Ik denk dat het niet altijd even slecht voor de pup is.
Ik kan me voorbeelden voorstellen waarbij het geen probleem hoeft te zijn.
Kijk, een hobbyfokker die elke 3 maanden een oeps nestjes heeft..
Daar ben ik helemaal klaar mee.
En ik zal daar dus ook nooit een pup vandaan halen, al was het de laatste hond op de wereld.
Maar stel dat er bv iemand een Landseer heeft, en die is per ongeluk gedekt door een Bonte Newfy.
De baasjes kunnen me het uitleggen.
Desnoods nog eens vragen in de buurt of dit nest nummer 23 is.??
Of dat er nooit pups zijn geweest.
En als zo'n baasje dan een tekoop bord in de tuin neerzet..
Dan heb ik nog 2 dagen nodig om het karakter en een klein beetje de gezondheid van de reu en de teef te bekijken.
En als dat me bevalt, dan zou ik zonder al te veel twijfel een pup aanschaffen.
Dus het aanbieden van pups is voor mij geen automatisch nee.
Aan de andere kant..
Nooit zal ik na 2 bakken koffie direct zo'n kleintje meenemen bij een eerste bezoek.
Ik probeer dan toch net even verder te kijken.
Maar dat zal misschien ook met de grote van het ras te maken hebben .
Een klein hondje die de boel afbreekt..?, tja, lastig, maar wel overheen te komen.
Een hond van 50 of 60 Kg met een geflipte pappa of mamma qua karaktertrekjes zie ik echt niet zitten.