Ook ik was erg bang om bij een broodfokker terecht te komen.
Zeker omdat het onze eerste hond was en we er nog niet veel kaas van gegeten hadden.
Ik ben via de rasvereniging gaan zoeken naar een goede fokker.
Toendertijd zat ik voor mijn afstudeerstage 6 maanden op Aruba en vorig jaar december zag ik via de website van de rasvereniging dat drie dagen eerder een dekking had plaatsgevonden bij een kleine Golden kennel in Maastricht.
Ik kom uit maastricht en was van plan daar weer te gaan wonen als ik in februari terug zou komen van Aruba.
Ik heb de telefoon gepakt en gebeld naar de desbetreffende fokker.
Die schrok een beetje, van het het telefoontje uit Aruba, en zo snel al, drie dagen na de dekking!
We hebben een uur zitten praten en hij heeft me het hemd van het lijf gevraagd.
Vervolgens hebben wij 2 keer per week contact gehad, en alles via hun website bijgehouden.
Ze vertelden me dat als alles goed ging de pups op 3 februari geboren zouden worden, dezelfde dag dat ik weer terug in Nederland was.
De pups zijn op 2 februari geboren, 6 stuks.
De fokker vertelde me heel duidelijk dat hij een goed gevoel bij ons had, maar dat hij eerst in persoon kennis wilde maken voordat hij ons één van de pups beloofde. Dit kwam op mij heel integer over.
3 weken na de geboorte van de pups mochten we de eerste keer komen kijken.
We mochten de pups niet aanraken omdat ze nog geen enting hadden gehad. Een teleurstelling voor ons, maar wederom een bewijs van zijn deskundigheid en voorzichtigheid.
Na een kwartier lang de pups bewonderd te hebben aan de rand van de werpkist werden er klappers en formulieren uitgehaald.
We werden met een kop koffie aan tafel neergezet en vervolgens kregen wij allerlei documenten van de ouders en grootouders te zien. HD-test, Ogentest, Stamboom, showresultaten, noem maar op.
Wij hadden geen idee wat dit precies was, en eigenlijk konden we onze ogen niet van de pups afhouden, maar de fokker stond erop dat we opletten en dat hij ons alles gedetailleerd uitlegde en liet zien.
Vervolgens kregen wij zelf een volledige "screening". Waar gingen we wonen, wat deden we voor werk, hoe wilden we de pup opvoeden, wat waren onze plannen, wat wisten we allemaal en wat niet.
Op een gegeven moment ging ik haast aan mezelf twijfelen. Was ik wel geschikt?
Gelukkig was de klik er en zagen de fokker en zijn vrouw dat wij alles voor ons hondje over zouden hebben.
Het was hun tweede nestje, het eerste nestje met vader en moeder hond uit eigen kennel.
Het vorige nestje was dramatisch geweest. Nadat er 6 gezonde pups geboren waren overleed de moeder 4 weken later plotseling. Nog steeds weten ze niet waardoor. Maar de angst op een herhaling van dit gebeuren zat er goed in.
Gelukkig verliep alles voorspoedig, en na nog enkele malen op beozek te zijn geweest en smachtend aan de rand van de werpkist te hebben gestaan mochten we na zes weken eindelijk bij de pups in de ren.
Wat een beleving!
Van de 4 teefjes waren er twee met de beste raskenmerken. Ik had geen idee, voor mij waren ze allemaal geweldig en ik had bewust geen voorkeur ontwikkeld omdat de fokker de pup zou kiezen die het beste bij ons paste.
Toen hij ons vertelde dat ze zelf één van die twee beste teefjes wilden houden, en het leuk zouden vinden als wij de andere kregen was ik apentrots!
Toen had ik natuurlijk wel een voorkeur, want ja, uit twee hondjes is het makkelijker kiezen.
Het mocht zo zijn, en na 8 en een halve week mochten we eindelijk onze Lupo gaan halen.
We kregen een volledig puppy-pakket mee, een doekje uit het nest, een aantal speeltjes, een dvd met 200 foto's van Lupo in haar eerste 8 weken en een zelf samegestelde klapper met alle info over de ouders (kopieen van de testen en stamboom) en alle info die je je als pupeigenaar maar kunt wensen, door hen zelf opgeschreven. Zeker 20 pagina's met tips en adviezen.
Geweldig!
De vrouw en dochter van de fokker huilden tranen met tuiten toen wij weggingen. Zo zielig.
De eerste 2 maanden is de fokker om de week komen kijken hoe het met Lupo ging. Zo betrokken!
Ook haar stamboom is hij persoonlijk komen brengen.
Onze Lupo is uitgegroeid tot een geweldig mooie hond van 9 maanden.
Het is de liefste hond die je je maar kunt voorstellen en ze zal geen stap verkeerd zetten.
Ik had nooit gedacht dat een hond zo lief en mooi kon zijn en ben dan ook supertrots.
In mijn omgeving vraagt iedereen waar we Lupo vandaan hebben, en zelfs mijn ouders (die na de dood van hun St Bernard 25 jaar geleden nooit meer een hond hebben gehad) zijn van plan volgend jaar een pup van dezelfde fokker aan te schaffen.
Voor mensen die zich afvragen waar deze super kennel te vinden is:
www.auresco.nl
Staat vol met foto's van Lupo en haar broertjes en zusjes.
Ik kan er niet omheen dat wij heel veel geluk hebben gehad met onze eerste hond, en wil iedereen die van plan is een pup aan te schaffen MET KLEM aanraden dit via de rasvereniging te doen.
Het geeft gewoon een veilig gevoel!
Groetjes,
Juliette