Dat zou dan de "hand/noodrem'' moeten worden...het fluitsignaal.
Weinig gebruiken...enkel bij de meest geweldige beloning die de hond maar kan krijgen.
Dus de verse pens, bot.(bij ons zou dat bv. een stukje frikandel zijn, of korstje Pizza) en dan fluiten en het lekkerste wat de hond maar kan wensen geven.
Dus dat (weinig gebruikte noodsignaal) zal aan iets ultiems gekoppeld moeten worden.
En dan zou het fluitje best wel eens kunnen werken bij een noodsituatie..(auto,snelweg, gevaarlijke situatie)
Dus niet het gewone roepen van de hond als je de werking speciaal wilt laten zijn.
Fluiten, gewone beloning, Fluiten , gewone beloning, dan wordt het routine.
Bij de echt eigenwijze honden zal er dan een soort van "gewoonte" in sluipen..
"'ja, ja, nu even niet, fluit over 3 minuten nog maar eens een keer, die beloning krijg ik anders zo meteen wel"
Dus het clickeren.. korte afstand, truckjes. ed.
Het fluitsignaal..grote afstand.Nood..(bij onze loslopers waarvan ik dan 99% zeker wil zijn dat ze komen)
( een beetje onze KONG piepbal, die de honden nooit krijgen, maar die ik bij uiterste uitzondering gebruik door 1 keer in de bal te knijpen... en tot nu toe met
resultaat)