" Wat een mooi nieuws!!!!
Teneerste wat enorm fijn dat je zo'n goede nieuwe oppas hebt gevonden.
Hummie is dus heel hard aan het groeien en krijgt meer zelfvertrouwen in het concept oppas en dat je altijd terugkomt.
echt super fijn dat hij zo mooi verandert
Je zal zien dat dat steeds verder doorzet
Ik ben wel benieuwd wat de prikkels thuis zijn waarop hij nu meer reageert.
Ik moet aan 2 dingen denken:
1 meer zelfvertrouwen/meer zichzelf laten zien, maakt hem mondiger.
thuis is hij het meest vertrouwd dus zal hij daar meer laten zien van zichzelf..dus ook onrust op prikkels die hij eerder evt van zich af liet glijden.
2 hij heeft meer prikkels door het hebben van oppas, dus kan best zijn dat hem dat wat onrustiger maakt..en daarop reageert met thuis minder tegen prikkels kunnen
"
Naar mijn inziens is het nr 2. Maar dan niet binnenshuis thuis, maar vooral als we op bezoek gaan of tijdens wandelingen.
Hummie heeft een hele tijd blaffend gereageerd op mensen die we naderen. Bij fietsers en joggers was het zover eruit dat ik niet eens meer op hoefde te letten. Ging zitten/snoepje. Bij gewone wandelaars zonder hond met genoeg begeleiding ook (de ene keer meer dan de andere keer ) Ook bezoek reageerde hij op door blaffen (vooral als ze bewegen/lopen) ook hier hard in geoefend, en ook dat ging erg goed. Vooral in begin even grens aangeven.
Het vreemde van dit gedrag is (of juist niet) dat hij dit alleen bij mij doet. Heeft dus echt met mij te maken. Ik ben hier veel meer leiding en sturing in gaan geven, waardoor dit gedrag eigenlijk er niet meer was.
Als ik bij mijn tante/ouders op bzoek was reageerde hij vooral op de man als die bv opstond. Ook dat was eruit.
Toen ik hem pas had zijn er 2 bijtincidenten geweest (achteraf verklaarbaar) op blaffen na heeft hij ook nooit meer wat gedaan. Tot zijn terugval. Kwam iemand binnen bij mijn tante, Hummie greep naar het been (geen echte "bijtwond" vooral een schaaf met een hoektand wat net bleef hangen). En bij mijn moeder een schaafwond. Waar komt dat vandaan? Echt heel moeilijk, heb me er suf over gepeinsd. Mijn reactie is niet veranderd ging juist heel goed, dus vanuit mijn kant kan hij geen onzekerheid hebben gevoeld.
Voor mij voelt het natuurlijk wel als "groot" omdat "bijten" niet acceptabel is en wat nu dus wel bij mij onzekerheid oproept. Het is ook niet dat hij op bezoek gaan niet leuk vind. Zijn al een jaar 3 huizen waar hij mee gaat ,rest niet. Hier vind hij het zelfs leuk om door te tuin te struinen, en bij mijn tante speelt die heerlijk met zijn beste vriendinnetje.
Moeilijke maakt ook dat het aan mij ligt. Bij oppassen/HUS negeert die mensen waar hij geen toenadering bij wilt. Ik kan nog niet helemaal mijn vinger erop leggen.
Merk sinds 2 weken wel dat hij heel blij is. Veel meer speelt binnenshuis (eerst nog alleen maar tijdens wandelingen) veel meer komt knuffelen. Tijdens wandelen ook een paar mooie succesvolle traningsmomenten gehad waarin hij niet blafte tegen mensen zonder hond. In die zin positief. Als ik bij hem ben is hij gefocused op mij. Laat zich door andere niet aaien. Ook dit heeft hij 3 keer toegelaten waar ik bij was. 1 keer zelfs met alle 4 de pootjes in de lucht (kwetsbare positie) 1 keer bij zijn kont, en 1 keer door een compleet onbekende waar die gewoon bij bleef staan. Dus ook zeer zeker vooruitgang!
Het op bezoek gaan vind ik zelf lastig op te pakken omdat ik bij mezelf ook spanning merk en dit natuurlijk weer op hem uitstraal. Helemaal niet doen lijkt me ook niet handig, want kan ik van voor af aan beginnen.
Was zo'n fijn gevoel dat dat allemaal zo goed ging. Ik rustig kon zitten, hij heerlijk speelde. Lekker meekon, ook tijdens verjaardag (bij mijn ouders met 6 personen dus niet te druk!) Hoop dat ik dit weer terugkrijg. Voelt voor mij zelf toch als een "grote" terugval gezien de grens naar been happen erg klein lijkt voor hem.
Daarin tegen genoeg dingen die supergoed zijn, en er wel echt uit zijn. Dat probeer ik er ook echt naast te houden. Hele tijd hem aangelijnd bij het naderen van mensen zonder hond. Bij joggers en fietsers hem er doorheen begeleid. Deze week zaten er mensen verscholen op een boomstam wat ik niet zag, daar rende hij op af. Hij is heel snel, maar een rustig was voldoende. Mensen gingen hem toen aankijken, contact maken en daar reageerde hij wel blaffend op. Vandaag een moment bewust los gedaan. Afgeleid met snoepje, liep heel klein stukje richting mensen maar draaide zich toen om en kwam naar mij toe. Was zelf ook heel blij dat hij het goed deed. Met deze vorderingen ben ik alweer heel blij, en groeit het vertrouwen ook weer hierin!