Spelenderwijs heb ik haar 'voorzichtig' geleerd. Elke keer als ze me te hard 'beet', riep ik 'au', onderbrak het spel en ging van haar weg. Daarna speelden we verder en zei ik dat ze voorzichtig moest zijn. Ook handig nu, als we aan het spelen zijn. Zo kan je nog steeds 'honds' spelen, maar zonder bijtwonden en schrammen. Mijn handen en armen steken tijdens het spelen nu regelmatig tussen haar tanden, zonder enige verwonding

Ook tijdens het spelen met andere honden wordt bijtrem aangeleerd. Andere volwassen honden, zullen snel je pup op z'n plaats zetten als die tijdens het spel te hard bijt.
Als ik thuiskom neemt Dot nog regelmatig m'n hand vast, maar héééééél zachtjes, echt om me te verwelkomen. Als ze me iets wil tonen, neemt ze ook m'n hand vast om de weg te tonen... Best wel schattig. Compleet afleren is ook een mogellijkheid... 't Is maar net hoe je het zelf wil!
Oh ja, die scherpe tandjes worden stilaan vervangen door de grotere exemplaren en deze veel minder scherp en pijnlijk
"
Ja ik weet zeker dat het niet haar bedoeling is om me pijn te doen. Haar tanden zijn al gewisseld en minder scherp (geen sneetjes meer, maar wel continu blauwe plekken) Het is de kracht van haar kaak als ze dicht klemt, dat doet zeer.
Au zeggen werkt niet, ze wordt hier alleen maar enthousiaster van en gaat nog harder bijten. Bij weglopen komt ze achter me aan en bijt. Ik moet haar kunnen kalmeren. Ik zou het liefst hebben dat ze gewoon begrijpt dat bijten niet mag. Dat ze blij mag zijn, maar dit anders moet laten zien.



3 doggies


