Wat ik me afvraag:
Waarom zou elke fabrikant (aangepaste) puppybrokken maken als het echt daadwerkelijk slecht zou zijn? Waarom puppybrok adviseren tot 18-24 maanden bij grote rassen?
Misschien kwam dit heel vroeger voor of is het iets wat dierenarts dan maar als verklaring afgeeft omdat mensen graag een reden willen voor de klachten van hun hond en iets willen doen.
Hou er rekening mee dat als je overstapt op volwassen voer je geen voedingsadvies/richtlijn hebt passend bij de leeftijd van je hond. Over het algemeen moet je behoorlijk meer voeren aangezien de energiewaarde een stuk lager ligt.
Meer voeren = grotere hoeveelheid calcium die ze binnenkrijgen. Kunnen daar dan geen groeipijnen door ontstaan? Of is het risico dan zelfs juist groter?
Groei is genetisch bepaald, als je zorgt dat je pup in goede conditie is en niet te dik en je hem een volledige, goede voeding geeft dan gaat hij niet ineens sneller groeien van pupvoeding... energiewaarde zou immers gelijk moeten zijn om hem goed op gewicht te houden.
En een farmfood die volgens mij als enige het principe pupvoeding (nog) niet kent, is een High Energy brok. Wat is een high energy brok? Een brok met een verhoogde energiewaarde = grotendeels of vaak gelijk aan een puppybrok.... (alleen heeft een pupbrok een aangepast calciumgehalte)
Dus...?
Mocht er gedegen wetenschappelijk onderzoek zijn die de onzin van puppybrok bewijst dan hou ik me aanbevolen!
(Misschien de tip voor sommigen om iets minder elkaar napraten en iets meer zelf na te denken? ;))