Jaimie wat een verhaal - zag vandaag dat je de naam van je topic had gewijzigd. Maar wat dapper van je dat je deze keuze hebt kunnen maken uiteindelijk heb je voor Luna gekozen en je hebt er echt alles aan gedaan alles gegeven wat kun je nog meer dan haar de rust gunnen.
Hou je taai hoor,
Astrid
Heel veel sterkte!!!! Je hebt alles gedaan wat je kon
tot zelfs de laatste moeilijke beslissing en toen ook aan haar gedacht. Ik weet zeker dat als het ooit zover is ze je met dankbare blik en vol liefde opwacht aan de hemelpoort.
Respect en troostende knuf vanuit hier.
Dag Jaimie, het spijt me zo dit te vernemen... Gisteren pas las ik jouw steunbetuiging naar mij toe...
Ik heb weinig te zeggen, en ik zou enkel maar in herhaling vallen over wat andere baasjes hier voor mij al allemaal hebben gezegd.
Ik heb nooit eerder op een hondenforum gezeten, dus ik heb er weinig ervaring mee. Toch kan ik het niet nalaten me af te vragen of God plots een tekort aan honden had in de Hemel.
Dit is helemaal niet fijn. Ik wens je enorm veel liefde toe...
Gisteravond kreeg het ineens koud.
Hoewel het hier binnen 20 graden was liepen de rillingen over mijn rug.
Ik had een voorgevoel.
Een voorgevoel dat samenhing met pijn en verdriet.
Ik wist dat het einde van jou zo korte leven eindigde.
Maar toegeven is zo verschrikkelijk moeilijk.
Ik wilde er nog voor de volle 100% voor gaan.
Mijn meisje verdient toch een goed leven.
Tot je vanmorgen wakker werd.
Jankend van de pijn.
Je keek naar me alsof je wilde zeggen help me.
Hoe graag ik je ook bij me wil houden , ik moest je laten gaan.
Ik moest je een leidensweg besparen.
Even dacht ik nog aan Cherokee.
Zo zou jij ook moeten gaan.
Geen pijn en rustig in je slaap.
Maar iets of iemand heeft besloten dat ik de keus moest maken.
Waarom vraag ik me af.
Waarom word iemand opgezadeld met zo een keus.
Ik heb uiteindelijk de keus gemaakt.
Mijn hart breekt als ik aan je denk.
Mijn hart scheurt steeds als hus begint te huilen.
Si je pouvais prendre de votre part je l'avais fait.
Lieve Luna ..... Mijn meisje
Ach Jamie hoeveel verdriet. Je hebt er alles aan gedaan. Ook de laatste moeilijkste beslissing heb je uit liefde gedaan. Jij wist dat het niet langer ging en hebt haar veel pijn bespaard. Nu moet je rouwen en proberen om het een plekje te geven. Luna heeft een super tijd bij jullie gehad.
Heel veel sterkte, Luna heeft geen pijn meer en is over de regenboog brug gegaan. Daar speelt ze met onze lievelingen en wacht op je.
Heel veel sterkte ,we weten hier allemaal hoe het voelt om je hondje te moeten missen.Bij mijn hondje is het allemaal zo snel gegaan.
Heel veel sterkte Jamie, hoe zwaar dit voor je is geweest weten we allemaal.
Luna heeft het zo goed gehad bij je. Luna heeft nu geen pijn meer en hoop voor jou dat jouw pijn met de tijd over gaat in mooie, fijne herinneringen.
Bedankt voor de steun allemaal.
Ook in het gevecht en ziekte van luna.
Mijn meisje.
Dit valt als een baksteen in mijn maag, tranen lopen nonstop door.
Ik kan niet beschrijven hoe zwaar het was deze keuze te moeten maken.
Luna vocht tegen haar ziekte , ik vocht tegen verlies.
( sorry voor de franse teksten voor degeen die er geen snars van begrijpen )
De rien Jaimie......we begrijpen het als het over afscheid gaat. 
Hoi Jaimie,
heel veel sterkte wens ik jou,niet alleen met het verlies van Luna.
heel veel respect voor jou hoe je je tijd/geduld en energie hebt gestoken in Luna,maar ook in Hus en je thuissituatie.
Luna is nu pijnvrij en heeft rust,het beste wat je haar kan geven,naast de kans die ze van jou/jullie heeft gekregen op een ander,nieuw leven
Kop op hoor!
Ik had ze nog zoveel willen geven.
Ze is nog zo jong
Verschrikkelijk, wat moeilijk dit...
heel veel sterkte... Je was het beste baasje dat Luna zich kn wensen....
Ik voel me leeg en schuldig.
Heb ik hier goed aan gedaan.
Was dit de juiste stap.
Mijn verstand zegt van wel.
Mijn hart doet pijn en wil mij geen antwoord geven.
Zo jong nog.
Zoveel wat ik je nog kan geven.
Ik mis je zo lieve Luna mijn meisje
Waarom moest jij nou zo vroeg gaan.
Waarom moest jij ziek worden.
Waarom heb ik dit niet eerder gemerkt
Was je nog te helpen geweest.
Vragen spoken door mijn hoofd.
Steken voel ik in mijn hart .
Kon ik haar maar helpen.
Lieve Luna mijn meisje ik mis je zo verschrikkelijk
Ja lieve schat, dit was de juiste stap!
Nee je had het echt niet eerder kunnen merken en zelf als wel.. Het zat op een plaats die niet geopereerd kon worden :-(
Voel je niet schuldig! Jij heb alles gedaan voor haar! Veel meer als de doorsnee hondeneigenaar!
Ik begrijp je verdriet en je onmacht..
Kon ik je maar een echte arm en schouder aanbieden..
X
Heel veel sterkte Jamie! Je hebt haar gegeven wat je kon,zelfs haar rust,respect.
Hier een stille meelezer, ik wil je graag heel veel sterkte toe wensen!
Verschrikkelijk om je hond op deze manier te moeten verliezen, maar je hebt de beste keuze gemaakt. De twijfel is logisch, doe ik het wel goed, of niet.. Helaas, kan een hond je dat niet vertellen, maar je hebt je keuze uit liefde gemaakt en dat is het belangrijkste. Hoe fit en energiek je hond af en toe ook is, de momenten van pijn wegen daar niet altijd tegen op. 
In het iniemienie kleine beetje dat ik Frans kan (havo 4 niveau), begrijp ik toch aardig wat je schrijft. Ik vind het mooi! 
Nogmaals heel veel sterkte met dit grote verlies! Ik kan mijn gedachten niet altijd even goed verwoorden, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.
Heel veel sterkte voor jullie in deze moeilijke tijd.
( voor wie houd je haar nog in deze omstandigheden )Heel veel sterkte, voel met jullie mee
Jaimie,
Omwille van het feit dat je jezelf deze vragen blijft stellen,
Maakt van jou het perfecte droombaasje voor elke 4 voeter.
Luna neemt nu even een pauze om te herstellen...ze is veilig.
Gun jezelf nu ook evenzeer hetzelfde.
Trouwens, ik denk dat Yamalle Luna best wel leuk zal vinden.
Het ging zoveel beter met haar agressie Hein.
Ze wilde niet meer op iedere hond afvliegen.
Ze wilde de laatste tijd al meer spelen.
Ook vreemde honden kregen wel een blaf , maar geen grom of tanden meer.
Ik hoop dat ze elkaar vinden Hein.
Ik wil niet dat ze eenzaam is alleen zonder warmte , zonder liefde.
Het sterven is iets wat ik nooit begrepen heb of zal begrijpen.
Waarom moeten mensen en dieren voor altijd weggaan.
Waarom komen ze niet meer terug.
Het kan toch niet allemaal afgelopen zijn ne laatste zucht
Jaimie,
Ik deel je wanhoop in het heengaan van onze geliefden, maar ik heb altijd geweten dat het hier niet bij eindigt, en dat wat ooit samen hoorde, terug samen komt.
Enkel is het voor mij nu ook te persoonlijk, te verwarrend...omdat ik er nu zelf ook te dicht met mijn neus op zit. De ervaring is te extreem voor mij. Ik heb nooit eerder iemand verloren die in mijn vel zat, ook geen mens.
Maar, Jaimie, op die zeldzame momenten, de laatste dagen, dat ik nog eens terug rustig ben...dan weet ik het weer.
Daarom dat ik het je vertel.
Maar ik zal het straks ook weer vergeten, net zoals jij, en dat is oké, want komen zal het, of we het nu weten of vergeten.
Jij moet je nu gewoon nergens iets van aantrekken, Jaimie. Jij moet nu uiten wat er nu in je zit.
Ik wens je zo veel liefde om je heen...
Heel veel sterkte met dit verlies. Ontzettende moeilijke keus die je hebt moeten maken maar die je voor haar hebt gemaakt. Van alles geprobeerd haar alles gegund totdat de pijn teveel werd en je haar moest laten gaan... Bij zo jonge hond maakt het nog moeilijker. Je hebt haar nog een mooi leven kunnen geven, iets wat ze eerst niet kon. Ik weet seker dat ze je dankbaar is en ook voor het dappere besluit wat je hebt moeten maken
Heel veel sterkte met dit verlies.
3 weken geleden heb ik afscheid genomen van mn chihuahua, ook een tumor in zijn koppie.
Hij kreeg aanvallen en viel dan weg en later kreeg hij het ook benauwd en toen kon ik de knop om zetten en hem los laten , houden van is ook los laten op tijd.
Maar tranen blijven lopen vooral na jou verhaal zijn ze er weer.
We leven met je mee en gooi het er hier maar uit.
Sterkte de komende tijd
Lieve Jaimie,
wat een onvoorwaardelijke liefde heb jij voor Luna, ik wil je heel veel sterkte wensen bij het verwerken van dit enorme verlies.
Had geen tijd eerder vandaag om hier langs te komen, maar kwam voornamelijk om even bij je topic te kijken. Het was waar ik al bang voor was. Ik denk werkelijk dat je niet beter voor haar had kunnen zorgen dan met de beslissing die je nu voor haar gemaakt hebt. Een rotbeslissing, een moeilijke, maar wel echt de beste. Heel veel sterkte, Jaimie.
Sterkte meid, ik vind het een dappere beslissing en de juiste voor je lieve meid.
Dat ze in vrede mag rusten
Jaimie... Je denkt dat je een keuze hebt moeten maken... Maar je had geen keuze. je moest enkel jezelf even buiten spel zetten en enkel aan je hondje denken.
En dat is verschrikkelijk moeilijk en zwaar. Je wil haar houden en je wil dat je haar nog een heel mooi leven kunt geven. Maar dat zat er niet in.
Een mens weet waardoor hij pijn heeft en waarom hij medicatie neemt en dat hij een poos moet afzien. Een hondje weet alleen dat het pijn heeft.
Je hebt gedaan waar je niet buiten kon. Er was geen keuze. Er treft je geen schuld.
Luna is nu ingeslapen en heeft geen pijn meer. Als hetzelde zou gebeuren... maar met dat verschil dat ze morgen gezond zou wakker worden... zou je het niet erg vinden dat je dee stap genomen hadt... Het inslapen zou dan een bijkomstigheid geweest zijn. Besef, dat dat inslapen ook nu een verlossing was. Een verlossing van pijn, van "niet weten wat"... van als fout beoordeeld te worden als ze iets deed wat buiten haar wil om gebeurde.
Luna heeft misschien niet het ideale hondenleven gehad... Maar in haar laatste dagen was ze, gelukkig, bij mensen die van haar hielden... zoveel zelfs dat ze konden loslaten.
Vindt steun bij elkaar, want jullie hebben alles gedaan wat je kon en jullie hebben juist gehandeld... al voelt het nu zo niet aan.
Sterkte !
Vanaf dag een dat we Luna op gingen halen voelde ik al een band met haar.
Haar leven ( zo honds ) leek een beetje op mijn leven.
Ze heeft een verschrikkelijk begin van haar leven gehad.
Hoe dan ook waar ze zat moest ze weg en dat hebben we ook gedaan.
Geen moment spijt van gehad.
Ook haar agressie naar mens en dier deerde ons niet.
Prima dan houden we toch afstand.
Tegen alles heb ik haar proberen te beschermen.
Een klap onweer of een rotje en ze brak de boel af uit angst.
Als ze iets van tafel stoort dook ze in elkaar.
Het heeft lang geduurd maar uiteindelijk kregen we haar vertrouwen.
Dat voelde zo goed.
Alle soorten trainingen die we ons konden voorstellen heeft ze gehad.
We wilde alleen het beste voor ons meisje.
Het duurde lang maar ze begon zich al helemaal thuis te voelen.
Ons huis was haar huis.
De laaste tijd ging ze echt met sprongen vooruit.
Ze kwam zelfs hij andere honden in de buurt zonder ze meteen te willen aanvallen.
En met ons pupke penny was ze ook al zo fantastisch.
Zo lief
Zo zorgzaam
Echt 8 pootjes op een buik.
Natuurlijk was ze hus niet vergeten.
Ze kon tot de laatste dag nog met hem spelen.
De diagnose hersentumor heeft ons verschrikkelijk veel pijn gedaan.
Zo don Cherokee is aan een hersentumor gestorven.
Maar die heeft wel een respectabele leeftijd gehaald en is rustig in zijn slaap zelf ingeslapen.
Voor Luna mocht het niet zo zijn.
Ik moest het besluit nemen haar te laten inslapen.
Ik voel me vreselijk leeg vanbinnen.
Als een lege huls zonder inhoud.
Mijn meisje is er niet meer.
Alleen is het nog zo vers.
Zo verschrikkelijk kort geleden dat het idee dat ze nooit meer terug komt zo onwerkelijk lijkt.
Ik mis mijn meisje verschrikkelijk
3 doggies
