Hoe pak ik dit nu aan?

Nou.. Zoals sommige weten is Kahlúa nogal een hand-happer. Ze is erg zacht in de mond, en bedoeld het lief. Dit schijnt ook Hollandse-herder eigen te zijn, haar 7 broers en zussen doen dit ook. 

Nu heb ik dus een oom die 1, erg jaloers is op Kahlúa, heeft zelf honden die niet luisteren en niet ontzettend aanhankelijk zijn, en dus reageert hij dit werkelijk altijd af op Kahlúa. Hij kwam net even binnen lopen en zegt ons en de honden gedag, Kahlúa blij natuurlijk, sprint niet maar houdt even zijn hand in haar mond. nog geen 1 seconden. Hij gaat op de grond zitten en begint het kleintje te aaien, Kahlúa wilde natuurlijk ook aandacht en likt in zijn gezicht, vervolgens pakt ze weer even zijn hand. Op dat moment krijgt ze een flinke tik van hem. Kahlúa is dit niet gewent en gooit zichzelf op de grond. Hij lacht en zegt: Zo moet het, meteen op de grond gaan. Nou.. Ik kookte. Mijn moeder zij ook al dat hij dit van haar weet dus gewoon niet op de grond moet zitten. 
Heel stom maar de tranen stonden echt in mijn ogen, gewoon van boosheid. Dit is niet de eerste keer dat dit gebeurd maar eigenlijk krijgt ze altijd wel een tik van m. Laatst ging de deurbel omdat mijn moeder jarig was, de hond loopt naar de deur toe, dit mag van ons. Mijn oom pakt haar bij de nekvel en geeft een tik in haar gezicht. Ze moet leren ruimte te maken zegt hij. 

verder ALTIJD negatieve dingen, iedereen moet altijd weten wat Kahlúa doet, op de verjaardag wilde hij dat iedereen stil was om vervolgens te zeggen: Pascale, ik dacht dat je je hond zo goed had opgevoed, ze zit al de hele tijd naar de toast te staren. 'dit weet ik, ze kijkt, maar zal NOOIT iets pakken'.  Ik heb het er al met mijn moeder over gehad en het valt haar ook op, ze heeft het tegen haar zus gezegd in de hoop dat zij iets tegen haar man zegt. Ik weet niet goed hoe ik er mee om moet gaan. Ik heb al vaker een flinke ruzie met hem gehad en wil dit eigenlijk voorkomen, maar ik voel dat binnenkort de bom echt gaat barsten. 

Sorry voor het lange verhaal maar wilde het even kwijt. 

Hij zorgt er wel voor dat mijn moeder het niet ziet. Toen mijn hond bij hem was deed hij het ook, mijn moeder is toen erg boos geworden en we hebben Kahlúa meteen naar huis gebracht. Maar hij blijft het doen. 
Ik vind het heel erg omdat ik echt een hele goede band met hem heb. Maar zodra het over honden gaat, en dan vooral Kahlúa is het mis. Mijn moeder is er net ook tegen in gegaan van het bijten en zei dat als hij de hond niet leuk vind, hij niet onverwachts binnen moet komen. Maar hij blijft het gewoon doen. Niet hard hoor, maar wel gewoon een tik. Daar wordt ik zo verdrietig om omdat ik degene ben die dat bijten niet goed heb afgeleerd. Ik heb het nu geaccepteerd en ze stopt zodra je nee zegt, maar ik weet dat Kahlúa het echt lief bedoeld. 

Wat onbeschoft van je oom.

Hoe komt hij erbij om de hond van een ander zo te slaan en in het nekvel te pakken.

Dat kan echt niet, hoor!

Ja, misschien inderdaad met je moeder overleggen.

Misschien kan zij hem ervan overtuigen dat hij dat echt nooit meer moet doen.

 Een volgende keer geef je je oom een tik in zijn gezicht. "Hij moet leren dat de hond niet geslagen wordt in dit huis"

Ik heb het vaak geprobeerd met praten. Maar ik kan dat niet zonder uit te barsten, ik probeer het echt wel. Maar als het om mijn hond gaat wordt ik daar erg boos om. 
Ik heb al eens aangegeven: Zou je de hond niet kunnen slaan? Hij geeft dan aan dat ze dit in een 'roedel'ook doen, ze moet tenslotte weten wat haar plek is. 
Het gekke is dat Kahlúa elke keer weer door het dolle heen is als hij komt, hij kan ook heel leuk zijn hoor, neemt botten mee voor ze, knuffelt ermee. Maar als hem iets niet zint slaat hij.
Ik heb al eens tegen hem gezegd dat als hij nooit iets positiefs over mijn hond kan zeggen hij ook zijn gezicht niet meer hoeft laten zien hier. Hier lachte hij maar een beetje om. Mijn tante echter merkt echt dat ik het vervelend vind als hij zo over haar praat en spreekt hem er ook altijd op aan, maar het tikken vind ik gewoon niet kunnen. Dit doe ik niet, en hoeft hij al helemaal niet te doen. 

Ik ben trouwens 19. 

Dat stoort me inderdaad nog het meeste. Dat Kahlúa het echt lief bedoeld. Dit zie ik aan heel haar houding en daarom kan ik er niet tegen als ze een tik tegen haar bek krijgt. Een 'nee' is al genoeg bij haar en dit heb ik al vaak gezegd. 
Ik woon thuis met mijn moeder en zusje, en is totaal geen boze mannenstem gewent, als hij tegen haar schreeuwt zie je haar gewoon zo verward en bang kijken. 

Een nare man is het trouwens niet, tenzij hij de hond slaat. Hij doet erg veel voor ons omdat mijn moeder alleen is. Helpt klussen, schildert ons huis, hondenmanden etc. Is een leuke vader voor zijn kinderen en je kan echt met hem lachen. Dat is ook de reden dat ik het zo moeilijk vind om er echt tegen in te gaan, was het een ander iemand, had ik natuurlijk allang van me laten horen, nu ook, maar minder. Ik ga er wel op letten de eerst volgende keer dat hij binnenkomt. Ik wil niet dat kahlúa bang van hem wordt of dat ze denkt dat ze iets verkeerds doet. Ik heb het tenslotte toegelaten en vind het niet erg. Het is alleen zó verschrikkelijk vermoeiend om altijd te horen: oh kijk eens, ze bijt weer, oh jeetje wat een druktemaker, wat is ze weer aan het bedelen, komt ze weer met het flostouw. Mijn moeder zegt ook altijd: Dat weten we nu wel, dit hoef je niet elke keer te zeggen, Maar hij blijft door gaan. Ik wordt daar echt heel erg verdrietig van omdat ze het zo lief bedoeld. 

Ja, dat maakt het wel lastig.

Weet je oom wel dat je het zo erg vindt?

Misschien als je probeert hem rustig uit te leggen hoe je je precies voelt als hij zo doet.

Dat heb je waarschijnlijk wel gedaan maar misschien niet goed genoeg en is het niet overgekomen of zo?

Zoals je hem beschrijft is het een aardige man, dan zou hij jou toch niet bewust willen kwetsen?

Daarom, dit zou hij ook niet willen. Het is ook wel iemand die echt totaal niet doorheeft wat andere vinden, denkt eigenlijk alleen aan zichzelf. Ik zeg de volgende keer dat ik er niet van gediend ben dat hij kahlúa niet mag tikken. Dit bedenkt ik me al vaker, maar als het moment daar is dan zeg ik, of niks, of ik wordt heel boos en maak dan een rot opmerking: Kahlúa, kom maar even hier, wordt je tenminste niet geslagen. Maar hier reageert mijn oom ook niet op. Ik denk dat ik het echt direct in zijn gezicht moet zeggen wil het doorkomen. 

Misschien dit topic aan hem mailen,weet hij hoe jij er tegenaan kijkt,en hoe rot jij je voelt door zijn gedrag en hoe andere mensen daar ook tegen aankijken -NOT DONE-

Ik begrijp helemaal hoe je je voelt,en dat je de tranen van woede voelt prikken.

Ik zou dezelfde gevoelens hebben..en juist omdat het familie is en dat persoon dan goed ken,zou ik er dírect bovenop springen,hoe jong ook en hoe aardig ik een persoon ook zou vinden,bij mij duikel je direct diep onder het nul punt van respect hebben voor iemand,en had ik zo iemand wel een kledder gegeven,hoe dan ook vanuit een (blinde)woede en shock-impuls.Zó boos zou ik hierom worden.

(ik heb de man van mijn oma ,op mijn 10e al woedend toegesproken,of hij helemaal goed was geworden,omdat hij ons volwassen keeshondje 'even' aan haar nekvel op tilde(ze gilde het uit!!),want dat doet een moeder hond ook.....ja bij een pup!Hij bedoelde het niet eens vanuit een straffend oogpunt,maar gewoon omdat het kan...Als ik er op terug denk,vind ik mezelf erg brutaal om als 10 jarig kind zo te reageren naar een volwassene,maar dat is wat er gebeurd als mensen voor mijn neus rare dingen doen met dieren)

Maar begrijp dat je het niet doet,want iedereen is anders.

Ga je hond beschermen,naar buiten of lekker in je kamer,samen op bed ,tv kijken.

Houdt je hond en oom vooral vér van elkaar vandaan.(zolang hij het niet begrijpt en geen respect kan tonen voor jullie en Kahlúa)

Ja, snap de spanning.

Je wilt oom  je niet kwetsen, maar je kan dit ook overbrengen op een 'oom-lievende' manier.

Ga een praatje aan met hem, vraag wat en hoe hij over honden denkt, babbel wat en zeg dan dat je het niet fijn vindt dat hij 'tikken' uitdeelt, dat dat je hond uit balans brengt en dat je toch samen met  hem voor de lieve vrede gaat.

Alle honden moeten aandacht en liefde krijgen, en dienen te gehoorzamen naar een baas, een huis.

als je een gesprekje hebt, gewoon, gezellig, dan is het makkelijker om je grieven te uiten, zonder dat je hem bruskeert of tegen de borst stuit.

Verpak het leuk en opvoedkundig, niet aanvallend.

Blijft  je oom, en hij zal zeker mee zijn best doen voor jou en je hond als hij weet wat voor jou belangrijk is.

praten helpt!

Ik denk niet dat praten met oom helpt. Praat met je moeder en je tante, en houdt je hond bij je oom weg.

Ik zou als ik jou was minder indirecte (voor hem) hints geven en heel duidelijk zijn. Mijn hond wordt niet geslagen/getikt. Doet hij dit wel, consequenties eraan. Heb het er ook over met je moeder wat je wil gaan ondernemen aan stappen (kan zij eventueel met haar zus praten). Voor mij zou het duidelijk zijn, als iemand mijn honden na waarschuwen nog aanraakt op een dergelijke manier zou deze niet meer welkom zijn.

Mocht dit alles niet mogelijk zijn, zorgen dat ze niet meer in aanraking komt met hem, dus evt op je kamer leggen als hij langskomt?

Ik heb hier de ervaring ook gehad..

Odi is al zo onzeker, en mijn oma kwam langs. Koekjes mee, zoals altijd. 

Odi blaft als er mensen binnen komen (waaks dat ie is), maar dat leverde hem al de eerste klap op. 

Ik wilde mijn oma waarschuwen, maar ja, hoe zeg je zoiets tegen je oma? 

Daarna kreeg hij een koekje, maar omdat hij iets te enthousiast was, kreeg hij weer een klap. 

Toen heb ik hem weggehaald, omdat hij anders zelf gehapt had. 

Duidelijk aan mijn oma verteld dat je dit niet met honden kunt doen. "Jaaa, maar zo deed ik dat ook bij mijn honden." Maar oma, dit is niet jouw hond, en ik moet er weer mee trainen als jij weg bent.

Ik heb het heel rustig uitgelegd, uitgelegd dat mijn hond het niet aan kan om zo behandeld te worden en dat niet iedere herder/hond hetzelfde is. 

Misschien is dat een optie? Onder het genot van een bakje koffie uitleggen dat Kahlua het niet waardeert etc etc?

 Dat door de dolle kan ook spanning zijn.

Gewoon weg wezen als hij komt, met Khlúa lekker de hort op. Dit man begrijpt het niet en zal het ook nooit begrijpen. 

ik zou precies doen wat Sammy zegt, heel netjes en toch laten weten dat jij de baas bent over je hond en niet hij. jij bepaalt hoe je hem wilt opvoeden en niet je oom.

Waarom krijgt hij elke keer de kans? Als je je hond aanlijnt en uit de buurt houdt krijgt je oom geen kans om je hond een tik te verkopen. 

Ik ben het met Kees en michelle eens... ik denk niet dat oraten met je oom zin heeft

je hebt al een aantal keer er wat van gezegd maar blijkbaar komt de boodschap niet aan

ik zou je oom of harder aanpakken of je gaat met kahlua naar buiten oid als hij komt

weet niet meer wie het was, maar iemand hier hield gijs zn bek een keer dicht omdat hij aan het happen was, toen heb ik uit een reflex diegene hard bij mn arm gepakt.. had het misschien ook wel netjes kunnen zeggen maar ik had het al gedaan vokrdat ik het door had, heeft wel gewerkt want ik weet dus niet meer wie het was maar het is nooit meer gebeurd

iemand ging ook een keer gijs optillen aan zn voorpoten alleen, toen was hij nog heel klein

heb toen gezegd, ik wil NIET dat je hem zo oppakt

deed het daarna nog een keer, ben ik op ze afgestormd en heb gijs uit zn handen gegrist

soms moet je echt wat strenger en duidelijker zijn... 

wat doen mensen toch rare dingen met honden he!!

maar ik snap dat het een lastige situatie is, heel vervelend ook..

Jemig zeg waar haalt je oom het lef vandaan!Het is toch jouw hond, ik zou hem een keer héél duidelijk uitleggen dat je niet wilt dat hij jouw hond slaat en als hij het dan toch doet dan heb je echt wel het recht om boos te zijn hoor. Als dan ruzie komt, tsja.. misschien schrikt je oom dan eens een keer goed van je reactie en kapt ie ermee.. 

Is toch eigenlijk te gek voor woorden dat je je hond naar buiten of naar boven moet doen in je/haar eigen huis omdat er iemand langskomt die iedere keer (onterecht) tikken uitdeelt?

Als mijn oom m'n hond zou slaan dan zou ik het wel weten hoor..

edit: bedenk ik me net.. mijn vader heeft het vroeger ook wel eens gedaan als de hond blafte. Toen kreeg hij het hele huis over zich heen (geschreeuw, geduw etc. van mij en m'n zusjes) en hij doet het nu nóóit meer. Hij is geloof ik zelf ook van inzicht verandert dus bij hem heeft een flinke ruzie toch nog geholpen

Praten werkt niet bij dit soort mensen.

Laten voelen wel.

Hij geeft je hond een tik? Dan geef jij deze man een tip.

Het hoeft niet hart te zijn..maar gewoon dat hij het ook voelt.

Vaak vinden ze het niet leuk en dan is het de kunst om de droog-nuchter aan te kijken...en te zeggen ...maar jij vind het zo te zien wel leuk omdat je klappen uitdeelt..zo voelt het om ze te ontvangen...