Sommige mensen kennen mij nog en mijn problemen met Bambi. Ik ben al hele tijd niet meer hier geweest, maar wil dit graag toch hier mededelen dat mijn allergrootste kleine vriendin 17 juni is overleden...
Dag lieve Bambi, ik ga je missen <3 <3 <3
Hier een link naar een filmpje dat ik heb gemaakt ter nagedachtenis van Bambi
https://www.youtube.com/watch?v=hUFoS6WfVjY
[https://www.youtube.com/watch?v=hUFoS6WfVjY]
Ik ben een kneus geloof ik, maar link of filmpje hier delen lukt me niet...
Dus mocht je nieuwsgierig zijn dan kan je op youtube zoeken naar; Bambi (muziek Moh Denebi)
Dank jullie wel. Het was zo´n moeilijk hondje, maar ik heb zo veel van haar gehouden. Waarschijnlijk omdat ze zo moeilijk was, was ik altijd met haar bezig en was ze altijd met mij mee... Daardoor is de leegte zo groot...
Heel moeilijk als ze altijd bij je was en echt je zorgenhondje... Ik kan me voorstellen dat je daarna bij het verdriet en het gemis ook nog die leegte voelt van niet meer bezig te zijn met haar... Je was gewend om alles te verhelpen en te zorgen en nu voel je je machteloos.
Ik hoop dat je ertoe zult komen om te beseffen dat je alles voor Bambi deed toen ze er was. De zorgen mag je nu loslaten... je hondje blijft in je hart.
Gisteren startte de buurman buiten de schuurmachine en mijn hart sloeg een slag sneller, kriebel in mijn maag en ik zat gelijk in de alert modus en dacht: oh nee arme Bambi... (ze was heel bang voor heel veel geluiden)
Raar hoe lang dat zo blijft hangen, zit er zo in gebakken bij mij...
Gelukkig heeft Bambi nu rust en hoeft ze nooit meer in paniek te schieten <3 <3
Heel veel sterkte Ciska. En het is normaal dat ze zo lang blijft hangen hoor, ondanks dat je vol verdriet zit en de hele dag aan haar denkt af en toe toch even vergeten dat ze er niet meer is. Die dingen zullen beteren, het heeft gewoon tijd nodig. Gun jezelf die tijd.
Vandaag precies een jaar geleden zat ik nu afscheid te nemen van Bambi.
Ik heb de hele dag getwijfeld of ik het hier wel of niet aangeven. Of dat ik gewoon stilletjes Bambi haar sterfdag voorbij moest laten gaan...
Lieve Bambi ik mis je nog steeds, of misschien mis ik je steeds meer. Ik zou je nog zo graag een keer willen zien, willen voelen en willen ruiken. Gewoon maar 1 keer maar helaas dat kan niet.
Je was mijn schaduw, je week nooit van mijn zijde. Ik hoefde je nooit in de gaten te houden want jij hield mij wel in de gaten. Je had het zwaar, je hele leven was zwaar en bestond grotendeels uit stress. Maar na jaren puzzelen en uiteindelijk de juiste medicatie gevonden heb je toch nog 3 jaren een beetje als hond kunnen leven. Helaas was je leven in stress voor je hart ook zwaar en kon niet meer. Na een hart stilstand op straat midden in de nacht heb ik je gereanimeerd en kwam je weer bij, maar het was en tikkende tijdbom en wat ik absoluut wilde voorkomen was dat je dood ging in je stress. Dus heb ik je 3 dagen geen seconde alleen gelaten, maar toen moest ik je toch echt laten gaan.
...ik mis je gewoon...
.
Geschreven op 17 juni, maar toch maar aangepast en wat foto's toegevoegd..
Ik droom nooit, of tenminste ik onthoud ze nooit, ik hoopte zo dat ik haar dat af en toe zou kunnen ontmoeten... maar helaas...
Wel heb ik deze week een afspraak gemaakt om een tatoeage te laten zetten met wat as van haar erin. De tatoeage wordt een zin uit het nummer wat in het filmpje zit wat ik heb gemaakt, zie hierboven.
Ik had 3 extra dagen gekregen en toen heb ik die foto's laten maken door mijn zusje (behalve die strandfoto) en ben echt zo blij met die foto's van mij en Bambi samen.
Wauw, tranen bij het filmpje. Wat een enorm mooie hond! Zo te zien was hij gek op de rode kater. Koester maar de mooie momenten, dat zullen er vast veel zijn