Maar er wordt zóveel gesjoemeld met “in huiselijke kring” grootgebracht, dat we bijna geen hond meer durven nemen, bang dat die belangrijke periode ongevuld van indrukken is geweest.
Oud topic.
Maar om even hierop in te gaan...
Naar mijn mening moeten de eerste weken in het leven van een pup niet vol indrukken worden gepropt. Het gaat niet over de kwantiteit, maar over hoe zelfzeker en ontspannen een pup zich voelt.
Bij een fokker vind ik het daarom net heel belangrijk dat alles ontspannen verloopt, in volle geborgenheid en met de steun van het 'warme nest'. Zelf ben ik er absoluut tegen dat een fokker overal met de pups naartoe gaat zeulen, want dat is naast de kwestie. Laat de kleintjes dus maar samen met de moeder in en om het huis opgroeien, alles helemaal relaxt en rustig. Zo worden ze tijdens die weken al vertrouwd genoeg met het huiselijke leven en wat daarbij komt kijken.
En de socialisatie met de buitenwereld, dat doe je zelf, op het ritme van de pup.
Want iedereen heeft een ander leven, een andere invulling en daardoor zal ook elke socialisatie er anders uitzien.
Het idee van een goeie socialistatie is niet dat pups moeten blootgesteld worden aan zoveel mogelijk nieuwigheden. Het gaat erover hoe de pup zich daarbij voélt, namelijk: lekker in zijn vel, ontspannen.
En dan wordt de verbinding gemaakt tussen iets nieuws en de emotie die hij daarbij voelt, zoals bijvoorbeeld: auto's, lawaai, wandelen in het donker, onweer, enz. = ik voel me goed en zelfzeker.