Ja wat zouden jullie doen, zelfde ras weer of totaal wat anders.
Ik zie steeds vaker mensen hier op het forum die een 2e hond er bij nemen. Geweldig! Ik zou het ook graag willen, een leuk vriendje voor Maylo. Dubbel trouble zeg ik ook wel eens, maar ja ik woon thuis en mijn moeder ziet een 2e hond niet echt zitten momenteel.
Toch wil ik in de nabije toekomst gaan uitvissen als het toch niet van mijn moeder mag. Ik neem nu eigenlijk 90% zorg van Maylo op me, ik wandel/train/verzorgt/zoek alles uit kwa verzorging en voedsel voor hem en ga binnenkort ook op agility wanneer hij zijn huidige cursus af heeft.
Ik zou dan zelf toch weer voor het zelfde ras gaan de Parson. Ik vind het een leuk ras, ze zijn leergierig, knuffelkonten, actief, zien er leuk uit (vind ik dan en dan vooral de ruwharige), luisteren vrij goed en zijn sociaal mits ze dat worden gemaakt.
+ Ik zou dan de 2e hond van de zelfde fokker willen hebben waar ik Maylo van heb of van haar belgische collega waar ze veel contact mee heeft en ook de eigenaar van Maylo's vader is.
Maar zouden jullie weer het zelfde ras nemen? En waarom wel of niet? En wat voor ras zouden jullie nu dan nemen?
p.s Maylo kan zich zeer goed voordoen als kussen....Hij past net in de breedte van de stoel.



Reageren





). Zijn karakter is makkelijk en eigenlijk gewoon perfect. Toch durf ik bij een eventuele nieuwe hond zijn kruising niet opnieuw aan denk ik: dit was een mega gelukstreffer denk ik, en ik ben totaal niet geschikt voor honden met jachtinstinct die niet los kunnen. Daarom denk ik dat ik ondanks dat ik hem prachtig én superlief vind ik er geen puppy van zou durven aanschaffen.

Ach misschien moet ik wel altijd ééntje van elk ras hebben? Al sluit ik zeker niet uit dat wanneer de juiste hond op mijn pad komt dat het geen ander ras mag zijn 
















