Wel of geen tweede hond?

Ik wil er geen tweede hond bij omdat Kelly niet erg van andere honden houdt. Ze negeert ze liever en is best angstig naar andere honden toe, wat soms omslaat in blaffen en/of snauwen. Ik wil het haar niet aandoen om een tweede hond erbij te nemen, ik geef haar liever al mijn aandacht. Ook is ze al ouder, dus een pup is in ieder geval niet erg prettig voor haar vanwege het drukke gedrag van puppy's.

En als laatste vind ik dat Kelly niet echt het perfecte voorbeeld is voor een pup. Ik bedoel, Kelly heeft heel veel goede eigenschappen, maar ze heeft ook dingen waarvan ik niet wil dat de pup dit gedrag gaat overnemen (het vele blaffen bijvoorbeeld, of nerveus gedrag).

Áls ik dus ooit twee honden samen neem, dan gebeurt dat pas als ik een stabiele hond heb die andere honden heel erg leuk vindt en als ik genoeg ruimte en tijd heb  

Wij hebben best lang er over gefantaseerd, en een keer hadden we er bijna een teefje van 9 weken bij (zag ik op MP met zo'n ***verhaal dat we al bijna in de auto zaten om haar a la minute op te halen), maar gaandeweg realiseren we ons dat we het waarschijnlijk nu voor Santa niet hoeven doen. Ook erg gericht op ons, nog steeds zelf aan het groeien, mentaal, en we waren bovendien te veel tijd, energie en geld kwijt vanwege zijn aandoeningen.

Hij speelt wel graag met anderen, liefst Retrievers, maar vooral honden die zelf evenwichtig zijn.

En het lijkt me zo'n gok? Hoe weet je nu of het lukt, en wat als het niet lukt?

Denk wel dat het er ooit van komt, maar voorlopig genieten van de stijgende lijn hier.

Een hond is makkelijker maar twee is gezelliger. 

Kiwi en Jamie speelde niet veel maar hebben wel veel aan elkaar. Teun is echt een speelmaatje, ook handig, die vermaken elkaar mooi als ik moet werken. 

mijn ervaring; het maakte hier helemaal niets uit....

Bamse was hier het eerst, en die is erg op mij gericht en zeer aanhankelijk....

toen Lasse erbij kwam is daar niets in veranderd hoor....,

alleen dat hij er een maatje bij kreeg, waar hij overigens ook erg dol op is....

nu, als ik in het bos loop,  blijft bamse nog altijd bij me in de buurt, terwijl Lasse soms 100 meter verderop loopt padvindertje te spelen...,

soms trekt ie wel een sprintje, of even samen racen op het veld, maar komt ook meteen weer terug....

vind het nu alleen maar dubbel-leuk omdat ze met zijn tweetjes zijn....

Ik wilde al lang een 2de hond, niet persé voor Perdie maar eerder omdat er nog een plekje was en omdat er zoveel honden een plekje zoeken. Ik heb wel getwijfeld want ook al was het niet voor Perdie wilde ik ook niet dat ze het niet leuk zou vinden. Uiteindelijk toch het risico genomen want eigenlijk kan je nooit zeker weten of het klikt en of de eerste hond het leuk vindt. Er zijn honden die dol zijn op andere honden en toch liever alleen blijven... Bij ons is het allemaal heel goed verlopen en ze hebben veel aan elkaar. Orga en Perdie vullen elkaar heel mooi aan. Sinds Orga hier is is Perdie speelser, aanhankelijker en ze is nooit meer alleen. Andersom is Orga ook wat gekalmeerd door Perdie en leert hij van haar ook de hondentaal. Het is niet altijd even gemakkelijk hoor. Zo kunnen ze elkaar op straat opfokken als er een andere hond passeert en is het soms wel lastig om met zo'n 2 grote honden te wandelen. Ook op de hondenwei is het soms wat moeilijker om ze allebei in het oog te houden. Maar ik vind de voordelen veel groter. Ik kan er gewoon echt van genieten om die 2 hier samen bezig te zien 

Mijn mening is eigenlijk heel simpel, een hond is een roedeldier en daarom heb ik, toen ik nog geen fokker was altijd 2 honden gehad.

Mijn ouders hebben dezelfde mening en houden zelfs nu ze 71jaar zijn nog steeds honden per 2.

Ik vind het persoonlijk heel vervelend voor een hond als ie alleen maar een roedel van mensen heeft. Gevoelsmatig vind ik het fijner voor ze als ze ook nog een hondenmaatje hebben, net zoals ik het ook fout vind om een paard alleen in de wei te zetten.

Er staan heel veel paarden alleen in weiden en alleen in een stal eenzaam weg te kwijnen terwijl het ze aan niks anders dan gezelschap ontbreekt.

Het gros van de mensen werkt beide en dan zit hun hond minimaal 4uur alleen, ik vind dat ze dan een maatje moeten hebben.

En ja, bij gebrek aan beter gaat een hond zich volledig op zijn mens richten, hij heeft immers geen andere keus maar wij hebben 8 honden en onze honden vermaken zich met elkaar maar begroeten ons, komen bij ons liggen, wij staan het hoofd van de roedel en zo behandelen en benaderen ze ons ook. 's-avonds zitten wij tv te kijken met allemaal honden om ons heen die bij en tegen ons aan liggen.

Iedereen hier heeft zijn eigen plekje en ik vind het heerlijk dat wij zo'n fijne roedel hebben waar we actief deel van uit maken.

Toen Rosca nog onze enige hond was, had ze heel erge verlatingsangst en was ze erg onzeker in haar omgang met andere honden. Sommige honden vond ze echter wel gelijk heel leuk en daar kon ze dan ook heerlijk mee spelen. 

We hadden daarom de indruk dat zij behoefte had aan een hondenmaatje, mits het goed klikte met die andere hond. Dus gingen we op zoek. We zijn toen eerst met een ander hondje gaan kennismaken, maar hoewel wij dat een enig hondje vonden klikte het niet echt met Rosca, dus dat werd niks. En toen zagen we Duende op de site van een stichting en toen we hem gingen bezoeken wisselden Rosca en Duende een blik en gingen toen gelijk spelen, en dat hebben ze het hele bezoek volgehouden. Ze zijn nu 3 jaar samen en hebben nog nooit ruzie gehad, het zijn echt maatjes voor het leven; zo leuk om te zien!

Daarbij was Rosca in een klap van haar verlatingsangst en onzekerheid af.