Onze dame is al wat op leeftijd (bijijijna tien) en tegenwoordig heeft ze zoiets van, pff, fietsen? Daar word je moe van. Ik ga wel mee, maar ik ga héél langzaam. En dat is niet omdat ze niet meer kan of geen conditie heeft; als je met stokken of ballen gooit, gaat ze onvermoeibaar door op een moordtempo, en ze kan er nog uren bij wandelen ook. Het lijkt alsof ze gewoon iets heeft van, weet je, als ik op een sukkeldrafje loop, kom ik er ook wel, ik ben nu te gezapig geworden om als een idioot naast de fiets te rennen.
Op zich geen probleem natuurlijk (nou ja, even op de fiets naar het dorp met de hond is er dus niet bij... uur later ben je thuis), tenzij je bedacht hebt dat je haar moe wilt maken in relatief korte tijd. Hmmm!
Heb ik toch vanmiddag per ongeluk de oplossing gevonden..? Ik ben gewoon gaan fietsen met een stok in mijn hand! Opeens kan mevrouw prí-ma doorlopen hihihi. (Ze loopt los naast de fiets, dus mocht ze het niet trekken, dan kan ze dus zelf stoppen, maak je geen zorgen om haar gewrichten oid ;)).
Dus nu ligt ze lekker nokkie onder de tafel 
Een stok, een stok, een stok???!!
Reageren
dat is ook een idee inderdaad