Half september is het de bedoeling dat ik mijn hond laat steriliseren. Dat is 3 maanden na haar eerste loopsheid, zoals de dierenarts had geadviseerd. Maar ik ben nu zó aan het twijfelen. Rationeel gezien weet ik wel dat het de verstandigste keuze is, maar gevoelsmatig doe ik het liever niet. Mijn hond is alles voor me, en ik vind het dus moeilijk om haar zo'n vervelende ingreep aan te doen, als het in principe niet nodig is. Ze is al loops geweest, en dat ging prima. Ze had nergens last van, op wat druppels bloed na was ze niet anders dan anders. Daar voor zouden we het in principe niet hoeven te doen. Toen ik haar kreeg, had ik al de nodige research gedaan wat betreft sterilisatie, en toen las overal dat 3 maanden na de eerste loopsheid het beste is (dit zei de dierenarts ook). Maar nu lees ik overal dat wanneer je steriliseert als ze al loops is geweest, dat de voordelen wat betreft kanker preventie ook veel minder zijn, dat het nog maar weinig effect op heeft. Dan blijft over het steriliseren om een nestje te voorkomen. Maar dat is voor mij eerder een nadeel dan een voordeel. Het is verschrikkelijk onpraktisch, een nestje, maar het lijkt me stiekem zo leuk
. Ik wil dolgraag nog meer honden later, en hoe leuk zou het dan zijn als dat door middel van een nestje is. Nadeel daarvan is wel dat een nestje vaak wel iets meer dan 1 of 2 pups is, dus dan zouden we de rest moeten afstaan. Mijn hond is echt een prachtbeest, mooi uiterlijk en een zeer lief karakter, maar ze is een bastaardje. Een mengelmoesje van meerdere honden die vaak negatief bekend staan (stafford = vechthond, boxer = kwijlen). Volgens buurtbewoners is ze wel het best gelukt mengelmoesje ooit, maar eventuele kopers van pups hebben daar natuurlijk geen boodschap aan, die willen een stamboom zien. Pups naar het asiel brengen zou ik heel zielig vinden. Ik weet dus wel dat steriliseren de beste optie is, als ik meerdere honden wil later kan ik ze altijd nog uit het asiel halen. Maar gevoelsmatig wil ik haar helemaal niet steriliseren. Ik vind het zó zielig, en gevoelsmatig onnodig dus. Ik heb nog een maand om te beslissen. Wie kan argumenten aanvoeren om de beslissing wat makkelijker te maken?





,dus dat is toch een angst van mij. Mijn kinderen lopen ook met onze hond en kinderen blijven kinderen, ook al weten ze van de bloemetjes en de bijtjes. Dat mixjes niet goed zouden " verkopen" is volgens mij onzin. De mijne is ook een mengelmoes, en er lopen hier vele leuke mixjes rond. Niet iedereen wil een rashond 


