Opvoeden in stappen, hoe doen jullie het? Zo deed ik het tot nu toe.

Onze Bram is nu 15 weken, het is op mijn jeugd na mijn eerste hond.

Vooraf heb ik mezelf bijna 2 jaar afgevraagd of een hond wel goed bij ons past, of we hem het nodige kunnen bieden en of hij dan een goed leven tegemoet gaat.

Na twee jaar hebben wij de knoop doorgehakt.

Voor we een pup gingen kopen heb ik mezelf erg goed ingelezen. Volg je me? Van Marco Starink is echt een aanrader! Deze 3 boeken beschrijven de groei van de pup van 0 tot 16 weken in 3 fasen. Bovendien geeft het enorm veel handgrepen mee om de opvoeding goed te laten verlopen!

Daarnaast heb ik een aantal boeken gelezen over lichaamstaal, waardoor de pup door mij goed word begrepen, en verzorging.

Ondertussen ben ik op zoek gegaan naar rasspecificaties die voldeden aan onze wens, namelijk intelligent, trouw, terughoudend en onderzoekend, energiek en behoorlijk groot.

Hierna kwam ik uit bij enkele rassen, waarbij de voorkeur viel op de Bordercollie en de Witte Herder.

Het toeval wilde dat er op Marktplaats een nestje kruisingen tussen deze 2 rassen stond aangeboden.
We waren de eerste, en zochtten voor ons gevoel de mooiste en beste hond uit.

Tussendoor zijn we enkele keren wezen kijken om te zien hoe het met hem ging en hem wat te laten wennen.
Bij 6,5 weken mocht hij mee.
Bij 7,5 weken is hij begonnen aan zijn socialisatiecursus en nu zit hij op de eerste cursus sociale huishond.

We gaan er lekker lang mee door, om eruit te halen wat erin zit.
Bram was eigenlijk meteen al zindelijk.

Ondertussen kan hij al het volgende:
Netjes lopen aan de lijn, aandacht voor de baas bij het noemen van zijn naam, zonder gedoe aangeraakt worden, geborsteld worden en tandjes kijken etc., zitten, af, blijf, stop, apporteren, het niet eten van een brokje op commando en hier. (al best veel al zeg ik het zelf)

Soms (te vaak)heeft hij nog wel de kuren en bijt hij, maar hij is nu net aan het wisselen dus ik hoop dat dat snel voorbij is!

Ik heb hem alles stap voor stap geleerd, concequent maar wel eerlijk en afgestemd op de omgeving.

Voor mijn gevoel gaat het helemaal goed komen, maar mijn advies aan (toekomstig) puppy-eigenaren is het volgende:

Denk eerst goed na OF je eraan begint. Is de keuze gemaakt, denk dan goed na WAT voor hond je neemt, lees je goed in, en begin vanaf dag 1 aan de goede opvoeding.


Wat hij nu niet aanleert, hoeft later niet te worden afgeleerd.

Ik ben erg benieuwd of dit herkenbaar is voor jullie.
Is het een idee om ieders manier eens wat uit te typen, om zo als informatiebron mee te geven aan mensen met een nieuwe pup?

Ik ben er nog elke dag met enorm veel plezier mee bezig in elk geval!

En bram en ik zijn nog lang niet klaar!

Groet, Dennis

Wat een goed idee!!!!

ik wist mijn leven lang al dat ik een hond wilde. Mijn ouders wilden dat niet, omdat ze vinden dat je geen hele dagen weg kunt zijn als je een hond hebt. En beiden werkten. Ook moet er met een hond gewandeld worden, en daar mijn vader een verbrijzelde hiel heeft gehad, en dus niet zoveel kan lopen, zou dan vrijwel alles terecht komen op de kinderen en mijn moeder.
Elke zomervakantie (en vaak ook de herfstvakantie) kwam Jerry bij ons, een kruising mechelaar schotse collie. Een geweldige hond, en echt mijn maatje. Ze sliep bij mij, ik ging 4x per dag met haar uit, waarvan 3x een uur of meer. En dat terwijl ik 8 jaar was!!! Toen ik 16 was, overleed Jerry. Jeetje, wat heb ik gehuild!
Ik kreeg toen een ander logeerhondje: een boerenfoxje. Niks voor mij zo'n beest! Maar ik heb wel heel veel met haar gedaan, ze had de vakanties van haar leven!
Toen kreeg ik verkering met mijn huidige vriend. Zijn moeder had een flatcoated en een golden. De flat was mijn maatje. Ik ging altijd met haar (Rakker) wandelen, spelen, trainen, etc. Uren was ik weg! Rakker overleed 2 jaar geleden plotseling op 6jarige leeftijd. Toen kwam Flow. Een nieuwe golden. Met Flow heb ik de puppycursus, de EG, en de gevorderden 1 gedaan.
Ik heb de opleiding MBO dierverzorging gedaan, dus heb wel "wat verstand" van de tijd die een hond kost.. (al zie je juist daar veel mensen waarvan ik me afvraag of ze wel een hond hadden moeten nemen...)
Mijn vriend en ik wisten dan we een hond wilden, een ook dat dat dan een Toller zou zijn. Eigenlijk lag het in de planning dat te doen als ik afgestudeerd zou zijn, en we een huisje ergens verder in het land zouden hebben. En niet hier in Zoetermeer, in een appartement. Maar toen kwam Yori op ons pad!!! We hebben er toen goed over nagedacht, vervolgens heb ik mijn baan opgezegd (omdat ik niet wil dat mijn hond 4 dagen 8 uur alleen zit) en zit ik dus thuis met yori, en studeer verder.
Ik ben wel uren per dag kwijt aan de hond. Er zijn mensen die dan denken dat ik tijd zat heb, want ik werk toch niet! Nou... Daar kun je je wel eens in vergissen... 2x per dag wandel ik minimaal 1 uur met Yori. Daarnaast wandel ik ook 2x 30 minuten. Daarbij zit ook trainen en spelen met een bal. Hij moet regelmatig geborsteld worden. Op zaterdag zit ik de hele dag op de hondenschool. Ik geef de cursus dan, en loop zelf ook met Yori de cursus.
Vaak ben ik ergens, en dan moet ik weg "omdat de hond thuis zit". Niet omdat hij niet langer alleen kan zitten hoor!!!! Maar omdat ik het zelf vervelend vind als hij lang alleen zit. Ik hou rekening met hem. En hij met mij. Ik voel het niet als een last, maar als een zegen! Heerlijk naar huis, naar m'n hondje, mijn maatje, en mijn vriend.
Ik ben dolblij met yori, hij maakt me echt gelukkig... En ik ben blij dat ik wist waar ik aan begon....