Teddy heeft behoorlijk last van baknijd, al sinds hij bij ons woont; toen was hij 3;5 maanden oud (herplaatser).
Op het moment dat hij zijn brokken eet en je aait hem, raakt Teddy opgelaten en begint te grommen.
Met botten/knauwstaven heeft hij hier geen last van, echt alleen met zijn brokken.
Ja, af en toe ook wanneer hij iets 'extreem lekkers' krijgt, zoals een gedroogd varkensoor ofzo 
Op zich hebben mijn vriend en ik er niet zo'n moeite mee dat hij baknijd heeft, het is eigenlijk heel logisch gedrag. We krijgen vanuit onze omgeving echter veel reacties in de zin van 'dat moet je niet toestaan hoor, dat ie zo vals wordt, jij bent de baas!' en 'je moet die bak gewoon voor z'n neus kunnen weghalen' etc...
Hoe denken jullie hierover? Moeten we Teddy in zijn waarde laten wanneer hij de brokjes eet of moeten we gericht gaan trainen om de baknijd te verhelpen?


Reageren











