Mijn hond is nu een jaar en 3 maanden.
Veel geschreven hier over het onzindelijke.
Met vlagen ging het goed, ook is hij meerdere malen onderzocht door de dierenarts.
Zijn gedrag is wel vooruit gegaan dwz niet meer vaak weglopen met uitlaten, hij luistert best goed nu, en is bij bezoek ook wel relaxed dus springt niet meer overal wild tegenaan.
Maat het plassen blijft hij in huis doen zowel in de bench als eruit.
Deze week elke dag weer of meerdere plassen tegelijk, ons huis ruikt ook naar pies heb ik me laten vertellen ook al had ik het toen weer schoongemaakt.
Verlatingsangst is volgens mij geen issue, hij gaat gewoon rustig slapen als wij weg zijn en sloopt niks als hij uit de bench blijft alleen thuis maar laat wel plas achter dus doe hem nu bij t weggaan in de bench want ons hele houten vloertje gaat eraan.
Ben nu echt ten einde raad, weet niet of het ooit over gaat dat geplas.
Echt zijn gedrag is niks op aan te merken in principe maar elke dag dweilen en de bench buiten schoonmaken zie ik niet zitten, bent t gewoon zat.
Wil Bobby niet weg doen uit principe want neemt een hond in huis en niet voor een jaartje.
Denk dat ik alle tips en adviezen al heb opgevolgd en het moet accepteren dat het zo is, las ergens een situatie van een vrouw die hetzelfde heeft met haar volwassen hond en dit eigenlijk heel soepel opneemt en min of meer lachend met de dweil een nauwe relatie heeft oid, heel erg knap vind ik dat, zelf kan ik t eigenlijk niet zo luchtig opvatten voor mezelf.
Ik geloof niet meer in het zindelijk worden van Bobby maar hoe nu om te gaan met iets wat me tegen staat vinden jullie?


Reageren

, 



"


)



