Hey mede-forummers,
Ik heb even een vraagje, het is een beetje een mysterie voor me eigenlijk.
Ik was er zelfs overigens niet bij, omdat mn moeder de honden uitliet op dat moment.
Ik zal het even uitleggen:
Mn moeder liep met Ceasar en Flip buiten bij een kinderboerderij met speeltuintje, omheind allemaal met hekjes van een halve meter hoog eromheen , hieromheen loopt een pad en aan 1 kant heb je wat lage struiken. Wij lopen daar regelmatig met de honden op allerlei tijden, behalve in het donker ivm de slechte verlichting daar en hard rijdende brommers etc.
Nu liep mn moeder vandaag met de honden zo rond 17:30 uur daar langs de weg, niet aan de kant van de kinderboerderij, maar aan de andere kant van de weg... Nu bleef ceasar ineens stokstijf staan en begon hij te kijken naar "iets", hij dook in elkaar met z'n staart tussen zijn poten en was enorm aan het grommen. Er was daar helemaal niks! Geen mens te bekennen en niks wat er normaal niet is (voor zover mn moeder weet natuurlijk, you never know..). Het gekke hiervan is, dat ceasar nieuwe dingen bv wel eng vind maar met wat aanmoediging is er niks aan de hand, hoe hij reageerde is voor mij teken genoeg dat hij ècht heel, heel bang was, want hij duikt nooit zomaar zo in elkaar met de staart tussen de poten en grommend.. Dan is hij echt heel bang!
Nadat mn moeder een beetje "op hem in gepraat" had en hem kon laten zitten kalmeerde hij enigszins, maar toen ze verder liepen (dus -wel op grote afstand- langs hetgeen wat hem bang maakte) en verderop twee vissende mensen zagen schrok hij enórm van het verplaatsen van een van de fietsen die er stond, echt zo schrikken dat hij een sprong aan de kant maakte. Hij zat dus nog vol in z'n stress!
Ook vermeldenswaardig is wel dat hij in eerste instantie na het in elkaar kruipen weg wilde, hij draaide zich tot twee keer toe om om weg te gaan lopen.. Ik weet zeker dat als hij los was geweest, hij was weggerend..
Dit vind ik heel vreemd gedrag, echt abnormaal voor hem. Wij lopen daar regelmatig, hij heeft daar nooit iets vervelends mee gemaakt, die plek is altijd leuk voor hem, leuke ervaringen etc.. Hij is nooit ergens van geschrokken daar..
De bosjes die ik beschreef zijn vanaf daar te ver om daarvan te schrikken of wat ook .. Zelfs al zou er iemand in de bosjes hebben gezeten bij wijze van spreken, zou dat nog geen aanleiding zijn, das gewoon te ver weg..
Ik weet niet wat dit geweest kan zijn en dacht misschien noemen jullie iets waar ik niet aan heb gedacht..
Ik weet ook verder niet zo goed wat ik hiermee aan moet, ook omdat ik er zelf niet bij was .. Alles wat ik nu vertel, hoorde ik van mijn moeder.
Ik vind het dus heel lastig te beoordelen hoe ik dit moet aanpakken.. Morgen ga ik sowieso rond dezelfde tijd daar lopen om te kijken of het misschien iets met schaduwen is, maar denk het niet, daar heeft ie nog nooit eerder op gereageerd namelijk (volgens mij let hij er niet eens op).. Maar misschien hebben jullie nog advies?


Reageren


























