Soms heb je van die momenten, je hond heeft weer eens in huis geplast, had weer eens bananen in zijn oren, heeft iets vernield, en naar je luisteren ho maar. Op zo'n moment denk je "Waarom ben ik hier aan begonnen?"
Een uur later loop je naar buiten voor een plas, blijkt het gesneeuwd te hebben en zie je je hond vol plezier rennen, vliegen, rollen door de sneeuw om vervolgens kwispelend weer naar je toe te komen. Dat zijn de momenten waar je het voor doet, dat moet je onthouden.
Natuurlijk zijn er minder leuke momenten. Wij zijn niet perfect, en onze honden ook niet. Leer van de mindere momenten, en koester de fijne, dan kom je een heel eind. Ik heb een vrij pittig hondje, sterke eigen wil, en grote oren met vaak nog grotere bananen er in. Ik kon me zo ergeren soms, omdat ik het ZO graag goed wilde toen. Tot het tot me door drong dat het oneerlijk was hoe hoog ik mijn eisen stelde. Natuurlijk moet je altijd blijven werken aan dingen die je minder vind, maar alles is een moment opname en als je je minder gaat focussen op de dingen die niet goed gaan zul je zoveel blijer zijn, en je hond ook.
Reageren
