Tetje heeft een hekel aan dit herfstweer (regen en veel wind).
Vandaag heb ik haar meegenomen naar het grotere strand in de buurt, en dat ging redelijk.
Na veel overdreven blijheid en gekheid kreeg ik haar ook blij.
Maar als ik hier in de buurt ga fietsen of lopen met dit weer (als ze dus denkt dat thuis vlakbij is) dan loopt ze bijna met haar staart tussen de poten en oren achterover met me mee.
Vervolgens werpt ze tijdens de wandeling/fietstocht(je) me van die blikken toe dat ik me bijna schuldig voel dat ik met haar naar buiten ga!
Ze is niet vrolijk, gaat niet dollen of gek doen maar loopt maar met me mee omdat het " moet".
Als thuis ook maar in zicht komt dan kijkt ze me aan, en zeg ik "ga maar naar huis" en vroem, weg is ze en zit ze thuis te wachten onder de carport (droog dus).
Als ik hetzelfde zeg als het "normaal" weer is, dan kijkt ze nog ff bij de buren oid, en moet ik roepen als ik zelf bij de voordeur ben, anders heeft ze het te druk om binnen te komen (op haar manier dan)
Zelf is het ook niet mijn grootste hobby om met dit weer naar buiten...
Maar dan ga ik vol goede moed (die ik eerst moet verzamelen) toch mijn rondjes lopen.
Thuis is ze nu wel wat drukker, puur omdat ze buiten haar energie nu niet kwijt wil/kan op haar manier.
Dus dan maar aan de spelletjes haha.
Hoe is dat met jullie honden?
Blijven jullie toch gewoon de rondjes lopen/fietsen die jullie normaal doen?
Ook als je de hond er totaal niet echt een plezier mee doet?
Ik hou wel gewoon vol hoor want ze moet er maar aan wennen, maar soms heb ik zoiets van: pff laat ik me daarvoor nat regenen?
(Heb heus wel een regenjas aan, maar blijft geen pretje om nu lekker naar buiten)
Ben benieuwd!![]()


Reageren






maar de dames hebben heerlijk kunnen rennen.










