Mijn 10 jaar oude Berner Sennenhond Sanka is een 8-tal maanden geleden begonnen met last te krijgen met lopen. Dit klinkt nogal klassiek, maar dat is het eigenlijk niet. De meeste Berners hebben op oudere leeftijd last met dit soort problemen, maar Sanka begon plotseling om te vallen (precies of de rechtkant van zijn lichaam het liet afweten, dus niet door zijn poten zakken ofzo, letterlijk omvallen).
We zijn toen naar onze DA geweest, die nog vrij jong is, maar de hond heeft een grondige hekel aan de DA en is dit is de enige DA waarbij hij zich een beetje gedraagt. Ze dacht natuurlijk eerst aan typische ouderdomsverschijnselen, dus de hond kreeg een ontstekingremmer mee (kan me even de naam niet meer herinneren, maar maakt momenteel weinig uit). Na 3 weken bleek deze niet te helpen, want de hond viel nog steeds om (wat ik eigenlijk wel een beetje verwacht had) en heeft ze me doorverwezen naar een gespecialiseerde kliniek.
Daar hebben ze eerst foto's gemaakt, waar eigenlijk niets op te zien was, nergens een gezwel te bekennen, enkel wat lichte artrose in de achterpoten (niet abnormaal op die leeftijd). De DA daar zei dat ze er beslist zeker van was dat de artrose dit soort probleem niet kon veroorzaken. Ze hebben dan een echografie gemaakt, ook niets op te zien, alles perfect normaal. Vervolgens heb ik dan een neuroloog gezien, die met de hond gaan wandelen is en enkele reflextesten uitgevoerd heeft, die me wist te zeggen dat ze zeker was dat de hond een neurologische aandoening (tumor in de nekwervels, hypofyse of dergelijke) had, maar het moeilijk was te bepalen zonder scan wat precies, omdat ze dit eigenlijk nooit gezien had bij een Berner. Ze stelden toen een scan voor en een operatie. Gezien de leeftijd van de hond, wouden mijn vriend en ik dit niet. Ze hebben hem dan vervolgens prednisolon voorgeschreven. Dit ging tot enkele weken geleden goed, de hond viel niet meer om, maar kon gewoon terug lopen zonder al te veel bijwerkingen van de prednisolon.
Sinds een week of twee begint de hond huidirritaties te hebben (onderhuidse blaadjes die gevuld zijn) en hij begint ook weer slechter te lopen (niet zo erg als zonder de prednisolon). Ons Cata (mijn border terriër) probeert deze schoon te likken, wat natuurlijk extra pijn veroorzaakt voor de Berner, dus ik heb deze met isobetadine behandeld en met compresjes afgeplakt, zodat ze er niet aan kan likken. Ik wist eerst niet waar het aan lag, dus heb ik de dosis prednisolon wat verhoogd (3/4 tablet).
Na enige onderzoek blijken deze blaasjes (onderhuidse kalkafzettingen) afkomstig van de prednisolon omdat deze cortisol produceert in het lichaam en bij een overproductie kunnen dergelijke problemen optreden. Mijn reflex is dus van de dosis prednisolon af te bouwen (tot nog toe moest hij een half tablet nemen, omdat het anders de symptomen niet genoeg kon onderdrukken) tot een kwart tablet. Heeft iemand ervaring met het langdurig gebruik van predisolon of dergelijke symptomen te behandelen? Hoe snel de prednisolone afbouwen na een lichte verhoging van de dosis? Of helemaal afbouwen en zo ja, hoe snel? Iemand nog advies in dergelijke gevallen?
Ik ben eerlijk gezegd een beetje ten einde raad, ik vrees dat onze goedzak het niet lang meer zal uithouden :(
Alvast bedankt voor jullie reacties 

Reageren



