Ik snap er weer helemaal niks van waarom die angst??

Ik snap er werkelijk niks van Myra is sinds 2 dagen bang in de huiskamer loopt met de staart tussen de benen en gaat in een hoekje liggen. Als de gangdeur open staat gaat ze het liefste haar bench in. Het enige wat ik me kan herinneren is dat ze die avond schrok van me zus die met een theedoek vliegen aan het vangen was... Maar die angst kan toch niet dagen blijven zitten? Ook heeft het die nacht geonweerd heel ff mr toen ik ging kijken lag ze heerlijk te slapen in haar bench, dus dat is het denk ik ook niet... Moet er wel bij zeggen dat Myra snel bang is, en er heel erg in kan blijven hangen  

Maar wat moet ik nu doen? Ik heb expres snoepjes door de kamer gestrooit ,met ballen gespeeld haar grote obsessie, maar niks werkt. Het lijkt vandaag nog wel erger. Ik word hier echt een beetje moedeloos van... Heeft iemand miss tips zodat ze de huiskamer weer leuker gaat vinden? En moet ik haar gwn met rust laten of juist extra gek doen en met haar gaan spelen?

groetjes inge

Ik kan dit absoluut niet onderbouwen, het is meer mijn gevoel, maar ik zou haar even met rust laten. Als Cosmic bang is vertrekt ze naar de slaapkamer. Als ik dan gek ga lopen doen, proberen te spelen, etc. heb ik het idee dat dat alleen maar meer stress veroorzaakt. Ik laat haar daar dus gewoon liggen, ga er af en toe bij liggen om haar een kriebeltje te geven, en verder komt ze gewoon weer naar de huiskamer als ze daar weer aan toe is

Sterkte! Het is helemaal niet leuk om je hond bang te zien. Ik hoop dat jullie je snel weer beter voelen.

Hoi Inge,
Het zou best wel door die vliegen kunnen komen.
Onze Doortje vind ze ook heel vervelend, vooral als je met die vliegenmepper komt.

Ik weet niet of ze gek op speeltjes is, of anders een bot kopen.
Misschien dat dat helpt.
Succes.

Dat doe ik inderdaad met Cosmic ook regelmatig, rustgevende massages. Maar soms is ze dusdanig over de flos dat zelfs dat niet gaat. Als er hier gras gemaaid wordt, bijvoorbeeld. Dat gebeurd voor én achter de flat, tegelijkertijd. Cosmic weet dan niet waar ze het zoeken moet, ze durft niet in de slaapkamer te zitten maar óók niet in de huiskamer. Ze rent dan dus gewoon als een malle rond. Ook best gevaarlijk want ze springt gerust met haar volle gewicht in je gezicht als je in de weg zit 

Nee dat niet, zodra de grasmaaiers weg zijn is het goed. Ze blijft wel een paar dagen "gevoeliger", als ze dan buiten een auto hoort o.i.d. denkt ze meteen dat de grasmaaiers terug komen of zo.

Bah dat is niet leuk!

Ik zou op de manier waarop je al bezig bent(leuke dingen doen in de woonkamer) rustig door gaan maar ook niet te veel nadruk erop leggen. Haar dus af en toe ook gewoon laten al is ze niet super happy en beduusd. Misschien kan je zus een paar keer met haar op pad al is het maar een korte wandeling waarbij ze met haar en de bal of iets anders wat ze leuk vindt speelt. Ik weet niet of ze nu ook negatief op de handdoek reageert maar daar zou je evt. eerst in een andere ruimte waar ze wel op haar gemak is, speeltjes en snoepjes in kunnen verstoppen zodat ze die ook weer met positieve dingen associeert.

Ten is als jonge hond een keer heel erg geschrokken toen mijn man voor het eerst een ballenwerper gebruikte op een voetbalveld waar we dgl. heen gingen. Ik was er die avond niet bij. Hij vertikte het toen om die hoek van het voetbalveld te betreden. Het duurde even eer we achterhaalden wat het was geweest. Voor hem een geheel onverwacht dreigend gebaar van mijn man. De dagen daarna heb ik hem spelenderwijs op zijn tempo weer die hoek mee ingelokt en hem met de werper kennis laten maken wat goed ging. Voor hem was de plek het probleem en de werper veel minder. Mijn man heeft toen wat harder moeten werken om het vertrouwen op die plek weer terug te winnen. Maar na een paar dagen/kleine week was alles weer okee.'

Succes

Dat heb ik ook, haha. Punk is voor de duvel nog niet bang! Behalve als het onweert, dan slaapt Cosmic gewoon door en zit Punk in de stress.

Gisteren sloeg Cosmic in haar enthousiasme met haar staart een (leeg) theeglas van de tafel. Maakte nogal wat herrie, viel op de tafel, en toen op de grond. Ze schrok zó erg dat ze zich aan mij optrok om op de bank te klimmen, ze klom echt.. in me alsof ze een kat was en ik een krabpaal. Zit nu dus gezellig onder de krassen, maar ik moest er stiekem echt heel erg om lachen. Als Punk zoiets doet kijkt ze om, zo van: "Oh, er valt iets..".