Loop ik net met Dobby te wandelen, lekker rustig tempo geen haast. Komen we bij een wat nauwer stukje langs de haven. Er staat daar zo'n electriciteits huisje. Dobby loopt net naar voren, trekt zijn flexi strak, dus ik blijf still staan voor het trucje lijn strak, wij niet verder.
Hoor ik ineens harde voetstappen heel dicht achter me, een plof, een diepe zucht... Ik kijk verschrikt om, staat er anderhalve meter achter me een jogger in een fel geel hesje. Dobby kijkt zo van "hee, wa's dat dan?".
Aangezien het dus een nauw stukje is, hengel ik Dobby binnen, want ik wil mede trottoir gebruikers geen overlast veroorzaken(!). Voordat ik Dobby dicht genoeg bij heb begint die jogger weer te rennen, vlak langs Dobby die nu een pasje naar voren doet om even in het voorbijgaan te snuffelen.
Roept die jogger "man, hou die hond bij je". Helaas rende de jogger verder anders had ik hem even haarfijn uitgelegd waar hij fout zat.
A: als ik je zou zien aankomen, dan had ik die hond al voor je bij me was bij me geroepen, maar aangezien ik geen ogen in mijn achterhoofd heb lukt dat niet. Ook niet als je een felgeel hesje aan hebt.
B: ga dan niet met een plof dicht achter me staan, want dan schrik ik, en trek jij de aandacht van de hond.
C: als je dan verder loopt, wacht dan tot ik inderdaad de hond bij me heb, want daar was ik zichtbaar mee bezig. Als jij te vroeg begint met lopen, geef dan niet iemand anders de schuld.
D: glimlach, en doe iets aan je humeur.



3 doggies














