Wat was het advies/de aanpak van de gedragsdeskundige?
Ben het met Maaike eens dat je eerst moet ontdekken waarom hij blaft, want als hij blaf uit opwinding zou het kunnen helpen wat meer rust tijdens het uitlaten te bewaren en (in huis) iets meer geestelijke uitdaging dan beweging te geven. Als hij blaft uit onzekerheid kan negeren/kalmeren helpen (jij geeft dan het voorbeeld en hij leert dat er niets naars gebeurt en dan wordt het op lange termijn 'gewoon'.)
Bij onzekerheid kan rustig toespreken helpen, maar als hij juist heel zeker is en 'zijn' territoruim verdedigd dan kan rustig toespreken juist belonend zijn en is het niet handig. Dus het ligt er wel aan wat voor soort blaffen het is welke aanpak wel gaat helpen en welke niet.
Zo ook met het weghalen uit de sitatie (bijv. even aanlijnen of apart zetten). Dit kan helpen zodat jij de zaak onder controle houdt en daardoor je hond steund - maar ook juist bevestigen dat een geluid betekent: nu volgt er narigheid..
Hier een hond die tegen katten in de tuin blaft, puur uit opwinding en frustratie dat ze er niet bij kan. Ik heb toen na 1x blaffen gelijk heel overdreven "GOED ZO" gezegt! en Heeeel blij gedaan en met heel veel koekjes gaan strooien ;) Dit was voor haar best verrassend en ik had heel even de aandacht. Gelijk snoepjes blijven voeren en blij doen tot de kat weer weg was en dit heeel vaak herhaald. Na een tijdje blafte ze heel even en kwam dan gelijk naar mij toe van deed ik dat goed? krijg ik nu wat? ;)
Soms blaft ze nog wel, maar vaak komt er een binnensmondse 'woef' en dan kan ik al zeggen goed zo!, of ik zie hem, en dan komt ze naar me toe om even lekker te kroelen (snoepjes heb ik in de tussentijd afgebouwd naar heel af en toe).
Maar nogmaals, als je hondje bijv. blaft omdat hij graag aandacht wil is deze aanpak weer niet geschikt want dan krijgt hij die aandacht en zal dan juist meer kunnen gaan blaffen...
Gr. Alexandra
Reageren
