Ik vraag het me soms af wat nu wel of niet goed is (of wellicht is beide gewoon prima
)
Wij waren in het begin erg duidelijk: "Nee hij komt echt niet op de bank!"
Vorige week hadden we problemen dat ie voortdurend tegen de bank op aan het springen was (want hij is te klein om er reeds helemaal op te springen hihi) en dan begint te blaffen naar ons. Wat we ook deden, hij hield hier niet mee op. Wij bleven volhouden en uiteindelijk ging ie dan wel wat liggen slapen op de mat.
Afgelopen weekend zijn we met mijn familie (met z'n 8 dus) naar sunparks geweest in een huisje. Nouja qua opvoeding kun je erg weinig doen als je met 8 bent die voortdurend Samson aandacht geven. Maar nu werd Samson gewoon vaak opgepakt en op de bank gelaten en we merkten dat, wanneer ie eenmaal op de bank zat, hij een plekje aan het zoeken was, dicht tegen de persoon aan, om te gaan slapen. Niks blaffen, af en toe wat opspringen om aan te geven dat ie eigenlijk wel héél graag op de bank wil. We gaven toen wel aan dat ie eerst moet gaan zitten voor hij opgepakt mag worden en op de bank mocht.
Nu zijn we dus ook helemaal veranderd qua mening: We laten hem dus nu ook op de bank sinds afgelopen weekend en hij lijkt zelfs een stuk rustiger. Als ie uitbundig begint te blaffen (of happen) halen we hem meteen van de bank af maar dit hoeft maar zelden meer. Meestal zit ie gewoon naast ons wat te spelen met zijn beer om dan binnen een paar tellen op ons in slaap te vallen. Het is ook ontzettend aandoenlijk om hem zo dicht tegen je aan te voelen vleien 
Maar: Moeten we ergens op letten wanneer we hem op de bank laten? Ik bedoel: Ik hoor/lees vaak dat er later problemen zijn als ie op de bank mag, omdat ie de hele bank inpakt etc..
Wat is jullie beweegredenen om hem wel (of niet) op de bank te laten? 



3 doggies







Mijn boys mogen op de bank, als ik het zeg.







