19 jaar geleden deet jij voor het eerst je ogen open.
De eerste dagen liep je nog wat wankelend maat al vlug rende je door het land heen.
En oh wat was je nieuwsgierig als er iemand langs stal kwam.
De meeste veulens bleven dicht bij moeders maar jij niet.
Je ging je eigen weg al hield je moeders wel in de gaten.
Na 1,5 jaar leerde ik je te lopen met zadel en hoofdstel oh wat vond je dat spannend.
Dat malle ding op je rug, ijzer in je mond.
Je deet het supergoed.
Toen je 2 was was je sterk genoeg om bereden te worden.
Je vind het super en rende de hele bak door.
Je was al heel sterk en groot en deet alles zo goed.
Alsof je voelde wat ik wilde.
Tot een jaar geleden.
Het was een strenge winter.
Maar je stond te zweten in de paddock.
Ik ben meteen naar de veearts gegaan.
Iets klopte er niet ook al liet je ( buiten het zweten ) helemaal niets merken.
Na onderzoek bleek dat je een tumor in je hoofd had.
De veearts gaf je nog een paar maanden, maar daar dacht jij anders over.
Je ging door, je had geen pijn en nog zoveel levenslust.
Tot zojuist.
Mijn lieve Don Cherokee.
Ik zal je nooit vergeten.
Ik zal je zo verschrikkelijk missen.
Het zal zo leeg zijn op stal zonder jou.
Je groet, je knuffel je spirit.
Cherokee 08-06-1995 / 15-06-2014
Wat een verlies


3 doggies














