Dat is ook altijd nog een optie! 
Aan mezelf de regel gesteld voor ik aan een hond begin, altijd eerst een kijkje te nemen in de asielen in de buurt.
Alleen kom ik op ikzoekbaas.nl maar weinig honden tegen die goed alleen kunnen blijven, met katten kunnen, en ook met kinderen onder 12 kunnen. En aangezien een hond wel 15 kan worden zijn dat wel dingen waar de hond mee in aanraking zou komen..
Vreemd... heb je gevraagd of ze dat doen? Want volgens mij mag dat echt niet. Als ze het toegeven, dan zou ik dat navragen bij de KNMvD of het mag en daar evt een melding doen of een klacht indienen. Je hebt een behandelrelatie met een DA, daar hoort toch ook een stuk vertrouwelijkheid bij?
je mag persoonsgegevens van cliënten helemaal niet aan derden doorspelen. dat is in strijd met de privacywetgeving.
een iets genuanceerdere reactie is daarom op zijn plaats. in deze beschrijving doe jij het voorkomen alsof het enige wat telt, geld is. er zijn nog andere dingen in het leven hoor: villa's, sportwagens, een jacht 
Betreffende het verhaal van adressen doorspelen uit het personeel bestand, is deze nuance beslist niet op zijn plaats.
Je mag gewoon van me aannemen dat dit is gebeurd..
Waarom je villa's en luxe daarbij haalt en dat er meer is in het leven… geen idee wat ik daar mee moet. Ik heb geen van allen.
Maar bedankt met je link naar de privacy wetgeving, had ik nog nooit van gehoord
" /> "
Daar ben ik het helemaal mee eens!
Suzan, lighten up 
volgens mij ook niet. vrouwen 
...
ik ga m'n cottage maar eens verlaten om met de honden te wandelen, denk ik 
Welk een genuanceerd grapje 
Wat cottage al niet teweeg kan brengen…
Rotterdam natuurlijk weer:
http://www.dierenkliniekdenotter.nl/pers/
"
Informatieverstrekking hondenbelasting / 2004 -2005
Op dinsdag 31 augustus 2004 is er in een landelijk dagblad melding gemaakt van een brief die door de gemeente Rotterdam aan de dierenartsenpraktijken in die gemeente is verstuurd. In deze brief wordt dierenartsen medewerking gevraagd bij het verstrekken van informatie voor het heffen en innen van de hondenbelasting. Ter controle eist men van de dierenartsen de naam- en adresgegevens van de klanten in de praktijk die in het bezit zijn van een hond. De gemeente baseert zich hierbij op artikel 4 van het besluit gegevensverstrekking gemeentelijke belastingheffing uit de gemeentewet van 27 juni 1995. Daardoor zullen met name ook dierenartsen desgevraagd gehouden zijn deze gegevens aan de gemeente te verstrekken. De dierenarts kan in dit geval formeel niet op een beroepsgeheim terugvallen. Hoewel de patiëntenadministratie wel onder de Wet Bescherming Persoonsgegevens valt, zou de dierenarts zich daar in dit geval niet op kunnen beroepen omdat er sprake is van een wettelijke verplichting. Hoewel de beweegredenen van de gemeente wellicht begrijpelijk zijn, plaatsen wij vraagtekens bij deze aanpak. We achten deze wijze van gegevens verzamelen door de gemeente ongewenst. Het schaadt de dierenarts in zijn rol als vertrouwenspersoon. Ook worden onze dierenartsen onevenredig benadeeld wanneer in aangrenzende gemeenten deze maatregel niet geldt. Niet in alle gemeenten wordt hondenbelasting geheven. Bovendien kan ook de gezondheidszorg voor honden in gevaar komen wanneer hondenbezitters die geen hondenbelasting willen betalen hun honden mogelijk niet of te laat behandelen. Deze belangen van de dierenarts en het welzijn van honden hebben naar onze mening onvoldoende meegewogen bij het besluit op deze wijze de informatie te verzamelen."
De enige reden waarom het niet wettig was:
"Nog voor aanvang van het daadwerkelijke proces bleek dat de directeur van Gemeentebelastingen Rotterdam formeel niet gemachtigd was deze juridische procedure namens de gemeente te voeren. Een schriftelijk mandaat hiervoor van het College van B&W ontbrak."
Ik heb met mijn dierenarts gesproken over het gedrag van mijn hond. Mag mijn dierenarts dit melden bij de politie?
Een dierenarts heeft geen wettelijk beroepsgeheim. Hij moet echter wel handelen in het belang van het dier. In de praktijk zullen niet veel dierenartsen zomaar de politie bellen om deze reden. De politie kan er bovendien niet veel mee doen.
Mijn huisarts heeft mij, of een van mijn familieleden, behandeld voor bijtwonden. Mag hij het gedrag van mijn hond melden bij de politie?
Nee, een huisarts heeft wettelijk beroepsgeheim. Alleen in uiterste gevallen, bijvoorbeeld als uw kind herhaaldelijk of zeer ernstig gebeten is door uw hond en u weigert maatregelen te nemen, zodat het kind blijvend in ernstig gevaar verkeert, zal een huisarts eventueel overwegen gebruik te maken van het meldingsrecht in het kader van kindermishandeling.
Ik vond dit op: LICG
tsjaa uiterlijk doet veel waardoor mensen bij een "gevaarlijk" ras aangifte doen en bij een Chi niet. Mijn hond worst niet geaaid door andere mensen hoevaak ik daar al onbegrepen reacties op heb gekregen. Hij heeft dan ook een hoog aaibaar factor. was het bv een rottweiler geweest was het een ander verhaal
om nog even te reageren op het ligt aan de baas Hoe een hond zich vormt. ik denk voor een gedeelte wel. maar voor een gedeelte is het ook niet bepaald. een collega had een border collie vanaf pup aan. cursussen mee gedaan veel wandelen sport gesocialiseerd alle liefde gekregen. vlag en wimpel geslaagd voor alle cursussen. uit het niets sloeg gedrag om na jaren. hond vloog mensen aan en met heftige bijwonden. als hij iemand aanvloog moest hij op de grond gelegd worden en er letterlijk van afgetrokken worden anders bleef hij de aanval inzetten. en echt uit het niets. van alles geprobeerd traningsmethodes gedragsdeskjndige Martin graus alles wat maar bestaat. hele leven aangepast tot het echt niet meer ging. hond lag in veilige omgeving ook te trillen en is uiteindelijk ingeslapen.... Hoe zij het verhaal vertelde heb ik echt respect ze heeft alles gedaan wat maar kon. Martin graus en gedragsdeskjndige wisten het ook niet. uiteindelijk na de zoveelste aanval op haar vriend en vooral het feit dat hij zich binnen ook niet meet veilig voelde gekozen voor een rustig einde. zit het in het ras? Nee ... lag het aan opvoeding etc? Nee... Heeft ze alles gedaan wat maar kon? jaa.. uitzonderlijk geval maar het bestaat zeker
oeps geen hoofdletters... excuus komt Door mijn telefoon denk ik.
Het is ook niet alleen de baas, de aanleg, opvoeding, ervaring en omgeving spelen mee. Karakter wordt dus door meerdere factoren bepaald.
Toevallig hoorde ik van een trauma arts en honden liefhebber, dat er heel veel bijt incidenten met borders zijn. Hij beweerde zelfs dat ze bovenaan staan met de bijt incidenten
http://saskiaoud.com/index.php/rasinfo/aanleg-en-opvoeding
Dit vind ik mooi geschreven
jij schrijft niet iets te hebben meegemaakt, jij schrijft:
dit vind ik een ongenuanceerde reactie. daarbovenop generaliserend. en onwaar, want ik vraag me bijvoorbeeld af waar je het vandaan haalt dat zoiets "uiteraard" courtage oplevert?
zoals in het stukje van Wilma staat, vallen de clientgegevens onder de Wet Bescherming Persoonsgegevens. in Rotterdam heeft idd de gemeente geprobeerd om via een wettelijke vordering clientgegevens van dierenartsen te verzamelen. dit is uiteindelijk niet gelukt. een uitspraak in hoger beroep van dierenartsen die weigerden dit te doen is dan ook gegrond verklaard
en als een onschuldig grapje je al in het verkeerde keelgat schiet, tsjongejonge... ik heb echt niets maar dan ook niets denigrerends over je geschreven hoor. dat vat je allemaal zelf zo op.
"vrouwen ... ", wilde ik bijna weer typen, maar eh... beter van niet dan denk ik
Ik weet niet of het al in het topic was neergezet, want ik zie door de bomen het bos niet meer Had ook geen zin meer om alles te lezen..
Maar ik las ergens dat er eerder een 8-jarige jongen zou zijn gebeten, maar dat het toen onderling is afgehandeld.
Als dat echt zo is geweest, hadden die honden óf met een muilkorf buiten de deur moeten lopen, óf hadden ze eerder afgemaakt moeten worden.
Ik snap dat mensen heel veel van hun honden houden. Maar als een hond kinderen bijt (of dat wilt doen), dan hoort dat gewoon niet thuis in onze samenleving. Dan moet je wonen op een grote boerderij waar je nooit iemand tegen komt, maar zeker niet in een drukke stad als Rotterdam.
Ik vind dat er veel te huiverig gedaan wordt over het in laten slapen van honden. Kijk naar de asiels die vol zitten met dit soort honden. Deze honden kunnen alleen geplaatst worden bij mensen met zeer veel ervaring en die met dit soort honden om kunnen gaan. Maar helaas zijn er van dat soort baasjes maar een handje vol (en de meeste daarvan zijn al druk bezet). Het gevolg is dat deze honden heel lang in het asiel blijven zitten, waar ze alleen maar gefrustreerd raken. Je kunt mij niet wijsmaken dat deze honden gelukkig zijn. Ze zijn dat beter af door hen uit hun lijden te verlossen.
Stel dat deze honden wel een eigenaar vinden. 9 van de 10 keer is dit een baasje die niet geschikt is. Het gevolg; de hond is ongelukkig, blijft maar opboksen voor z'n plek en grenzen en uiteindelijk gaat het wéér fout. De hond grijpt of een andere hond (want die mensen denken; och, hij kan vast los) of hij bijt een kind/mens. Dan ben je naar mijn mening echt verkeerd bezig, ook de hond wordt daar niet gelukkig van. Dan wordt de hond alsnog ingeslapen; de hond heeft dus nog maanden of jaren lopen stressen om vervolgens een spuitje te krijgen. Dat spuitje had hij dan van mij veel eerder mogen hebben.
Ik vind het een groot gevaar door te zeggen; laat zo'n hond eerst door een gt onderzoeken. Want met een hond is het zo; bij goede leiding en iemand met heel veel verstand, zou zo'n hond het best goed kunnen doen. Dus de kans is aanwezig, dat het bij de gt prima gaat; de hond weet z'n plek en grenzen. Maar wat als het daarna bij een baasje terecht komt, die net even wat minder sterk in z'n schoenen staat? Een verkeerde inschatting van het asiel bijvoorbeeld, dat gebeurt regelmatig. Nou klaar ben je ermee! Zo'n hond kan namelijk prima bij het ene baasje, maar zeer slecht bij het andere baasje. En ik vind dat je zo'n risico niet kunt nemen.
Zeker dit soort honden doen veel op gevoel. Als het baasje die dag net wat minder lekker in z'n vel zit, zie je dit gelijk terug in de hond. Dan is het toch veel te gevaarlijk?
En hoe je het ook went of keert; kind gaat áltijd voor hond. Hoe veel ik ook van mijn honden hou. Als ze ook maar één keer een kind bijten, zoals deze honden (dus echt verwonden, geen knauwtje), dan is het over en uit. Zo'n hond is een gevaar in de samenleving. Er zijn voor mij grenzen.
Bij een stevige knauw was ik ook snel klaar geweest hoor; eerst kijken hoe het met muilkorf gaan. Maar als de hond zich op die manier blijft gedragen en er dreigt gevaar dat hij een keer doorzet, is het ook over en uit. Wapens horen niet op straat, dus waarom wel een gevaarlijke hond.
probleem is in deze dat een hond niet zomaar ineens "uit het niets" een kind naar de strot zal vliegen
uitzonderingen daargelaten die genetisch niet in orde zijn, of volledig getraumatiseerd, of anderszins behept zijn met een verleden waardoor ze nooit meer normaal kunnen functioneren. in die gevallen is euthanasie zeker een optie die overwogen moet worden
maar bij het gros van de bijtincidenten spelen andere dingen een rol
zoals: het onvoldoende op de hoogte zijn van gedrag van honden en hoe hierop te kunnen inspelen, gebrek aan opvoeding, het onvermogen lichaamstaal van honden in te schatten, niet onderkennen van gevaarlijke situaties, enzovoorts
dus je kunt het niet zo eenvoudig stellen: deze hond bijt kinderen, en die niet
iedere hond is in een situatie te brengen waarin hij zal bijten. voor de een is de drempel alleen lager.
maar feitelijk is agressie altijd het gevolg van iets, wat de hond als bedreiging ervaart. onze taak als eigenaar is eigenlijk, om je hond te leren, dat hij 1. zo weinig mogelijk dingen als bedreiging ervaart en 2. de bijtdrempel zo hoog mogelijk maken
Dit heb je heel mooi gezegd en helemaal mee eens!
Ik blijf vinden eerst de hond onderzoeken en proberen te achterhalen wat er gebeurd is voordat een hond wordt ingeslapen.
Honden verdienen het om niet zo maar op te geven.
De honden uit dit verhaal hebben al een eerder bijtincident op hun geweten. Sorry, maar ik vraag me streeds meer af wat die vrouw bewoog om op de trap langs een moeder met kind te lopen. Een fatale inschattings fout. Als ik met Luca aan de lijn mensen passeer, hou ik haar aan de buitenkant en ik stap opzij. Allereerst wil ik niet dat vreemde aan haar zitten en ik wil gewoon geen risico lopen.
De asiels zitten vol met dit soort honden. Is dus de oplossing een bijt hond gelijk te laten inslapen? Of betere voorlichting geven voordat men een hond aanschaft.
Zo lang je net zo makkelijk een broodje worst als een hond kan kopen, vrees ik dat heel erg veel mensen een hond om hun mooie uiterlijk kopen, zich niet realiseren dat er veel tijd in de opvoeding gaat zitten. Dat je een hond nooit zomaar alleen bij je kind moet laten, (bijt incident nr 1) dat een hond volgens duidelijk regels opgevoed moet worden.
Ook op een verantwoorde manier fokken, selectief zijn met wat voor ouder dieren je gebruikt.
Fokkers zouden ook veel selectiever moeten zijn aan wie ze een hond verkopen en vooral goede voorlichting geven over de hond.
Gelukkig doen de meeste fokkers dit, deze honden komen goed terecht.
Het zijn helaas juist de commerciële „fokkers" door wie het vaak misgaat. Op een regenachtige zondag middag even een hondje kopen, ach wat een leuk koppie!
Joop verwoordt het mooi maar Maaile heeft in mijn ogen wel een punt als het gaat om honden die een kind ernstig verwonden. Je hond kennen, anticiperen, bijtdrempel maar ook bijtrem. Blijft het bij een hap of gaat de hond van nul naar voluit in de aanval zonder tussenstappen......
Daar ben ik het ook helemaal mee eens. Maar de praktijk wijst helaas anders uit. Want niet iedere eigenaar gaat op die manier met z'n hond om.
En als een hond al een keer eerder heeft gebeten, in een situatie als deze, vind ik dat je in moet grijpen. Ten eerste, omdat ze een gevaar zijn voor hun omgeving. Want een situatie als deze vind ik niet zorgwekkend; een hond moet daar tegen kunnen. Ten tweede voor de hond zelf. Want ik denk dat daar ook een beetje het verschil zit; ik geloof niet dat honden die op deze manier in het asiel komen, gelukkig zijn. Iedere hond verdient het gelukkig te zijn en een hondenleven te hebben. En het is een utopia te denken dat dit soort honden vanuit het asiel nog een goede eigenaar kunnen vinden. Ze zouden waarschijnlijk eerst jaren moeten wachten in de hoop dat ze dan een goede eigenaar vinden; want ik denk dat we het er allemaal over eens kunnen zijn, dan lang niet iedereen geschikt is voor zo'n hond. En zo'n hond in verkeerde handen vind ik dus véél te gevaarlijk.
Ik ben het helemaal met je eens hoor. Ik vind ook dat daar veel meer te halen valt. Maar de praktijk wijst uit dat er veel van dit soort honden zijn in het asiel. Méér honden dan baasjes. Je kunt deze honden dan toch nooit een gelukkig en zorgeloos leven bieden?
Wat jij beschrijft vind ik heel goed, maar is pas haalbaar zodra je weer op de nullijn begint. En daarmee wil ik niet zeggen dat iedere hond in het asiel afgemaakt moet worden hoor. Maar een hond die een kind bijt; wees dan realistisch of deze uberhaupt nog een eigenaar kan vinden. En zodra hij die vindt; is het een juiste? Want deze zijn er amper..
als er eenmaal een ernstig bijtincident heeft plaatsgevonden, is het kwaad ook al geschied natuurlijk. dan loop je al zover achter de feiten aan, als eigenaar. dan is de situatie al dusdanig geëscaleerd, daar is vaak al het eea aan vooraf gegaan...
veel te vaak grijpen mensen in nadat de hond heeft gebeten. maar beter is in te grijpen voordat je hond heeft gebeten...
kern bij het aanpakken van bijtincidenten is voorkomen, voorkomen, voorkomen en heb ik het woord voorkomen al genoemd?
Precies!
Zitten er echt zoveel van dit soort honden in het asiel? Honden met hele erge bijt incidenten, honden die mensen hebben aangevallen?
Ik twijfel.
„Dit soort honden" zou ook niet zomaar in een asiel moeten geplaatst.
http://www.plusdierenklinieken.nl/agressie_hond
Dit asiel lost het mooi op, zo zou ik het overal willen zien.
3 doggies
