" Ik denk niet dat het veel met "territorium gedrag als wolven" te maken heeft.
Zetten wolven überhaupt de achtervolging in, ik durf dat zo niet zo te zeggen,
ik denk zelf dat wolven confrontaties het liefst vermijden als het even kan, omdat vechten
altijd schade oplevert en die schade dodelijk kan zijn in het wild.
Je schrijft toch dat het gedrag bij jou niet op treedt, dan is het dus gebonden aan een persoon, niet
aan de hond !!
Ik denk meer dat de hond denkt dat je moeder het zelf niet aan kan en hij zich genoodzaakt voelt
in te grijpen, of anders gesteld, de hond voelt zich niet optimaal veilig en gaat zelf de zaken regelen
door de naderende honden weg te jagen.
Wat te doen: ik denk dat je moeder met de hond(en) aan de slag moet om duidelijk te maken dat
zij het prima aan kan en ze het ingrijpen van de hond(en) niet wenst en niet nodig vindt.
Heel veel honden bouwen spanning op aan de lijn bij de nadering van andere honden, dat is een
complex gegeven van vervormde hondentaal (door de lijn inwerking), de invloed (enorm) van degene
die de lijn vast heeft, en de al dan onzekerheid van de hond zelf. Bovendien heeft het gedrag meestal
het gewenste effect, de mens gaat zich er mee bemoeien en de andere hond verdwijnt. "
Ja dat zal allemaal geheid mee spelen inderdaad.... alleen vertoont hij op "vreemd terrein" ook bij mn moeder dat gedrag niet. Vandaar dus dat ik denk dat het ook territoriumgedrag is.
Al het andere weten we wel aan te pakken, maar dat territoriale gedrag.... ik weet echt niet wat ik ermee moet
Ik vind het gewoon heel opvallend dat hij op ander terrein dat het zijne ineens een heel amdere hond is.. De eerste twee maanden na onze verhuizing dachten we dat we een andere hond meeverhuist hadden hahahah