Vandaag zijn we precies een half jaar later.
echt een plekje kunnen geven lukt me nog steeds niet.
elke dag word ik er aan herinnerd, het is zo leeg en stil in huis. S ochtends als ik me omdraai ligt Gigi niet tussen mij en me vriend in, als ik thuis komt geen blij getrippel.
met de andere hondjes gaat het goed, ik begin steeds meer vertrouwen te krijgen als ze los lopen.
de kleine druif is voor het eerst loops en de chi reu is gelijk helemaal vrolijk en in zijn nopjes voelt zich echt het mannetje in huis.
wat hebben die mijn er door heen gesleept en nog steeds.
weet niet wat ik zonder hun tweetjes zou moeten.
ben lekker veel aan het trainen nu nog in de gehoorzaamheid en binnenkort mag ik rustig aan beginnen met flyball wat wel weer leuker is. Ben er nu heel de training avond bij maar is toch leuker als ik zelf ook eindelijk weer mag.
dank jullie wel voor jullie lieve woorden