Betkend zacht jammeren echt alleen maar dat een hond bang of gestressed is?

Vrijdagavond had ik een gesprek met een hondentrainer.
Deze zegt dat Nouki helemaal verloren loopt en gewoon niet weet waar zijn plaats is in de roedel.

Het constante zachte gejammer is volgens hem omdat Nouki bang gestresseerd is

Te snel gedrukt *bloos*

Betekend zacht jammeren echt alleen maar dat hij bang/gestresseerd is, of kan het ook iets anders betekenen?

En wat bedoeld hij nu met zijn plaats niet kennen in de roedel?

Ik zou het eerlijk gezegd niet weten of zacht jammeren aleen maar betekent dat hij bang of gestrest is.
Lijkt mij eerlijk gezegd van niet.
hier wordt ook wel eens zacht gejammerd maar dan willen ze gewoon aandacht.
Maar doet hij dat op de club of bij jou thuis dat jammeren.

gr liesbeth,turbo en Luna

gewoon bij ons thuis. Zodra ik even met iets anders bezig ben dan de hondjes (bv afwassen, poetsen,...) begint hij zo zachtje te jammeren.

Ik dacht eigenlijk gewoon dat hij dan om aandacht vroeg en heb het altijd genegeerd.

Ik denk niet dat jou Nouki bang is, waar zou nouki bang voor moeten zijn? Ik zelf denk wat je zelf al omschrijft dat het aandacht vragen is , maar hoe je dat af kan leren, weet ik niet zo goed, ik weet wel dat ik ook een grote aandachtstrekker heb en die gaat in de keuken zachtjes moppelen en als ie zn zin niet krijgt blaffen, en dan weet meneer dat er iemand komt, en wat ik dan doe is hem een soort kadotje met een oude potje vullen met koekjes dan neemt ie het mee de huiskamer in, en vermaakt zich dan even, zijn slechts voorbeelden voor zn moppelen en blafjes af te leiden.

Hoi,

Wat is nu dan het antwoord op je probleem, Kelly...

Duidelijker naar Nouki toe worden..?
Iets meer regelgeving..?
Regelmaat..?
Meer o.a. met hem alleen spelen...?
Denkspelletjes met hem te doen..?

'k Hoop dat je een oplossing aangeboden hebt gekregen..

Ben heel benieuwd..

Lieve groet, Ilja

Hoi Ilja,

Ik vond de trainer nogal vaag en ik had het gevoel dat hij zelf maar wat stond te gokken. Maar het is dan ook geen gedragtherapeut.
Ik heb hem gewoon gevraagd om even naar het gedrag van Nouki te kijken.

Volgens hem is het zo dat Nouki zijn draai nog niet heeft gevonden hier bij ons.
(nu hij is hier al bijna 8maand, dus zou ik dat wel heel erg raar vinden)
Volgens de trainer moest ik ook meer laten zien wie de baas was.
(nou ik ben de baas natuurlijk! De deurbel ging, ik zei "bench" en toen de trainer binnen kwam zaten beide honden ook mooi in de bench) Pas toen ik zei "toe maar" kwamen ze even snuffelen.

Dat is volgens mij toch wel een teken dat de honden wel naar mij luisteren?!

Nu ja, om verder te gaan...
De trainer ging in de sofa zitten en Nouki begon constant te jammeren, Nouki doet dit altijd als er bezoek binnen komt. Zodra hij een aai over zijn kopje krijgt is hij dan ook tevreden.
Maar toen we ongeveer een kwartiertje aan ht praten waren begon Nouki zijn vertrouwde gedrag te vertonen. Van links naar rechts blijven ijsberen, achter zijn staart aanhollen (toen de trainer hem wou laten stoppen heeft Nouki zelfs in zijn hand gebeten, niet hard maar toch...)

Hij heeft Nouki dan afgeleid met zijn kauwbeen, maar dat werkte dus maar voor 2 minuten.
Zijn conclusie "die hond krijgt teveel prikkels!!!"

Toen vroeg hij om Giovanni bij Nouki te laten zodat hij kon zien hoe ze met elkaar omgaan.
Ik liet Giovanni binnen en Nouki stormde er meteen op af. Nouki bleef maar tegen Giovanni opspringen en sprong over hem tot Giovanni er genoeg van had en een snauw gaf. Nouki ging dan ook meteen op zijn rug (zoals hij altijd doet).
Dat was ds waarom de trainer beweerd dat Nouki zijn plaats in de roedel niet kent.
Volgens hem probeert nouki zo nog steeds de overhand te krijgen maar zodra Giovanni laat zien dat hij de baas is stopt Nouki en accepteerd hij meteen dat hij de lagere is. Maar hij probeert dus telkens opnieuw om de baas te worden (dus toch dominantie?)

Wat ik dan niet snap is dat zodra Giovanni dan terug verder wandeld na die snauw, Nouki meteen terug herbegint met op en over Giovanni te springen.
En zo gaat het de hele dag door.

Wat de trainer zei, was dat ik hem eerst en vooral moet laten castreren. (Nu heb ik nochtans al veel gehoord dat dat maar in een klein aantal gevallen probleemgedrag oplost, dus is dat wel de oplossing voor Nouki?)
Verder heeft hij gezegd dat hij niet opgeleid is tot gedragstherapeut en heeft mij een telefoonnumme gegeven van een zeker "De wilde Aron" hij is volgens de trainer een heel goede GT en zal mij zeker kunnen helpen.

Dus morgen bel ik naar die GT om eens te horen wat hij voor ons kan betekenen.


Maar wat Nouki doet bij Giovanni klinkt toch echt niet als dominantie? Anders zou hij toch de confrontatie aangaan om uit te vechten wie de baas is en niet meteen op de rug gaan liggen zodra hij een corectie krijgt van Giovanni?

Nu ben ik echt helemaal in de war

Hoi,

Ik ga je helaas nog meer van je stuk brengen

Jammeren heeft niets met dominatie te maken en ook niet altijd met angst of bang zijn.

Wat het wel is: hij voelt zich niet op zijn gemak. Dit kan komen doordat er teveel met hem gedaan wordt, te weinig met hem gedaan wordt, hij in de pubertijd zit, te weinig echte rust krijgt, loopse teefjes ruikt etc.etc.

Om dit goed te kunnen bepalen hebben we een dagindeling nodig. Wat doe je met je hond om hem moe te maken? Hoeveel rust krijgt je hond? Hoe straf je je hond? Hoe beloon je je hond? Trekt hij aan de lijn?
Hoe lang zit je hond alleen? Hoe maak je hem geestelijk moe?

Ik hoop het van je te horen.

Groetjes van Esther

Wat ik doe om de hond moe te maken is 2 tot 3 maal per dag een wandeling maken. De duur van de wandelingen verschilt nogal. De 1ne keer is het een uur de andere keer amper 20 minuten. Hangt een beetje af van het weer ook.
Ook spelen we minimum 1 spelletje per dag, de 1ne keer gooi ik een balletje, de andere keer moeten ze een dummy vol snoepjes zoeken,...

Rond 13u krijgen ze hier een uur verplichte benchrust, dit vooral om Giovanni even rust te geven zodat hij niet word achterna geerend door Nouki.
En rond 17u krijgen ze nog eens een uur verplichte benchrust.
Ik moet dit echt doen, want Giovanni heeft anders echt geen rust meer.

Ik straf mijn honden eigenlijk niet.
als ik Nouki betrap dat hij in huis plast dan zeg ik nee neem ik hem op en zet hem meteen in de tuin waar hij flink word beloond als hij zijn plasje daar afmaakt. Dus ookal is hij 10 maand, de zindelijkheids training loopt hier nog zoals bij een pup. om de 2 uur naar de tuin en ook na het eten en slapen.
Nouki begint ook soms aan de tafelpoot te bijten en dan zeg ik nee, roep hem tot bij mij en dan krijgt hij zijn speeltje.

Belonen doe ik met snoepjes, als hij buiten plast, als hij luistert naar mijn commando's,...

Giovanni wandeld perfect aan de lijn, hij loopt niet voor mij uit en als dit dan toch ees gebeurt moet ik gewoon even "voet" zeggen en hij luistert ook meteen.

Nouki is een ander verhaal, die trekt verschrikkelijk hard aan de lijn, ik heb al vanalles geprobeerd. Terug draaien, even aan de leiband trekken, telkens stoppen als de lijn gespannen staat,... maar wat ik ook doe, hij blijft tekken.

De honden zijn zelden of nooit alleen mijn vrien werkt voltijds, maar ik ben de hele dag thuis door gezondheidsproblemen. Als we langer dan 2 uur weg moeten gaan de honden bij mijn ouders, dus zijn ze maximum 2 uurtjes alleen en dat gebeurt echt heel zelden. Waar ze mee naartoe kunnen gaan ze ook mee naartoe.

Geestelijk moe maken doe ik zoals eerder gezegd met het zoeken naar de dummy, maar dit spelletje is Nouki gauw moe, als hij langer dan 2 minuten moet zoeken gaat zijn interesse weg en begint hij achter zijn staart te hollen.
Wat ik ook nog doe is 1 keer per dag hun "ei" boven halen. Dat is een ding in de vorm van en ei waar brokjes inzitten en dan moeten ze erop springen en omver duwen om hun brokjes te krijgen. Het ei springt altijd terug recht, dus daar is hij wel een tijdje zoet mee.

Maar het wandelen en spelletjes spelen gaat steeds moeilijker. Beide gelijk uitlaten word echt heel moeilijk. Nouki blijft maar bovenop Giovanni springen en daardoor ga ik nu vaak met ieder apart wandelen. Bij de spelletje gaat het zolang Nouki er interesse voor heeft, maar zodra hij Giovanni in het vizier heeft is het spelletje ook snel afgelopen en begint hij terug achter Giovanni te jagen als een bezetene.

Giovanni is ook helemaal veranderd, voor Nouki bij ons was was hij een heel energiek en speels ventje en nu probeert hij zoveel mogelijk ergens weg te kruipen. Meestal springt hij dan op de sofa of op een stoel omdat hij weet dat Nouki hier niet op geraakt. Maar dan blijft Nouki echt constant blaffen en piepen en springen en rondjes lopen voor de sofa tot ik er helemaal gek van word.
Samen gezellig in de zetel zitten 's avond is er echt niet meer bij. En of we dit gedrag nu negeren of hem proberen afleiden, het werkt allemaal niet

We hebben ee tijdje geprobeerd om hem te straffen door hem even in de hal apart te zetten, maar dan ging hij daar zo tekeer.

Ik zit echt met mijn handen in het haar.

Misschien ook nog goed om weten is dat Nouki zijn vader enkele weken geleden is herplaats omdat hij hetzelfde gedrag vertoont van Nouki, ook het teefje (zusje van Nouki) vertoont dit gedrag naar de labrador in huis.

Ik weet dit allemaal omdat een kennis van de eigenaars van Nouki's ouders mij op de hoogte houd over het reilen en zeilen daar.
En die kennis is ook het baasje van het zusje van Nouki.