Dingen afleren

Ik heb een pup, Bobby, van nu ongeveer 10 weekjes, hij lijkt super lief en dat is hij ook, maar soms....

Hij weet donders goed dat sommige dingen gewoon niet mogen, zoals onze mooie bloempotten die op de grond staan te vernielen en alle stukjes hout die daarin zitten door het hele huis te gooien. Heb hem vaak genoeg aan zn nekvel naar achter getrokken (nee dit is geen mishandeling, hij vliegt geen meters achteruit of tegen de muur aan), omdat het hard nee zeggen of een tikje gewoon niet helpt. Weet niet hoe jullie daar in zijn maar ik weet wel dat dit toch beter werkt dan even nee te roepen, alleen, hij blijft het steeds weer doen en lijkt het nu leuk te vinden dat ik hem in zijn nekvel knijp en naar achter trek en dan nee zeg, ook hapt hij dan naar me.

Wat kan ik nu het doen om dingen het best af te leren? Heb het dan niet alleen over de bloempotten maar gewoon in het algemeen, de stoute dingen.

Toen Black hier kwam toen hij 8 weken oud was, deed hij zulke dingen natuurlijk ook.

Hij wist niet beter en hij wilde alles met zijn bekje onderzoeken natuurlijk.

Dat is normaal voor pups, ze kunnen niet anders.

Ook buiten, alles wilde hij pakken, eikeltjes, stokjes, blaadjes, papiertjes etc etc.

En binnen alles waar hij bij kon, hij wist geen verschil tussen onze spullen of zijn spulletjes.

Wij hebben hem daarvoor nooit bestraft of "nee" geroepen de eerste weken.

Dat zou hij toch niet snappen, hij moest alles nog ontdekken.

Hij hoefde ook nooit in een bench dus de eerste weken hielden wij hem gewoon constant in de gaten.

En elke keer als hij ergens aan ging kauwen of iets ging pakken wat niet mocht, gaven we hem zijn botje of speeltje.

Proberen dit leuk voor hem te maken, hem te stimuleren met zijn eigen spulletjes te spelen.

Als jij zijn speeltjes en botjes leuk vindt, vindt je puppy dat ook!

En verder ook niks gezegd, dit moesten we dus wel zo'n 50x per dag doen, volgens mij!

En na een paar weken snapte hij het ondertussen wel, wat wij bedoelden!

Dus vanaf toen gingen wij wel "nee" zeggen, als hij iets ging doen wat niet mocht.

Maar zo vaak is dat helemaal niet gebeurd trouwens.

Hij was ondertussen al redelijk geconditioneerd op zijn eigen spulletjes.

Ik vind dat je een pup van 10 weken geen tikken moet geven, niet in z'n nekvel naar achteren moet trekken of tegen hem schreeuwen.

Een puppy van 10 weken kan helemaal niet stout zijn, hij kan nog niet anders doen zoals hij doet.

Jij vindt sommige dingen stout, maar het is jouw taak hem te begeleiden hoe hij als hond moet leven in deze wereld.

Ik denk dat hij jou helemaal niet snapt of denkt dat jij een of ander raar spelletjes met hem wil spelen.

Je moet hem begeleiden in zijn puppytijd, hij moet leren leven in een mensenwereld.

En daar moet jijzelf als mens zijnde veel tijd, geduld en energie in steken.

Daar gaat het dus al mis...jij dénkt dat hij donders goed weet wat hij niet mag.

Wat je absoluut niet moet vergeten is dat het een hondje is..een dier,met dierlijke trekken..dat zijn dus andere interesses dan die van ons..wij willen onze bloempotten met aarde mooi houden...en een hondje ziet dat weer anders..die beleeft zo'n pot met aarde op zijn honds; aarde-ruikt lekker-daar moet ik met mijn neus en pootjes in= rommel voor de mens.

Heel simpel gezegd,je gaat hem niks afleren,maar aanleren en dingen voorkomen.

Een pup nemen vergt gewoon aanpassingen,zeker het eerste 3 kwart jaar..tot een jaar.Met een pup en jonge hond moet gewoon dingen goed opruimen(schoenen hoog,keuken deur dicht zodat hij niet bij eten of de vuilnisbak kan komen) zo voorkom je dat je hond dingen gaandeweg -zichzelf- aanleert door stom toeval....hij komt eten tegen,dat is lekker,een hond denkt niet 'oh maar daar mag ik niet aankomen,want dat is van de mensen',nee een hond reageert met zijn instinct 'oeh lekker=opeten'...en dat betekend voor een volgende keer dat hij op die ene plek succes had dus gaat hij de volgende dag of zelfs volgende maand nog eens kijken of er niet weer iets heel lekker klaar ligt voor hem.

Daarom is het dus goed om dingen te voorkomen,zo leert hij geen ongewenst gedrag aan,maar onthoudt wel gaat het een keer 'mis' met jou menselijke visie te projecteren op zijn hondengedrag..dat het een dier blijft.Ze passen zich echt een hoop aan,maar te veel vragen kan ook bij een hond te veel zijn.

Waarom verdedig je jezelf alvast met dat aan de nekvel pakken geen dierenmishandeling is?

Of krijg je zelf al het idee dat je niet helemaal prettig handelt?

Het is idd een stukje mis-handeling,omdat men denkt dat de moederhond haar pups op die manier oppakt om te straffen..foute menselijke interpretatie,als je oplet,dan zie je bij nestjes dat pups verwijdert raken van het nest,ze kronkelen of lopen te ver,ze kunnen daarmee in gevaar raken,de ,moederhond-heeft geen handjes- pakt ze met haar mond aan het vel en brengt ze terug naar de veilige plek,het nest,daar heeft ze overzicht en kan ze goed op ze letten en ze beschermen.

Nekvel pakken en tikjes werken echt heel erg dreigend op elke pup/hond.Jouw pup voelt zich zo danig bedreigd dat hij zich genoodzaakt voelt om van zich af te happen.Hij voelt zich rot op dat moment,vraagt om meer afstand,meer ruimte van hetgeen hem bedreigd/pijn doet.

Kies er voor om dingen te voorkomen,dan heb jij geen kapotte dingen en leer je zo ook je pup de goede dingen aan,hij leert namelijk om nergens aan te zitten,omdat er niks is om aan te zitten. Het is iets wat overgaat hoor dat puppy gedrag en het overal aan willen knagen/graven,het is het puppy en jonge honden gedrag,maar kan met vlagen over het eerste jaar (soms zelfs 2 jaar) op en af terug keren,maar blijf jij altijd consequent in het alert én eerlijk (inde vorm van rekening houdend met zijn dier-zijn en dat jij weer even wat aanpassingen moet doen in huis) dan heb je daar na die 2 jaar heel veel profijt van..gemiddeld wordt een klein hondje rustig 14 jaar,dus heb je minimaal 12 jaar plezier van het werk in de 1ste 2 levensjaren 

Heb je meer vragen stel ze dan gewoon,als je niet goed weet hoe dingen op een goede manier aan te pakken,zodat je met zekerheid kan handelen zonder iets te verprutsen aan je hond of de opvoeding.

En als hij toch iets weet te bemachtigen wat hij niet te pakken had moeten krijgen,pak dan een speeltje van hem,swieper dat een beetje leuk over de vloer,en hup komt zo'n pup aan gerend ,omdat hij ermee wil spelen en zal het andere laten liggen of geeft het makkelijker af als je een alternatief aanbied.

Leer ook af te ruilen voor iets anders leuks of lekkers, i.p.v dingen direct (tenzij je buiten bent -hij nog heel klein is en nog moet leren af te ruilen) uit zijn mond te graaien,want daar krijg je hondjes van die dan zo snel mogelijk eten op vreten of ze gaan later direct bijten omdat ze weten dat je het toch af gaat pakken.

Hier 2 fijne links,over hondentaal/gedrag en hoe jij je daarin het beste kunt opstellen om zo een goede vertrouwensband op te bouwen met je hondje :

http://kynoblog.com/artikelen/kalmerende-signalen-de-kunst-van-het-overleven

http://kynoblog.com/artikelen/de-puppy-en-de-jonge-hond-over-opgroeien

Als je veel waarde hecht aan de bloempotten en jij kan niet voorkomen dat de pup aan de bloempotten zit is er maar een optie:

Spullen opbergen op een plek waar pup niet bij kan zodat er niets kapot kan gaan en lekker genieten van je pup.

Ik zie een pup als een nieuwsgierig jong dier die zijn wereld ontdekt. Net als een baby het kopje hete thee van tafel wil trekken, want dat is interessant. Een pup doet dat met zijn bekkie, en een baby met handjes.

Gedragstechnisch moet iets véle malen (100 keer heb ik wel eens horen noemen) herhaald worden wil de hond iets leren, dus om te zeggen dat je pup het weet dat hij het niet mag lijkt me niet. Zeker niet op die leeftijd.

Ik zou gewoon gaan voor de equivalent van het hete kopje thee buiten bereik zetten en/of iets anders aanbieden om mee bezig te zijn als je het ziet. En als de pup even alleen is in de kamer even in een puppy ren zetten.

Overigens is nee wel goed aan te leren door iets lekkers in je hand te nemen, de hond uit te nodigen het te pakken en dan je hand te sluiten en "nee" te zeggen. Of beter nog, een woord wat je niet dagelijks gebruikt, zoals "no" of "foei". Maar, ook dat zal veel oefening vergen (weer die 100 keer).

Een puppycursus, ga je daar naartoe? Ik heb daar veel aan gehad. Evenals t gebruik van de bench, dat scheelt een boel negatieve communicatie. Jij en je hondje kunnen dan even bijkomen. Wel trainen natuurlijk!

Succes!

Je hebt al genoeg tips gehad, waar je absoluut succes mee gaat hebben.

Wat betreft je familie is het heel simpel, zoals jullie het nu aanpakken werkt het schijnbaar niet, dus kun je daar net zo goed mee stoppen.

Zij hoeven je niet te geloven, het bewijs staat voor jullie.

Voorkomen lijkt mij het sleutelwoord, en dan hou je het positief.

Wat betreft dat nekvel, wat is daar dan de diepere betekenis van als je dat vraagt?

Vaak komt men niet verder dan, de moeder corrigeert ook zo etc.

Dus....... jij bent niet zijn moeder, en wil je een hond die gehoorzaamt omdat ie elke keer van je schrikt, misschien bang voor je wordt, of een hond die gehoorzaamt omdat hij van jou heeft geleerd dat ie daar meer aan heeft?

Succes!

Het helpt niet om in het nekvel te pakken, het enige wat je bereikt is dat je pup jou minder leuk gaat vinden.

Je zegt zelf al in je openingspost dat hij begint te happen, en dat het ook niet helpt want zijn gedrag verbetert niet.

Dan geef je jezelf toch al antwoord?

Je kan ook gericht proberen af te leren dat hij aan de planten gaat zitten. Zo hebben wij dat met een slof gedaan, die moest bij ons steeds versleept worden.

Ik heb het gedaan door erlangs te gaan zitten, op het moment dat hij naar de planten wil gaan zeg je bijvoorbeeld uh, of nee, of net wat jullie woordje is om de pup te laten weten dat wat hij aan het doen is, niet mag. Iedere keer dat je nee of uh zegt en de pup kijkt je aan beloon je hem. Je beloont hem dus voor het negeren van de bloempot. Je kan voor de pot gaan zitten en zodra je pup naar de bloembak wil gaan zeg je uh, nee. Als dit nog niet werkt zet je de pup een stukje verder weg, zonder aaien praten aankijken. Dus alle vorm van aandacht niet geven. Loopt de pup terug dan herhaal je het. Je zegt eerst uh of nee, gaat hij alsnog naar de plant dan zet je hem een meter verderop zonder aandacht te geven. Zodra hij weer naar de plant toe gaat en je merkt dat hij jou op een gegeven moment aankijkt, of in ieder geval niet de bloempot, dan beloon je hem door met een speeltje te spelen of wat lekkers. Nou kan deze oefening ook makkelijk 50x herhaald moeten worden. Op deze manier leer je hem ook nee of uh aan waardoor je het woord hopelijk op alles kan gaan toe passen.

Met pups is het belangrijkste dat je geduld hebt en dat iedereen in het huishouden op dezelfde lijn zit. De pup moet consequent opgevoed worden zodat duidelijk is wat er van hem verwacht word. Dan raakt de pup niet in de war en is de kans vele male groter dat hij veel sneller gaat luisteren.

Aan de nekvel pakken is aandacht, aandacht is leuk dus dat is geen goede methode om de hond iets af te leren. Omdat hij in zijn ogen juist beloond word voor zijn gedrag, hij krijgt immers aandacht van de baas.

Speeltjes omruilen is ook een hele goede tactiek, zo leert je pup waar hij wel en niet in mag bijten. Ik had altijd speeltjes overal liggen voor Thalia. Beet ze in mijn arm, ik zei niks ik gaf haar alleen een speeltje waar ze wel mee mag spelen. Pakt ze het aan dan word ze beloont en spelen we even samen. Zo leert ze dat bijten in de arm geen aandacht betekent maar bijten in haar speeltje wel. Dan is haar speeltje al veel leuker voor haar dan mijn arm.

Met de tijd en consequent zijn komt alles goed. Je pupje heeft nog veel te leren en jullie moeten hem vertellen wat wel en niet mag. Komt helemaal goed!

Hoe weet hij dat sommige dingen niet mogen? Heb je het verteld? Begrijpt hij die woorden? Snapt hij het door hem weg te trekken? Kan hij daar uit concluderen dat iets niet mag? 

Nee! 

Door aan de nekvel weg te trekken doet pijn. Wordt je gestraft terwijl je geen idee hebt waarvoor.

Ik zou ook van me afbijten. 

Het nee zeggen of een tik geven helpt niet, dus trek je hem maar naar achteren aan zn nekvel en, werkt dit wel?. Nee ok niet. Logisch, hij weet nl helemaal niet dat hij niet aan je mooie bloempotten mag komen. 

Een pup is bezig de wereld ontdekken, alles uitproberen.

Als baas moet je vooral laten zien wat wel mag, waar hij wel mee mag spelen en bind vooral de kat niet op het spek, haal alles van de grond wat niet voor hem besteld is.

Als baas hoor jij de grootste vriend van je hond te zijn, maar door een tik te geven of bij zn nekvel te pakken, doe je hem pijn en denk je dat hij jou daardoor zal gaan vertrouwen of je grootste vriend gaat worden??

Je moet niet bedenken wat je wil afleren maar juist aanleren... Het is het beste om alles waar een pup niet bij mag weg te halen tot dat het niet meer interessant voor de pup is.

Negatieve aandacht is ook aandacht. Elke keer dat jij de pup weghaalt bij de bloempotten is het weer aandacht. De pup vindt dit alleen maar interessant ook al krijgt hij negatieve aandacht. Dat maakt voor een pup weinig uit. 

Het is nog een baby en dit zal voorlopig echt nog zo blijven. Je moet alle verleidingen weghalen en de pup afleiden met iets leuks. Dus als de pup naar de bloempotten gaat roep je hem en ga je met hem spelen. Of je geeft een speeltje of een kluifje. Je kan echt niet verwachten van de pup dat hij dit niet meer doet. 

Ik had een kat die planten uit groef als hobby

naast de positieve training is dit een methode om de pot minder aanlokkelijk te maken

als je pup eenmaal gewend is dat de bloempot niet meer interessant is  kan je het weer weghalen

knip een paar grote cirkels uit karton  (op maat van de potten)

je knipt de cirkel weer in twee helften

dan knip je uit beide helften de vorm van de plant of planten

en dat leg je over de aarde heen (in het karton kan je gaatjes prikken voor wat extra zuurstof)  en je kan het makkelijk weghalen als je de planten water geeft