Mijn vriendin en ik hebben sinds 2 maanden een Beagle. Toen we haar ophaalden was ze 3 maanden, nu 5. Kort gezegd maakt ze ons allebei gek.
Het grootste probleem zit 'm in het zindelijk worden. Al vanaf dag 1 heb ik mijn best gedaan om haar zindelijk te maken. Ik heb er veel over gelezen en hou de meest aanbevolen tips aan. Als ze buiten plast, beloon ik haar met wat brokjes en doe ik enthousiast. Als ze bezig is met binnen plassen, til ik haar op en zet ik haar buiten neer. 's Nachts of als mijn vriendin en ik er niet zijn, zit ze in de bench. Daar plast ze vrijwel nooit in, dus ook overdag zet ik haar daar een paar uurtjes in.
Door de weken heen ben ik steeds beter geworden in het voorspellen van wanneer ze moet plassen, en ze doet het nu maar een keer of 2-3 binnen per dag. Het probleem is alleen dat dit niet door haar komt. Ze geeft zelf niet aan wanneer ze moet plassen. Ik moet haar dus constant in de gaten houden. Ik probeer veel met haar te spelen zodat ik weet dat ze niet zal plassen. Maar ook als ik wat anders wil doen, moet ik eigenlijk nog steeds continu op haar letten of ze doet het binnen. Ik ben dus eigenlijk mijn hele dag aan haar kwijt. Het is zo frustrerend dat er geen verbetering in zit, dat ik overweeg om haar ervoor te straffen (neus erdoorheen halen/slaan met krant). Het is iets dat ik liever niet doe en ik weet dat het wat nare gevolgen kan hebben, maar ik ben echt de wanhoop nabij.
Daarnaast is ze heel ongehoorzaam. Het grootste probleem daar is dat ze heel erg veel bijt. Ze is tanden aan het wisselen dus ik wijt het een beetje daaraan en niet aan haar persoonlijkheid, maar het neemt eigenlijk al het plezier weg van een puppy hebben. Ze vereist ontzettend veel aandacht wat betreft zindelijkheid, en als ze dan ook nog eens niet lief is, wordt het heel moeilijk om van haar te genieten.
Ik spreek haar altijd streng aan als ze bijt. Vooral als ze mij/mijn vriendin bijt, roep ik zo hard dat ze ervan schrikt. Als ze wat meubelstukken bijt, roep ik zo hard dat ze er niet van schrikt, maar wel dat ze weet dat het fout is. Soms stopt ze er dan mee, maar het is nooit voor lang. Sinds een dag of 10 ben ik haar hiervoor met de krant wat tikken gaan geven (niet zo hard dat het haar pijn doet, maar wel hard genoeg om haar te doen stoppen), maar het wordt vooralsnog niet beter.
Verder luistert ze nog nergens naar. Ze kent geen commando's en komt alleen naar je toe als ze daar zelf zin in heeft. Dit komt echter niet door haar maar door mij, omdat ik geen tijd/energie over hou om haar dit soort dingen aan te leren. Zelfs in de kerstvakantie nota bene.. Ik wil haar graag op de puppy/basis cursus zetten (begint over 2 weken), maar het zou me 2x 50 minuten kosten aan vervoer alleen al, dus dat werkt al redelijk demotiverend. Al helemaal aangezien ze die 2x 50 minuten waarschijnlijk alleen maar aan mijn gezicht zal bijten..
Dit zijn dus de problemen die ik ondervind met mijn hond. Achteraf gezien was het onmenselijk dom van mijn vriendin en mij om een beagle te nemen als we liever een gehoorzame & rustige hond hadden, maar we werden te snel verliefd op de schattige gezichtjes van beagle-pups. We zijn het er allebei over eens dat als we terug in de tijd konden gaan, we geen pup zouden hebben genomen (of in ieder geval geen beagle). Het zet ook ontzettend veel op mijn relatie om zo'n tijd en energie rovende pup te hebben. Mijn vriendin is er al zo klaar mee dat ze de pup ter adoptie wil afstaan. Ik ben hierzelf op tegen (oa) omdat we het hebben over een levend wezen en niet een stuk speelgoed dat je weg kan doen als je het niet leuk vindt, maar ik betrap mezelf er steeds vaker op dat ik ook overweeg haar weg te doen.
Wie o wie kan mij helpen. Ik wil haar zo graag zindelijk hebben, maar al mijn moeite schijnt dag na dag voor niets te zijn geweest.. "
Dit 'probleem' heb je grotendeels aan jezelf te danken. De hond kan hier niets aan doen, heeft geen controle over de blaas. Na slapen, eten, spelen is het naar buiten om daar aan te leren te plassen.
Door al dat spelen binnen, worden zowel blaas als darmstelsel extra geactiveerd, waardoor een pup wel degelijk nodig moet na activiteit. Daarnaast raakt een pup die continu wordt uitgenodigd tot spel al snel overprikkeld en komt niet aan ritme en stabiliteit toe. Probeer op gezette tijden te spelen met je pup, maar geef het vooral ook rust. Je zal hier verder tips genoeg krijgen.


Reageren













