Aiko'tje is aangereden, en in mijn armen overleden:(

Shari · 2014-02-04T14:13:10+01:00

Hey iedereen, Vorige vrijdagavond (net toen ik in de auto wou stappen-was bij mijn ouders thuis) rukt aiko (2.5jaar) zich los uit zijn bandje, ik riep hem en in eerste instantie volgde hij mij maar plots draait hij zich om en loopt de straat op! (Normaal is het een vrij drukke straat, maar nu was er maar 1 auto) Ik zag het zo gebeuren, de auto had hem aangereden,.. De eikel is dan ook doorgereden, hij heeft niet eens geremd !:( Aiko was leefde nog en in eerste instantie zagen we niet direct iets, toch vlug naar de dierenarts gereden en die gaf hem een spuitje voor de schok.. Hij kon niet goed op zijn achterpoten staan , daarom adviseerde de da voor binnen een uur terug te komen voor foto's, (kon ondertussen het kalmeermiddel wat werken) en als we iets zouden merken moesten we direct laten weten.. Ik heb hem in mijn armen genomen en hij is toen in de auto in m'n armen gestorven..:( De dierenarts zei dat er niks aan te doen was, hij Had een inwendige bloeding gehad en is langzaam in sla…

Jacqueline Verloop-Nardten

gewijzigd 3 april 2014, 09:27

Wat vreselijk voor jullie om op deze manier Aiko, veel te vroeg, te moeten verliezen! En wat schandalig dat die automobilist is doorgereden!! Ik leef erg met jullie mee en weet zo ongeveer hoe jullie je moeten voelen. Ik heb namelijk iets dergelijks meegemaakt. Het is net of je in een nachtmerrie zit.
Goed van jullie dat jullie weer een pup in huis gehaald hebben. Toch zal het bij jullie vast ook, net zoals het bij mij was, een heel dubbel gevoel geven...het verdriet om Aiko en tegelijkertijd de blijdschap om weer een nieuw hondje in huis te hebben.

Ons (eerste) hondje Sendy van 10 maanden is voor mijn ogen op de weg doodgereden. Ze was op slag dood. Wij hebben toen ook snel een nieuwe pup genomen. Natuurlijk niet om Sendy te vervangen, dat is onmogelijk, maar om zo weer uit te kunnen kijken naar iets leuks en om het verdriet wat te verzachten. Een jaar later hebben we er nog een pup bij genomen. Allemaal cavaliertjes, maar allemaal met een ander karakter. We hebben nu veel plezier van Chinda en Chico, maar ik mis Sendy nog steeds erg. Het was echt afschuwelijk om mee te maken en al wordt 't dit jaar alweer 4 jaar geleden dat het is gebeurd, ik heb 't er nog steeds vaak moeilijk mee.

Heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van Aiko, maar ook veel geluk en plezier met Xena!

Claudia en Tibetaantjes Sarah en Chenpo

gewijzigd 3 april 2014, 09:38

Heel veel sterkte! Vreselijk. Oh die doorreed die zou je toch...
Zeker geen nummerbord? Mag het troost zijn dat de DA zei dat hij geen pijn heeft gehad!
De mooie momenten zul je altijd bij je dragen vergeet dat niet.
Wat je moet doen nu al andere hond of niet kun alleen jij beslissen!
Luister naar je gevoel! Doe het als jij er klaar voor bent en dat wilt! Is het snel en hebben sommigen er kritiek op niets van aantrekken! Zou wel opletten dat je het niet in de eerste dagen doet als je zo emotioneel bent. Je moet wel goed kunnen nadenken bij je keuze van de hond. Dat het geen emotionele beslissing is. Veel sterkte!

Shelley

4 april 2014, 14:50

Heel veel sterkte.. Ook ik krijg er rillingen van en hoop dat het nooit bij mijn kleine Bentley gebeurt. Een andere hond zal je hondje inderdaad nooit vervangen maar een ander hondje kan je ook verdriet laten verwerken door lekker tegen je aan te kruipen.

Het is natuurlijk wat je zelf wilt en waar je behoefte aan hebt.

Ook een dikke lebber van Bentley

Angelique, Kleine Maybe en Tess <3

4 april 2014, 15:40

Wat verschrikkelijk om mee te moeten maken. Ik geloof dat ik voor iedereen spreek als ik zeg we leven met jullie mee heel veel sterkte. Maar toch ook heel veel plezier gewenst met Xena ze heeft een goed mandje getroffen (:

Annette

4 april 2014, 16:20

Ach wat naar, heel veel sterkte ermee. Ik weet zeker dat jullie nieuwe hondje voor wat afleiding gaat zorgen.

Spreken is zilver Zwijgen is Goud.

5 april 2014, 13:17

Ik denk dat Aiko heel goed weet dat jij het nodig hebt een dier om je heen.

Ik denk juist dat hij zou willen dat je doet wat goed voor jou is.

Vreselijk om op zo'n manier je trouwe viervoeter kwijt te raken. Wat een vreselijk heftig iets om te moeten verwerken.

Een nieuwe viervoeter in je leven toe laten geeft je een nieuw doel, structuur, afleiding, en een prettige thuiskomst, steun op moeilijke momenten. En Aiko die heeft een bijzonder plekje in je hart, en dat zal altijd van hem blijven, geen zorgen daarover. Je herinneringen veranderen echt niet als je een ander dier in huis neemt.

Wij haalden een week na het afscheid van Beauty onze pup Sadi op. (ik kan niet zonder hond we hadden alleen gehoopt dat ze de kans kregen nog kennis met elkaar te maken).

Sadi was en is een doel een nieuw maatje om mee aan een fijne nieuwe band te werken, vervangen doet ze Beauty nooit die is en blijft uniek. De herinneringen blijven en het gemis is er absoluut nog steeds bij tijd en wijle.

Ik weet zeker dat Aiko niet zou willen dat jij wegkwijnt of je ongelukkig voelt omdat je een viervoeter om je heen nodig hebt maar bang bent dat hij zou vinden dat ie vervangen wordt. Aiko weet wat je nodig hebt en zou daar absoluut vrede mee hebben.

Jacqueline

5 april 2014, 15:15

Lijkt me verschrikkelijk om zo een hond te moeten verliezen...

Heel veel sterkte!!