Soms snap ik het toch niet hoor :(
In mijn kennis-kring zijn er nu twee gevallen waar ik mijn hoofd over breek waarom zij een hond hebben genomen (beide een pup).
De eerste heeft gekozen voor een border collie, zeer bewust zijnde dat die veel hersenwerk en beweging nodig hebben (want ze leest er veel over), maar als je dan doorvraagt bij haar komt de aap uit de mouw. De hond mag niet binnen, moet in een kennel buiten leven want hee, dat maakt anders het huis vuil! Hondenschool of hondensport? Niet nodig, genoeg beweging in dat stadstuintje toch? Arm beestje :(
De tweede heeft een chihuahua gekocht nadat ze door Kilo haar vriend heeft kunnen overtuigen. Hij dacht dat chihuahua's gedragsgestoorde honden waren en zag nu ook dat ze best wel tof zijn
Ze hebben nu een pup en plots kwam ze met de vragen: hoe maak je die zindelijk op de kattenbak?
HUH?! Jah, met een chihuahua moet je toch niet wandelen? En tuurlijk krijgt die allemaal kleertjes enzo, zelfs de kat draagt daar een jasje -_-'
Ik heb zo'n compassie met die beestjes, gaan zij wel een gelukkig leven tegemoet waarin zij de kans krijgen open te bloeien en stabiel te worden?
Hebben jullie ook zo'n gevallen dat jullie kennen?


Reageren




)










