Punk is natuurlijk een oude oma.. Vandaag kreeg ik een telefoontje van een vriendin die inmiddels aan de andere kant van Nederland woont, dat ze bij haar ouders is (die bij mij in de buurt wonen) die sinds een tijdje een Duitse Herder pup hebben, inmiddels zeven maanden. Een teefje. Ze vroeg of ik zin had om mee te gaan wandelen, omdat ze graag wilde kijken hoe de hond (Semmie) het met Punk en Cosmic zou doen.
Bij het bos aangekomen was Cosmic even onder de indruk. Een drukke 7 maanden oude grote hond is toch wel spannend! Iedere keer als Semmie over Cosmic's comfort-zone heen ging, drukte Punk zich rustig tussen beiden. Ging Semmie dan nog door, dan blafte Punk een keer. Mijn vriendin zei dat dit precies de reden was dat ze gevraagd had of we mee gingen, buiten dat het natuurlijk gezellig is, had ze gehoopt dat Semmie wat op zou kunnen steken van Punk. Punk is echt ontzettend stabiel en krijgt het voor elkaar om rust in de meest drukke honden te krijgen.
Vervolgens kwamen we een nog kleiner pupje tegen. Ik liet Punk even snuffelen, en de eigenaar was erg verbaasd. Ik dacht dat ze verbaasd waren dat Punk aardig was, omdat ze behoorlijk liep te blaffen, maar ze waren verbaasd dat hun pup niet achter hun benen weg dook. Dat deed hij normaal wel altijd, namelijk. Maar bij Punk niet. Hij liet zich gelaten besnuffelen en snuffelde daar zelfs even terug. Zijn baasjes waren helemaal blij.
De rest van de wandeling heeft Punk regelmatig even rust in de roedel weten te krijgen als Semmie te enthousiast werd. We zijn even gaan zitten bij een vennetje waar nog drie andere honden waren, dus besloot ik om Cosmic even los te laten. Erg spannend, want dit is Cosmic's favoriete weg-loop-bos. Maar eigenlijk ging het heel goed. Cosmic rende als een malle rondjes om het vennetje heen, maar bleef in de buurt. Op een gegeven moment rende ze wél de bosjes in, maar binnen een halve minuut was ze weer terug. Ik ben dus ontzettend trots op haar! En na het eerst wat terughoudende naar Semmie was ze een tien minuutjes later al helemaal niet meer bang! Als Semmie op haar af denderde, bleef ze gewoon staan, staartje neutraal, en als het haar te gek werd durfde ze zelfs een beetje van zich af te bijten! Al had dat weinig effect, Semmie vond het alleen maar grappig. Cosmic piepte alleen wanneer Semmie haar aanraakte, met haar snuit of poten.
Ik was enorm trots op mijn dames. Punk, die opvoedkundig correct met pups om gaat, en steeds rust in de groep creëert, en dus zelfs specifiek gevraagd wordt om te helpen met een pup, ondanks haar hoge leeftijd! En Cosmic, die zo netjes bij ons bleef, zelfs toen ze los was in het voor haar spannendste bos dat er is!
Afgelopen donderdag bij de training waren we bezig met de blijf-oefening, en één van de andere honden had geen zin om te blijven, dus die ging maar eens een ommetje maken. Cosmic keek meteen super geïnteresseerd, want rennen is wel errug leuk! Maar toen ik haar riep kwam ze meteen bij me. Kreeg een compliment van de trainer dat ze dat super netjes deed. Dus toen had ik óók al zo'n trots moment!
Knappe gekke mutsen 


Reageren





