Ik zit met een vreemd probleem: ik ben 15 november verhuisd naar een betere woning, alleen deelt Jolie mijn mening blijkbaar niet.
In deze nieuwe woning wou ik eerst dat Jolie haar behoefte leerde op één plaats in de tuin te doen. Ik beloonde haar dan door heel enthousiast te reageren als ze dat deed, maar toen is ze er onzeker van geworden denk ik (ze legde de link niet met dat als ze daar ging dat dat juist was vermoed ik). En op de kop toe is ze ziek geworden met erg platte buikloop, koorts en iets wat leek op epileptische aanvallen.
Ik ben toen uiteraard naar de dierenarts gegaan (twee zelfs, de ene zei dat het epileptische aanvallen waren, de andere zei dat ze gewoon ging liggen van de pijn en ik vermoed dat de tweede gelijk heeft want nu gebeurt het niet meer + de "aanvallen" duurden maar enkele seconden tot een halve minuut).
Enfin, dit om de situatie te schetsen. Na een vijf dagen antibiotica is de buikloop volledig verdwenen, ze heeft nog steeds erg veel pijn als ze moet gaan, wat normaal is natuurlijk met de "normale" poepjes die nu door een geïrriteerde stuk darm moeten (haar achterkant zag er nogal uit vorige week).
Daaruit ontstond probleem nummer 1: ze houdt haar behoeften zo lang mogelijk in. Hierdoor komt er soms een stukje uit als we nog binnen zijn en als ik ze buiten zet weigert ze te gaan tot ze écht niet meer kan houden (ze mag intussen overal in de tuin, ik ben gewoon blij als ze gaat).
(heel erg, maar hierdoor moet ik ze soms écht ff buiten zetten of ze bevuilt haar nestje of een andere plek in huis, uiteindelijk kan ze dan niet meer houden en valt het er allemaal in één keer uit en dan jankt ze het uit van de pijn). Ook als we wandelen en dan gaat ze op de plaatsen die ze vroeger nooit gekozen zou hebben: vaak asfaltering terwijl ze nog aan het stappen is, dan moet het er plots uit. Vroeger koos ze altijd een plekje in de bosjes.
Probleem nummer 2: volgens mij is ze hier helemaal niet op haar gemak, want nu lijkt het alsof ze toch ook minder (lees: nooit) een plasje buiten gaat doen. Ik werk van thuis uit en ze eet en drinkt wel, maar ze staat hier nooit aan de deur te wachten, wat ze in mijn vorig huis regelmatig deed als ze haar behoefte moest doen.
Dus op wandeling komen er dan hele grote plasjes. In elk geval: ik wil helemaal niet dat ze haar behoeften groot of klein inhoudt voor op de wandeling, want dat vind ik vrij zielig. Ik vind dat ze moet kunnen gaan wanneer ze moet gaan. Deze woning is veel beter voor ons allebei: warmer en meer licht + op deze locatie zijn er meer wandelmogelijkheden, waardoor we dagelijks kunnen wisselen.
Heeft er iemand iets soortgelijks meegemaakt? Alle tips zijn welkom. Tips over hoe je een hond best thuis doet voelen in een nieuw huis zijn ook welkom, want ik vermoed dat daar toch ook een deel van het probleem zit (ook al omdat ze maar enkele dagen na de verhuis zo ziek geworden is, denk ik dat ze daar mss een link gelegd heeft).
Alvast bedankt!


Reageren




