Ik mag graag hardlopen, en de regio waar ik woon leent zich daar ook uitstekend voor. Ik sta hardlopend binnen 5 minuten in de bossen (met honden in 10 minuten) en ben omgeven door heide en boerenlandschap. Ook vandaag was ik weer onderweg voor een duurloopje van ongeveer 45 minuten.
In de verte een mevrouw met een Duitse Herder van een maand of 5 aan een rolriem. De Herder begint te fixeren op 30 meter, zet aan en trekt zo de rolriem uit de handen van mevrouw, de rolriem stond uiteraard niet in het slot. Resultaat zijn 2 keurige afdrukken van puppytanden in mijn linkerkuit. Dan volgt er een gesprek tussen deze mevrouw en ondergetekende waarvan ik achteraf dan weer denk "dit bestaat toch niet".
Puntje bij paaltje: de hond afleiden als deze zich intensief richt op iets of iemand had ze nog nooit verzonnen. En dat een rolriem misschien niet ideaal is was toch ook wel nieuw "want volgens de dierenwinkel kan dat prima met een Herder".
Het was verder een zeer aardige mevrouw hoor, maar het is voor mij als liefhebber toch frustrerend te zien hoe iemand een dergelijke hond neemt en eigenlijk geen flauw idee heeft waar die mee bezig is. Moraal van dit verhaal: niets bijzonders, heb zo af en toe ook wel eens iets om van me af te schrijven.
Reageren
Maar je hebt wel eens van die dingen waarvan je dan denkt van "kom op zeg".