Leuk hoor, dat je voor een herplaatser bent gegaan.
Ik denk dat je hond even moet wennen: onze eerste hond kwam uit het asiel, en wij wisten niet eens dat hij uit een gezin met meerdere honden kwam toen we hem ophaalden.
Hij had ook hele heftige verlatingsangst, zeker aan het begin. Dit hebben we heel langzaam opgebouwd, en vooral regelmatig volgehouden (zodat het went). Dus regelmatig en kort. (eventueel met een runderhuid kluifje ofzo)
Uiteindelijk went het waarschijnlijk wel. Onze hond heeft een jaar alleen gezeten sinds dat ie bij ons kwam. Hij had niet echt rust als hij alleen was, maar de extreme verlatingsangst had hij ook niet meer. Hij zat gewoon voor het raam te wachten.
Toch hebben we mede daardoor besloten een tweede hond te nemen. Samen alleen is toch minder erg. Dat was overigens wel omdat ik dat vanaf het begin al wou, en niet om hem 'minder alleen te laten zijn'.
Kortom: opbouwen, e zorgen dat je hond het normaal gaat vinden om even alleen te moeten zijn. Het is natuurlijk vooral erg wennen: andere omgeving andere baasje(s), en alles wat vertrouwd is is nu weg.
En tja
je kunt altijd nog een leuke herplaatser erbij nemen haha