topic)

 

Ik wil gewoon graag dat mijn hond gelukkig is, maar soms kan hij gewoon niet mee.

 

Wie heeft er tips of juist dingen die je denkt dat ik fout doe.

Ik wil het graag horen :)

Zorg ervoor dat je het voor bent, opnieuw opbouwen is goed, maar na die "45 min grens" ben je dus te snel gegaan. Ga weer even terug naar die 45 min max. Zodat je zeker weet dat het huis nog droog is als je thuis komt.

Je kan hem bv een gevulde kong geven om hem af te leiden voor ongeveer het eerste kwartier. 

Nog rustiger uitbouwen vanaf die 45 minuten :)

Hoi Lianne,

 

Ik heb al gedaan wat je zegt :)

Weer terug naar 30 minuten, 31 minuten en ga zo maar door. Maar 45 is de magische grens.

Niet erg, want meestal ben ik voor die tijd terug, maar soms niet!

En voor hem is dat gewoon niet leuk. En dat doet mij pijn.

 

Dirk houd niet van eten. ( zie ook mijn vorige topic)

 

Alleen een kong met smeer en pinda kaas hahha daar doet hij 20 minuten over.

En scheelt die kong nog iets? Al eens geprobeerd om dan iets langer weg te blijven? 10 min bv extra?

Honden kunnen geen klokkijken dus als zijn eerste 20 heel snel voorbij gaan voor zijn idee omdat hij met die kong bezig is, scheelt het jou al een stuk!

Hoi,

 

Ik weet dat doordat ik hem film als ik weg ben.

 

Hij likt die kong leeg. ( alleen met smeer en pndakaas, de rest laat hij liggen)

gaat dan in het raamkozijn zitten

loopt naar een hoekje en gaat poepen. en loopt daarna trillend door het huis. En dat gebeurd tussen de 40 en 45 minuten.

 

Daarvoor zie je niks, maar dan gebeurd er een hoop in hem.

En dat wil ik voorzijn.

 

Wat ik al zeg. Opbouwen hebben we gedaan, maar t is iedere keer rond de 45 minuten.

 

Nu in de keuken, ligt hij rustig zijn botje te kouwen, maar ik durf niet langer dan 40 minuten weg te blijven

Die zegt dat ik het door moet zetten over die 45 minuten en anders moet hij intern, want volgens haar is hij een sticker van mij en dat is niet goed voor Dirk.

 

Nouja sorry, Dirk KAN nergens intern, want dan schijt hij de boel onder, dus dat zal hem weinig goed doen. Dan is hij alleen maar bang.

 

We zitten ook op de hondenschool en dat gaat allemaal goed. Hij heeft zelfs de 1ste prijs gewonnen bij GG1.

 Intern?? huh?

Bedoeld ze een bench?

Want dat lijkt me ook wel een goede optie.. of in ieder geval een meer prikkelarme ruimte. In het raam zitten en naar buiten staren geeft hem niet echt rust. In een bench zijn ze sneller geneigd toch lekker te gaan slapen. zeker als dat voor hem gewoon een vertrouwde plek is.

Het kan helpen als je hem een besloten ruimte geeft.

Hier gaat Black bijvoorbeeld in de bijkeuken als hij even alleen moet zijn.

Daar voelt hij zich veilig, gaat daar zelf ook vaak liggen als we gewoon thuis zijn.

Daar ligt zijn ligmat, daar hangen jassen aan de kapstok met onze geur er aan.

Het zou teveel voor hem zijn als hij het hele huis of de woonkamer ook zou hebben.

Fregge, het witte hondje is juist liever wel in de woonkamer als ze even alleen zijn.

Hoi

 

Nee Lianne,

Intern, als intern... bij de GT zelf

 

Sylvia,

Dirk zit nu in de keuken, prikkelarm zonder raam.

Zijn bench open als veilige plek.

 

Maar zodra ik hem in de bench zit is het janken en poepen en haal ik er een bruine hond uit.

 

Bassie

Nee, dat was niet het enige.

Ze heeft nog geopperd hem een week bij mijn moeder te zetten. Dat heb ik gedaan alleen na een middag ging dat al niet meer. Hij heeft 3 x gepoept en 2 geplast en alleen zitten janken, terwijl ze gewoon naast hem op de bank zat. Toen heb ik hem weer gehaald.

Vanaf wanneer is hij dit gedrag gaan vertonen? Wat is er toen gebeurd?

Bij Drib was het alleen thuis zijn geen probleem tot ze een spoed castratie moest, te weinig narcose had gekregen, ik toch weg gestuurd werd en zij me dus achterna wilde, maar dit niet kon.
Ik heb meerdere dingen gedaan:
- Bewust met regelmaat de deur uit, maar dit wel langzaam opbouwen.
- Drib voelde zich lekkerder als ze in de gang bij de voordeur kon liggen als ik naar buiten toe weg was, dus liet ik de woonkamer deur open.
- Ontlasting ruimde ik zonder woede en zonder zielig doen op.
- 's nachts voelde ze zich juist lekkerder in een afgezet stukje van de woonkamer, wat ik steeds iets groter maakte. Dit deed ik gewoon met een goedkoop konijnen rennetje.

Verder gebruikte ik:
- DAP stopcontact verdamper
- Een tikkende klok
- Radio aan
- Een door mij gedragen shirt in haar mand.

Het is ook belangrijk hoe je weg gaat: 1x gedag zeggen en zelf zonder omkijken en zonder nog meer woorden ontspannen vertrekken.

Drib werd angstig met ongeveer 10 maanden. Nu is ze bijna 5 jaar. Ze vind het nog steeds niet leuk als ik weg ga en ging me tot recent na een bepaalde tijd zoeken. Mijn vriend, een andere hond etc hielp niet. Mijn shirt bij haar achterlaten werkt nogsteeds. Ze poept niets meer onder, maar laat wel duidelijk blijken het niet leuk te vinden dat ik weg ga en het super leuk te vinden als ik thuis kom.

Ik doe ook waterwerken met haar. Als ik dan in de boot zit en ze van mij af moet zwemmen, kan ze dat nog niet. Een goede oefening voor haar verlatingsangst

Ik heb een Rottweiler van bijna 12 jaar.

Vanaf het moment dat haar maatje 3jaar geleden gestorven is plast ze als wij weg gaan en is ze boos!

Ze gromt en moppert ,kijkt ons na en gaat zitten plassen.

Wij hebben het opgelost door haar vóór we gaan nog te laten plassen en een handje brokjes te gooien zodat ze afgeleid is!

Is het geen oplossing om eerst te gaan wandelen en hem goed moe te maken met een stok of bal???

Of misschien een kameraadje erbij te nemen ;-)

In deze documentaire over verlatingsangst is ook een poepende hond, al na een paar minuten als de eigenaren weg zijn, er staan ook tips in, misschien ook iets voor jullie.

 

https://www.youtube.com/watch?v=2sP-ATqvf2k

 

De hond moet zelfstandiger worden en zich zelfverzekerder gaan voelen lijkt me, vandaar dat ik eens met hersenwerk zou beginnen om hem wat zelfverzekerder te maken.

 

Misschien Bach bloesem inzetten?

 

Hoe ga je zelf met hem om? Wat is Dirk zijn achtergrond?

Hallo,

 

Dank jullie wel voor de reacties.

 

Roosje: Het is niet door iets gebeurd, het is al zo vanaf hij pup is. Hij is heel erg op mij gefocust. Op de hondenschool winnen we wel 1ste prijzen :) Dat is dan weer een voordeel.

 

sjacske: Een andere hond zal het probleem niet oplossen. Het is hem echt om mij te doen, dus dat schiet niet op.

 

Dorby: Ik probeer erg consequent met Dirk om te gaan en dat gaat goed. Ik troost hem ook niet als ik weg ga of als ik terug kom. Ik word niet boos.

Nu hij is een kleinere ruimte zit gaat het goed. ( nu toch al 2x 30 minuutjes weggeweest en geen poep)

 

Bassie: Ik ga inderdaad maandag eens even rondbellen naar een andere GT, want ik wil dat zijn angst weg gaat.

 

Dank jullie wel allemaal