Blij huppelend kwam hij langs rennen, een podenco langhaar. Had hem in de verte wel eens zien rennen. Hij sprong als een konijntje op en neer, en ik dacht, geinig beestje.
Bruce was niet overtuigd en lag plat op de grond, hoofd ook, te wachten tot het springbeest dichterbij zou komen voor een ontmoeting. Normaal staat Bruce dan langzaam op, ze snuffelen voorzichtig en spelen dan, of Bruce loopt achter me aan.
Maar deze ontmoeting ging minder leuk, de podenco stormde op Bruce af, woest blaffend. Bruce veerde overeind, en ging op de vlucht, staart tussen de pootjes, en de andere hond joeg hem achterna en hapte naar zijn billen. Toen ik een keer Hey! schreeuwde, werd de baas wakker en riep de hond terug...en bedankt!
Wij zijn niet spontaan Podenco fan geworden, haha. Bruce keek nog wat zielig, maar gelukkig was de schrik snel over.

Reageren




Mijn dames zijn absoluut niet gecharmeerd van opdringerige, opjagende typetjes!