Beste,
ik heb op 4/06/2014 samen met mijn vriend een hondje geadopteerd uit het plaatselijke asiel. Fleur is een kruising tussen een Maltezer en een Shih tzu, in augustus wordt ze 4 jaar.
We hebben haar naam behouden, omdat ze hier goed naar luistert.
Ze komt, volgens het asiel, van een bejaard koppel die haar wegens verhuis niet kon houden. Volgens de fiche kan ze alleen zijn. Ik weet dat dit bij herplaatser geen garantie is.
Ik heb 2 jobs, deeltijds in het onderwijs en nu dus verlof, deeltijds opvoeder, waar ze mee mag.
We hebben haar de tijd gegeven om hier te wennen en geleidelijk aan oefeningen gedaan om alleen te leren zijn. De deur open en dicht doen, met de handtas en schoenen binnen zitten, boven gaan zitten, deur van toilet altijd toedoen, adaptil verdamper, slaapkleed bij haar, radio aan, kong/kluif...
Omdat het schooljaar nog liep heeft ze enkele keren 4u alleen moeten zitten (= huilen tot we thuis waren). Indien langer, dan kwam er iemand langs om haar uit te laten (2x gebeurt), op die momenten was ze vrolijk.
Nu heb ik dus verlof en wil ik het alleen zijn met haar opbouwen, maar ik raak maar tot 3 minuten, als ik langer weg zou blijven, dan begint het huilen. Ik heb dit aan de dierenarts voorgelegd en we hebben een anti stress middel meegekregen van het merk Kela, voorlopig merk ik hiermee geen verschil.
Ik ben nu vaak thuis en probeer dus te oefenen en ook niet teveel aandacht te geven, omdat ze heel erg aan mij hangt. Echter doordat ik er zo vaak ben, heb ik de indruk dat het alleen maar erger wordt, maar haar alleen laten 'mag' ook niet ...
Wanneer ik nu naar boven ga, dan gaat ze vaak (niet altijd) dichtbij de trap gaan zitten en wacht ze om bijvoorbeeld haar dentastix op te eten (terwijl ze hier zot van is). Ik ben net naar de winkel geweest (mijn vriend is thuis, boven) en toen begon ze te huilen ... Ze hield niet op wanneer mijn vriend liet horen dat hij er was. Eerder deed ze dit niet.
Ik weet het even niet meer ...

Reageren