Een moment om stil te staan bij het verdriet van MH17

147 reacties · pagina 2 van 5

s@nt@

23 juli 2014, 09:41
" Ik kende wel iemand, m'n achternicht. 
 
We zijn niet in staat om een begrafenis te regeken omdat we niet weten hoe ze erbij ligt.. Of ze nog intact is.
 
misschien dat we het vandaag te weten komen. "

 

Gecondoleerd Cindy.

Gecondoleerd Cindy.....

 

Onbegrijpelijk, zinloos,gruwelijk zijn alle beelden die ik op tv en internet gezien heb over de ramp.

Meer dan 80 kinderen zijn omgekomen.....

Spaar je het hele jaar om fijn op vakantie te gaan, gebeurt er dit....

Intens verdrietig ben ik er om, en boos, ik hoop dat het slijt...

Mijn hart gaat uit naar alle nabestaanden, in de hoop dat ze het met de tijd een plekje kunnen geven...

S met L&B, † Bifi

23 juli 2014, 10:30

Sterkte Cindy!!

mijn nichtje haar beste vriend, en beste vrienden van buren zaten erin. De 1e heb ik 1 a 2 keer gezien de andere nooit, maar toch het is zo dichtbij nu! Zo verschrikkelijk nieuws, mijn arme nichtje 15 jaar en dan zoiets, ik heb ook werkelijk amper een idee wat ik tegen haar moet zeggen.

hier hangt de vlag, net als de dag na het ongeluk, uit..

B met D&A†

23 juli 2014, 10:33

Gecondoleerd Cindy.

Heel veel sterkte.

 

Hopelijk komt er snel meer duidelijkheid voor jullie.

Jeanine :)

23 juli 2014, 11:01

Vreselijk wat er gebeurd is, je probeert je er iets bij voor te stellen hoe het moet zijn voor alle vrienden en familieleden van deze slachtoffers .... Lukt niet. 

 

Alleen gevoel van ongeloof.

 

En het is een hele mooie speech van Timmermans doch wellicht is het een hele schrale troost maar....

 

Manlief zit in de vliegwereld, en men heeft het niet zien aankomen. Het is in een seconde gebeurd. Er is geen apparatuur aan boord die ze voor dit soort dingen waarschuwt ( helaas )

 

Het verdriet maakt dit er niet minder om, het ongeloof ook niet. Het hele gebeuren van reddingswerkers die er niet direct bij konden ook niet.

 

Enige verschil wat deze wetenschap heeft is dat men niet geleden heeft en bezig waren met hetgeen men doet in een vliegtuig op weg naar hun vakantie bestemming waar ze helaas niet mochten aankomen.

 

sterkte voor al diegene die iemand verloren hebben en voor allen die met hetzelfde gevoel zitten als ik.

Anna

23 juli 2014, 11:10

Deze tekst stond op FB...en zegt alles...

 

Ik ken je niet, en toch denk ik aan je…

18jul

Gisteren was je er nog. Je was vriendin, opa, moeder, klasgenoot, de buurman, een collega, die jongen aan de kassa, dat leuke stel van verderop in de straat. Gister nog zwaaiden naasten je uit op het vliegveld. Je was een vakantieganger op weg naar zon, zee en strand, een uitwisselingsstudent op weg naar familie, een professor op weg naar een conferentie.
Vandaag ben je een slachtoffer. Een slachtoffer van een strijd waar je helemaal niets mee te maken had. Slachtoffer van geweld dat even zinloos is als dweilen met de kraan open.

Ik ken je niet en toch ben je constant in mijn gedachten. Vakantie vieren voelt ineens egoïstisch wanneer ik denk aan het verdriet van de mensen die je gister nog uitgezwaaid hebben. De mensen die hoopten op een veilige terugkeer. Die nog steeds hopen dat ze straks zullen ontwaken uit een nachtmerrie.

Ik blijf aan je denken. Hoe je gisterochtend vol vrolijke verwachtingen in het vliegtuig stapte naar je exotische bestemming.
Het beeld van een Lonely Planet tussen de brokstukken getuigt van de plannen die je had. De wereld zien, een prachtig land ontdekken.
Ik sluit mijn ogen en ga in gedachten met je mee. Langs de douane, door de bagagecheck en richting de gate en op zoek naar je zitplaats in het voertuig.
Verder durf ik niet. Mijn hoofd kan het niet aan te bedenken wat je moet hebben gedacht toen het vliegtuig dat je naar je bestemming zou moeten brengen ineens naar beneden tuimelde. Ik hoop niets, maar vrees het ergste.

Ik ken je niet. Ook voor mij ben je een naamloos slachtoffer van zinloos geweld.
Toch voelt mijn hart zwaar. Het voelt zwaar omdat ik weet dat ik me met geen mogelijkheid kan voorstellen hoe het zou zijn als je mijn geliefde was. Mijn moeder, mijn opa, mijn vriendin of collega.
Ik ken je niet, maar toch ben je constant in mijn gedachten. Jij, je naasten en alle mensen die om je rouwen.

REST in PEACE lieve onbekende.
Mijn hart en gedachten zijn bij de mensen die je moeten missen en op de één of andere manier iemand steun te kunnen verlenen. Gewoon omdat je net zo goed mijn naaste had kunnen zijn.

Corgi Max

23 juli 2014, 11:22

Het is en blijft verschrikkelijk wat er gebeurd is, mijn oprechte deelneming.

ben zelf werkzaam in de reiswereld en deze ramp heeft een grote impact gehad, ook binnen ons bedrijf. Helaas hadden wij klanten aan boord zitten van de MH 17. Mijn gedachten gaan uit naar dit gezin. 

Anoniem (gast)

23 juli 2014, 11:26

Heel veel sterkte is echt heel erg

Charissa

23 juli 2014, 11:32

Ontzettend verdrietig.

Als ik mij alleen maar indenk hoe het voor hun moet zijn geweest, breekt mijn hart....

Hopelijk hebben ze er niets van gemerkt, en zijn ze door de grote druk die er ontstaat als het vliegtuig naar beneden stort al bewusteloos geraakt..Klink heel cru .

 

Innige deelneming aan iedereen&nabestaanden.

Jeanine :)

23 juli 2014, 11:35
" Ontzettend verdrietig.
Als ik mij alleen maar indenk hoe het voor hun moet zijn geweest, breekt mijn hart....
Hopelijk hebben ze er niets van gemerkt, en zijn ze door de grote druk die er ontstaat als het vliegtuig naar beneden stort al bewusteloos geraakt..Klink heel cru .
 
Innige deelneming aan iedereen&nabestaanden. "

 

Ze hebben er niks van gemerkt. 

-

23 juli 2014, 12:05

Het is verschrikkelijk wat er gebeurt is... Ik ken geen mensen persoonlijk die aanboord zaten, maar het komt wel ontzettend dichtbij... Mensen in de buurt die een dierbare verloren zijn... 

 

Verdriet, ongeloof en woede... Waarom? Hoe kan het? Zoveel vragen...

 

Hele gezinnen, in 1 klap weg... Dochters, zonen, opa's, oma's, papa's, mama's, vriendjes, vriendinnetjes, ooms, tantes.... Weg. :-(

 

Hier, hangt uiteraard de vlag halfstok. We rouwen voor alle nabestaanden van de vlucht.

 

'May you rest in peace, you'll be missed in so many ways..'

Suzan

23 juli 2014, 12:57

Kijkend naar mijn eigen kinderen… gaan gedachtes en fantasie zomaar met je aan de haal…

''Hoeveel nachtjes slapen nog mama?''

''Hoe hoog in de lucht gaat zo'n vliegtuig?''

''Mag ik mijn knuffel bij me op schoot houden?''

Op televisie beelden zie ik een roze beautycase bovenop een berg persoonlijke bezittingen liggen,…. ik heb er net zo een, maar dan in het groen!

Een lappen teddy beer, met van die lange zwabber armen en benen die wellicht al een paar reparaties met naald en draad ondergaan hebben en eigenlijk zelfs te heilig zijn voor een beurt in de wasmachine!!!

Zo hopeloos verloren op die berg met spullen…


Geen eigenaar zal zich nog aandienen… het is zo stil.. zo diep droevig.



Er schijnt ook een hond in het vliegtuig aanwezig te zijn geweest, op weg naar zijn Nederlandse familie die al eerder verhuisd waren.

Sterkte allemaal.

Wilma en Dobby (RIP)

23 juli 2014, 13:14

Woorden schieten tekort bij dit soort dingen. Je kunt alleen stilstaan bij hoe fragiel het leven is, en hoe het door een stom iets zomaar afgelopen kan zijn.

 

Dat van die honden aan boord was nieuws voor me. Een Britse defensie expert op tv zei gisteren dat waarschijnlijk het toestel in de lucht ontploft is en niemand het einde bewust heeft meegemaakt. Ik hoop het maar.

Ik hoop ook heel erg dat ze niet geleden hebben en er quasi niets van hebben geweten. Volgens de experts zou dit zo zijn...

 

En ik zette in dit topic reeds een link naar het fotootje van de desbetreffende hond, maar er was er ook nog een tweede..Duitse herder blijkbaar. Zoveel levens verwoest..het is niet te begrijpen

Hallo

23 juli 2014, 14:43

Het is verschrikkelijk, er zijn gewoon geen worden voor

Zoveel onschuldige mensen die dachten van hun vakantie te genieten of op familie bezoek gingen het is ongelooflijk. Ik hoop inderdaad dat ze er niks van gemerkt hebben. 

Eef en Tjibbe

23 juli 2014, 14:56

Een vreselijke ramp. Ik denk dat bijna iedereen hier behoorlijk van onder de indruk is. Vreemd genoeg kreeg ik toch weer even een brok in m'n keel toen ik las dat er ook een hondje onderweg was naar z'n baasjes. Ik denk aan de mensen die misschien de avond voor vertrek hun hond bij het pension hebben afgegeven 'Tot over een paar weken, dan zijn we er weer. Ga jij maar lekker met andere hondjes spelen.' Baasjes die nog even een briefje voor de buren achter laten 'Laten jullie de poes binnen als het regent? Tot snel!' Maar ze komen niet meer. Maar er zal nooit een baasje komen om de hond bij de opvang op te pikken, er zal geen vrouwtje meer thuiskomen om de kat te kroelen. Er is in zoveel huizen, gezinnen, families en vriendenkringen een leegte ontstaan. Ik kende niemand aan boord, mijn broertje wel. Iemand uit z'n vriendengroep met z'n vriendin. En zo hoor je meer verhalen. Pijnlijk.

Onderstaand bericht heb ik geschreven als persoonlijke herdenking op m'n Facebook (omdat ik meedoe aan 100happydays), maar ik wil hem hier ook delen:

Today we mourn the loss of all the passengers and crew on flight MH17. 192 people from my homeland, 12 people from my motherland, 10 people from my birthland and 72 people of other countries have lost their lives in this tragic and completely unnecessary accident. Off course, each life is a life, but losing so many people from your own country feels like someone stabs you right in the heart.

The MH17 disaster leaves us with feelings of despair, anger, fear, etcetera.

Today we fly our Dutch flags half-mast, as a sign of respect to and mourning over the loss of many innocent lives.

Obviously, today is not a happy day. Still, I'll use my hashtag #Eefs100HappyDays . Not to state today's a happy day, but to pay my respects to those who have lost their lives and to those who have lost their loved ones to a war that is nog theirs. My hashtag will stay findable and thus will this post.

Roosje

23 juli 2014, 16:23

Zo, wat word dat op TV respect vol en netjes gedaan! Erg mooi.

Wij waren ook stil. Zelfs Drib stopte ff met snurken. De fontijn hadden we ook even uit.

Hopelijk vinden zowel de slachtoffers als de nabestaanden snel hun rust terug.

Jenny

23 juli 2014, 16:24

Zit nu te kijken hoe al die kisten in de auto's gezet worden. Wat word dat mooi gedaan. En ondertussen wordt er op het forum waar mijn vriend op post gezeikt omdat de utopia bewoners vandaag niet mogen volleyballen.

Yin, Yang & ik

23 juli 2014, 16:26

Hier na stilte ook mijn condoleances en heel veel sterkte voor de nabestaanden. 

 

Verschrikkelijk om op deze manier na al de ellende van deze tragische gebeurtenis op je geliefden te moeten wachten. Niet wetende of ze er überhaupt bij zitten en wachtende op het 'verlossende' woord van identificatie om dan nogmaals en zeer definitief je wereld (tijdelijk) in te voelen storten.

Suzanne & Senna

23 juli 2014, 16:53

Zit te kijken naar de uitzending. Wat hebben ze het mooi, eervol en respectvol op gezet. Echt heel veel respect van de politie, mariniers ect.


Hier wel iemand gekend uit het vliegtuig, niet van heel dichtbij, wel van gezicht uit de buurt en van mijn moeder.

Nogmaals mijn steunbetuigingen aan alle nabestaanden, vrienden, collega's ect. van de slachtoffers.

Hakuna Matata

23 juli 2014, 16:57
" Zit nu te kijken hoe al die kisten in de auto's gezet worden. Wat word dat mooi gedaan. En ondertussen wordt er op het forum waar mijn vriend op post gezeikt omdat de utopia bewoners vandaag niet mogen volleyballen. "

 Hebben die echt geen greintje respect naar de nabestaanden en de slachtoffers.

Je vriend kan zeggen hoe zou jij je voelen als dat jou overkomt.

Dan realiseren die zeikerds misschien dat ze niks te zeiken hebben.

Ik heb hier niet veel woorden voor......

Ik wens de families, vrienden, collega's, ... heel veel sterkte met dit grote verlies.

^