Het hoort hier eigenlijk niet thuis, maar moet het even van me afschrijven.
Lag net te slapen en toen ging de telefoon, het was mijn broer. Het ging niet goed met mijn vader en hij is met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht.
Het gaat al zo'n dikke 12 jaar niet goed met hem, maar het laatste jaar gaat hij echt alleen maar bergafwaarts.
Hij heeft al jaren hartklachten en hij is hier ook al meerdere malen voor opgenomen in het ziekenhuis en zijn er verschillende ingrepen bij hem gedaan.
Zelf leef ik dus al vanaf klein meisje met de angst mijn vader te moeten verliezen en gelukkig heb ik hem nog wel, maar het is toch elke x weer flink schrikken. Het is zo eng als je elke x weer geconfronteerd wordt met de gedachte je vader te moeten verliezen.
Nu is het al de tweede x in 3 maanden tijd dat hij met de ambulance naar het ziekenhuis is gebracht en hij is al tijden niet meer de man zoals ik hem ken. Ik mis mijn vader, hij is plotseling zo'n oude man geworden
Hij had zaterdagavond ook alweer een tia gehad, maar daarna ging het toch wel weer even redelijk met hem. Maar vandaag viel hij toch weer terug.
Tot overmaat van ramp blijken er ook nog eens zulke zielige mensen te zijn die het nodig vinden om zulke gesprekken af te luisteren en daar misbruik van te maken.
Er werd naar het huis van ouders gebeld en het was iemand die zich voordeed als ambulancebroeder. Deze persoon heeft ook het ziekenhuis gebeld en zich zo voorgedaan. De politie is dus ingeschakeld en mijn andere broer houdt de wacht bij het huis, omdat het waarschijnlijk een poging is om in te kunnen breken volgens het ziekenhuis.
Dat kun je er dan natuurlijk wel bij hebben, wat zijn sommige mensen toch ontzettend diep gedaald!
Ja sorry mensen ik weet dat het hier eigenlijk niet thuis hoort, maar ik moest het echt even kwijt. De dood van mijn vader komt nu toch steeds dichterbij en dat komt zo hard aan....



3 doggies

























