Afleiden, afleiden, afleiden en opletten dat je op tijd kunt afleiden ;)
Altijd het bijten in speeltjes belonen en oefenen met roepen en belonen als de pup dan naar jou toekomt (weg bij je kindjes).
Eigenlijk zijn alle dingen die op afstand van je kindjes gebeuren zijn leuk. En (te) dicht bij je kindjes, of hun speelgoed, speelplekjes enz. wordt genegeerd in de vorm van: op die plek gebeurt er 'niets' en het leuke is pas wanneer je pupje meer afstand neemt. (je kan wel lokken met een speeltje, maar pas wanneer je pupje een paar stapjes weg is en hierin bijt heel blij stembelonen.)
Je kinden nee en lantarenpaal aanleren vind ik ook goeie. Maar het 'nee' moet je zelf wel goed begeleiden dat het echt werkt en niet per ongeluk je hondje aanmoedigd. Eigenlijk is het 'nee' een signaal naar jou tot dat jij moet ingrijpen, want 2 'pups' bij elkaar hebben toch altijd iemand nodig die de grenzen aangeeft. (gewoon in de positieve zin van het woord hoor!)
Ik wil je niet bang maken, maar je hebt je pupje net 1 week en hoopt dat het snel over is... Dat hoeft namelijk niet. Net op het moment dat je denkt dat hiet iets minder gaat worden, wordt het dan weer erger omdat je pupje dan (met ong. 4 à 5 maanden) gaat wisselen.. Pas daarna, wordt het minder..
Het hoeft natuurlijk niet zo te zijn, maar liever ervanuit gaan dat het wel zo en dat het meevalt, dan andersom hopen dat het met een weekje over is en dat het dan dus 'tegen valt'. :)
Onze pup was redelijk snel hieper in bijvoorbeeld spelen of met gewoon aaien. Ikzelf aaide haar ook heeel weinig als ze wakker was ;) Een aai was vaak al aanleiding tot 'hoi, hoi, hap'. Dit werd steeds (geleidelijk) beter toen ze ouder werd, maar in het begin was het eigenlijk alleen aaien als ze echt moe was en ontspannen lag. Misschien is het een idee om je kinderen te leren: niet aaien.
Het klinkt misschien heel hard, maar geloof me, ze groeien samen op en zullen nog heeel veel aaien en knuffelen straks. Maar voor nu zou ik persoonlijk iedere vorm van mogelijke uitdaging voorkomen zodat ze leuk (en veilig!) opgroeien samen. :)
Gr. Alexandra