Je hond achterna lopen, waar kom je uit?

Dat ging ik vandaag eens proberen. Dat ik in het bos zou komen kon ik raden. Maar in het bos, geen idéé waar Dobby naartoe zou willen. Eerst volgde hij de logische route, het stuk wat we tegenwoordig lopen naar de heuvel waar hij los kan. Maar nee, daar wou hij niet naartoe. Hij ging links, bruggetje over, langs het water. Deze route hebben we in December een paar keer gelopen, dus dat was geen verrassing.

En toen, zou hij rechts gaan en dan over een andere heuvel? Rechtdoor en dan aan de onderkant van die heuvel? Of linksaf en de golfbaan op. Dat laatste dus. Eerst de weg oversteken, en toen het paadje over de golfbaan. En toen... de heuvel op, naar het clubhuis/restaurant van de golfclub. Er lopen paadjes over de golfbaan in de vorm van een kruis, zowel voor fietsers als wandelaars. Van die paadjes lopen echte paadjes naar de golfbanen met een bordje "toegang alleen voor golfers". Als je de hond aangelijnd heb, mag je gewoon op de openbare wandelpaadjes, en aangezien Dobby toch altijd aan de lijn loopt: bonus! Toch raar dat hij die heuvel over wou, daar hebben we nog maar één keer gelopen, dus dat was een verrassende keuze.

Aan de andere kant van de heuvel naar beneden, oprijlaan af, weg over en het andere bos in. Ik denk: die gaat rechtsaf ook nog het grote rondje hier doen. Maar nee hoor, links af. Raar. Dat is richting huis. Hij loopt langs het paadje waarmee we altijd het bos uit gaan, en... linea recta naar de waterkant waar ik hem maandag had laten zwemmen. Toen was het warm en na een grote ronde had ik toen gezocht naar een plekje zonder verrotte beschoeiing waar hij veilig te water kon zodat hij wat kon afkoelen. Dobby draaide zich half om en keek me hoopvol aan, naar het water en toen weer naar mij.

Als ik Dobby dus laat gaan loop ik 1 uur en 15 minuten achter hem aan naar het plekje in het bos waar hij mocht zwemmen. Niet het plekje zo'n 10 minuten van huis, neeee, het plekje in het bos.

Ik geloof dat ik voorlopig zelf maar weer even voor tom tom ga spelen. Dit was leuk, maar ik kan raden wat er de volgende keer gebeurt.

haha leuk, toch verrassend soms he, waar je naartoe geleid wordt...soms ook niet haha

wel leuk, ik heb het ook een paar keer met lootje gedaan, ene keer maakt ze er feest van, langs al haar leukste plekjes en maakt de route steeds groter..andere keren stuurt ze me vrij snel naar huis, stond ik van te kijken...

maar meestal, gaat ze toch alle plekken af waar we wel eens spelen met bal, frisbee of plirtpole, en kijkt dan net als dobby stel ik me even voor, zo heel hoopvol van "balletje??" "spelletje??" haha

ook wel eens leuk voor ze toch, zelf de route bepalen

Leuk!

Ik heb het ook wel eens gedaan met Feggle (witte hondje)

Hij liep toen los, maar hij volgde gewoon de normale route in het bos, alleen sneed hij af en toe een bocht af door via de bosjes te gaan.

Met Black nog nooit gedaan, maar ik vermoed dat we dan geen pad meer volgen maar dwars overal doorheen gaan. 

Ik had écht verwacht dat hij naar de plekken zou gaan waar hij los mag. Dat is niet zo vaak, omdat we dan dus helemaal naar het bos moeten. In de weekenden stikt het dan ook nog van de mountainbikers en is het gevaarlijk. Ik ga me spontaan afvragen of Dobby intussen zo gewend is aan het aan de lijn lopen dat los leuk is, maar geen noodzaak.

Leuk hoor!

Als het niet stortregent zoals gisteren heel de dag wat me trouwens wel een super strak naast me lopende Ten opleverde(....die vrijwillige keren zijn op 1 hand te tellen), doe ik de volgende ronde ook op dezelfde manier. Al denk ik nu al te weten hoe dat gaan zal, lang zal het duren maar echt ver zullen we niet komen....

Dat doe ik geregeld met Bella in het bos.

Zij sjeest er doorheen, ik krijg allemaal takken tegen me kop aan en moet oppassen dat ik het water niet in kukel.

Ze kiest de plekken uit waar ik dood moe van word, maar toch is het altijd een lachbende.

Vast ergens waar de konijntjes zitten

Als ik achter Max aan loop, dan ga ik bij de voordeur eruit en bij de achterdeur er weer in.... 

Behalve op Texel, dan sleurt hij me naar de zee...

Pumba loopt dan richting het bos! Wat ik ook met Pumba doe is hem droppen in een woonwijk (wel een plek waar wij minstens 1x zijn geweest) en dan zeg ik kom Pumba ik wil naar huis en dan moet hij mij naar huis leiden :) Erg leuk en het gaat met steeds minder omwegen! 

Ga ik ook es proberen met Lady 

 of ik kom inderdaad bij de keuken/koelkast uit...... Haha

Wat een superleuk idee! Geef je je hond dan gewoon 'vrij' en er dan snel achteraan dribbelen? Ik ben heel benieuwd waar ik uit ga komen.. straks proberen! : )

Evy gaat hier in het park kattenpoep zitten eten als het aan haar ligt... 

Haha! Wat ontzettend leuk geschreven!

Ik heb het met Kelly ook wel een geprobeerd, maar zij ging gewoon zitten en bleef wachten totdat ik begon te lopen. Niet zo'n avontuurlijk type zoals Dobby dus 

Lobke weet dat ik niet lang kan lopen,dus die gaat de voordeur uit,half om deflat heen en stopt bij de achterdeur,Lodewijk brengt me alleen maar bij de eerste de beste loopse hond denk ik.dus die krijgt die kans niet, ze mogen beide los in het park dan mogen ze hun gang gaan ik rij er wel rustig achteraan, toen ik nog einden kon lopen liet ik Lobke ook haar gang gaan dat was dan de kortste weg naar de oppas.Hein.

Hahaha als het aan evie ligt komen we niet verder dan het hondenspeel veldje :P

Leuk idee Heb je hem dan helemaal los laten lopen of ben je hem aan de lijn gevolgd (als ik lees dat je renpaarden wegen moest oversteken) Ga ik binnenkort ook eens doen denk ik

Haha wat leuk, je brengt ons op ideeën!

Ik doe dat ook wel eens hoor, vind ik leuk. En zij volgens mij ook.

Mellow loopt vaak voor, om vervolgens even achter te blijven en weer naar voren te rennen. Komen we bij een splitsing, dan stopt ze en kijkt ze me aan, net of ze wil vragen welke kant we op gaan. Laatst in het Natuurpark deed ze dat ook weer, dus ik zei "zeg jij het maar" en toen ging ze naar links 

In het bos heeft ze ook een aantal keer bij een bepaald zijpad gestaan. Tijd geleden al weer, toen wist ik nog niet waar dat uit zou komen. Maar op een dag besloot ik haar eens te volgen, gewoon kijken waar we uit zouden komen. En dankzij haar heb ik dus de grotere ronde ontdekt, die we nu regelmatig lopen.

Heel soms gaat ze zelf een kant op, als dat niet mijn geplande route was zeg ik gewoon "andere kant" of "nee, deze kant op" en dan komt ze gewoon met me mee.

Het zijn onze wandelingen, de ene keer mag zij de route bepalen, de andere keer doe ik dat weer. Geen verplichtingen, geen haast, heerlijk 

Dobby loopt altijd voor me. Als hij los loopt, het liefst 50 meter (en dat vind ik te ver grr). Waar we eerst woonden heb ik een keer achter hem aan gefietst om te kijken wat zijn relaxte draf tempo is: 11 km/u.

Aan de flexi loopt hij dus 8m voor me en dan lopen we zo'n 5 km/u. Hij trekt dus altijd omdat hij zijn fijnste tempo niet kan lopen en ik loop wat harder dan mijn eigen tempo, al haal ik die 11 km/u echt niet. En het eruit krijgen, na 3 jaar heb ik het opgegeven, dus doen we het maar zo.

Aangezien hij altijd al voor me loopt, is het vrij makkelijk. Alleen bij kruisingen laat hij heel subtiel zien wat hij wil: als hij vérder wil dan blijft hij net vóór het kruispunt staan en wacht tot ik hem inhaal. Bijna met zijn adem ingehouden: "gaan we verder?" Als hij links of rechts wil dan gaat hij aan de kant staan die hij op wil en kijkt om: "deze kant op?". En zo kan ik met Dobby dus vrij makkelijk zien waar hij naartoe wil. Dan hoef ik er alleen maar achteraan te lopen.

Als ik Djangie zijn route laat bepalen, loopt hij regelrecht naar waar er een moddersloot is

Volgens mij zijn Mellow en Dobby familie van elkaar 

Mellow loopt inderdaad ook bijna altijd voor me. Het echte trekken is er wel uit, maar ze moet wel altijd aan het eind van de lijn lopen, of dat nou 2 meter is (leren lijn), 7 meter (Flexi) of 20 meter (lange lijn) is. 

De enige momenten dat ze dat niet doet is als ze een beetje moe is of wanneer we weer bijna bij de auto zijn, dan gaat ze enórm treuzelen en blijft ze steeds wat meer achter.

Hier een sprietje wat besnuffeld moet worden en hier ook en hier en hier en... 

 Niet eens gras?

Dat doen ze bij mij... dus kom niet ver nu ze weer gemaaid hebben...

 
Max eet ook gras als een koe!!!!
Om gek van te worden... Elke keer als hem iets niet aanstaat, neemt hij weer een hap gras 

 Hier ook... en ik word er niet goed van!!!!

Ze gaan zowat aangelijnd langs het gras... gaan anders hele plukken naar binnen en daarna af en toe nog kotsen ook...