
Iedere twee weken gaan we even naar de dierenarts. We moeten dan een stukje door het drukke centrum en met de bus. Bij de dierenarts doen we altijd even wegen en de leuke dames gedag zeggen..Buddy vindt de dames erg leuk, vooral door de lekkere snoepjes.
Tot op heden vonden de meeste mensen Buddy erg schattig..of liepen gewoon voorbij. Buddy gedraagt zich prima..hier en daar ziet hij wat aantrekkelijks, maar geen gek gedoe. Toch is er wat veranderd.. Ik zat rond de middag spits alleen bij de bushalte... Dat kwam niet omdat het zo rustig was, nee... er stonden een aantal dames aan de zijkant (7/8 meter verder op). Ik zag ze kijken.. andere mensen liepen met een boog om ons heen.. en dat terwijl Buddy braaf lag te wachten op de bus en geen oog had voor ze. Ik sprak een van de vrouwen aan.. en inderdaad.. ze was ontzettend bang voor hem en durfde er niet bij te komen zitten. Toen we in de bus zaten en Buddy rustig lag te wachten totdat we eindelijk gingen uitstappen.. durfde mensen niet langs ons heen.. terwijl ze wel zagen en zeiden dat hij goed luisterde naar me, maar dat ze hem dood eng vonden. Het viel me vooral op dat de meeste vrouwen Surinaams of Marokkaans waren.. Ik wist niet dat ze zo bang voor honden waren, of komt dat nou echt door die enge kop van Buddy ![]()
Toen ik uitstapte moest ik wel lachen om deze dames en wenste ze een fijne dag. Die kleine zwarte draak van me doet geen vlieg kwaad, is rustig, blaft niet, piept niet en ze zijn als de dood voor hem! Ahwww.. Blijkbaar is hij niet meer zo'n leuke kleine baby meer..
Later dacht ik, ja ik heb hem natuurlijk ook om me te beschermen. Bijvoorbeeld als ik s avonds laat ga hardlopen en hij gaat straks met me mee.. of als ik alleen thuis ben omdat mijn vriend maanden lang weg is..en er komt een vreemd persoon mij lastig vallen. Dan ben ik erg blij dat ik hem heb.. Al vind hij nu nog iedereen leuk die binnen komt haha.
Vervolgens gaan we naar de dierenarts, waar iedereen hem zo heerlijk rustig en braaf vindt voor zijn leeftijd (en voor een Duitse herder!). Wat een goed gevoel! Om dat gevoel nog wat meer te bevestigen... kom ik een vrouwtje tegen op de terug weg met een andere hond. Zij stond aan de andere kant van de sloot en beide honden waren los. Zij had mij al een stukje verder op gezien en vroeg aan me of de hond in opleiding was, omdat hij al zo jong zo goed luisterde en aandacht had voor de baas. Nou weet ik dat er nog heeeeel veel dingen zijn die ik moet leren over mijn Buddy, maar dat geeft toch wel een heel prettig gevoel en is mijn dag helemaal goed. :)


Reageren







